به همین خاطر از چند سال پیش به این سو، در برخی کشورها و ازجمله کشور خودمان، مقوله ای به نام شهروندی الکترونیک ایجاد شده و سازمان ها و نهادهایی که متصدی این کار هستند، با عضوگیری از میان شهروندان، به وسیله بسته های الکترونیک به آموزش اصول و مهارت های عملی مرتبط با رایانه، اینترنت، پست الکترونیک و کاربردهای آنها در زندگی روزانه و شغلی شهروندان می پردازند.
از آنجا که در زندگی امروزی، وظایف متعددی برای شهروندان تعریف شده، هر شهروند، هم برای انجام این وظایف و هم رفع نیاز های خود، مجبور به استفاده از شیوه های آسان و کم هزینه تر است. از این روست که هم اکنون در بسیاری از نقاط جهان و ازجمله در کشور ما، شهروندان برای انجام آسان تر فعالیت های روزمره خود، مانند پرداخت قبض های آب، برق، گازو...، پرداخت عوارض، انجام امور بانکی، مراجعه به اداره ها، دریافت مجوزهای گوناگون، خرید و فروش و حتی امور آموزشی به سراغ اینترنت می روند.
انجام این امور با اینترنت، نه تنها به کارهای یادشده شتاب بیشتری می بخشد بلکه در وقت، هزینه و انرژی شهروندان صرفه جویی می شود؛ البته مشروط به اینکه در درجه اول ضریب ایمنی اینترنتی انجام این قبیل کارها به ویژه واریزها، پرداخت ها و حساب های شخصی بالا رود و دوم، نواقص فنی موجود در سامانه اینترنتی کشور رفع شود تا مبادا شهروندان عطای پرداخت اینترنتی را به لقایش ببخشند و دوباره صف های طویل جلوی باجه های بانک ها تشکیل شود!

نظرات
هنوز نظری ثبت نشده است. اولین نفر باشید.
نظر شما