به گزارش ايسنا، اينها حرف هاي زني بود كه به همراه شوهرش در دادگاه خانواده حضور يافت و هر دو خواهان طلاق توافقي بودند.
زن جوان در ادامه ادعاهايش خطاب به رييس دادگاه، دليل درخواست طلاق توافقي را طرز فكر متفاوت از همسرش عنوان كرد و گفت: با وجود اينكه 10 سال از زندگي مشتركمان مي گذرد اما هرگز نتوانستيم يكديگر را درك كنيم. متاسفانه براي جدايي دير به نتيجه رسيديم و تنها دليلي كه من و همسرم را در اين سال ها كنار يكديگر نگه داشته وجود فرزندانمان بوده است.
وي ادامه داد: من شكاك بودن همسرم را نوعي بيماري مي دانم زيرا فردي كه حتي اجازه نمي دهد شماره تلفن برادرم را در تلفن همراهم ذخيره كنم، فرد بيماري است و من در اين سال ها به دليل وجود دوقلوهايم رفتارهاي ناشايست همسرم را تحمل كرده ام.
اين زن جوان افزود: دعوا و اختلاف نظر مساله اي طبيعي در زندگي مشترك است اما هر بار كه با يكديگر بحث مي كنيم در انتها همسرم مرا كتك مي زند و زماني كه از او مي خواهم به رفتار خود مسلط باشد در جواب مي گويد اگر مي خواهي مقابل فرزندانمان تو را كتك نزنم بايد هميشه سكوت كني.
شوهر اين زن كه صحبت هاي همسرش را تكذيب مي كرد، مدعي شد: همسرم فردي است كه هيچ گاه نمي تواند در مقابل عصانيت من سكوت كند و در همان لحظه اي كه من به شدت عصباني هستم، با نظر من مخالفت مي كند. همين امر باعث تشديد عصبانيت من مي شود.
وي كه 30 سال سن داشت، افزود: من هر گاه همسرم را كتك مي زنم، به سرعت احساس پشيماني مي كنم. خودم بيشتر از او ناراحت مي شوم اما در آن لحظه اختيار رفتارهايم را ندارم و نمي توانم بر عصبانيتم غلبه كنم.
زن جوان بعد از اظهارات همسرش گفت: او مرا در منزل حبس مي كند. ديگر توان ادامه دادن اين زندگي را ندارم. با اينكه مي دانم با وقوع اين اتفاق فرزندانم دچار آسيب روحي شديدي خواهند شد اما ديگر حاضر به ادامه زندگي مشتركمان نيستم.
وي اضافه كرد: همسرم حتي اجازه نمي دهد اعضاي خانواده ام براي ديدن من و فرزندانم به خانه مان بيايند. اگر هم اين اتفاق بيفتد، به راحتي آنان را از منزل بيرون مي كند.
اين زن در پايان گفت: در ازاي گرفتن حضانت فرزندانم، از مهريه خود خواهم گذشت و هيچ گونه ادعاي مالي عليه شوهرم ندارم.
به گزارش ايسنا، رييس دادگاه پس از شنيدن اظهارات طرفين، حكم طلاق توافقي اين زوج را صادر كرد.

نظرات
هنوز نظری ثبت نشده است. اولین نفر باشید.
نظر شما