وي ادامه داد: فرآيندي كه در همه جاي دنيا و بر اساس روش هاي بين المللي مورد تاييد است، يك روش هوادهي است. زيتون را پس از برداشت و طي پروسه هاي تلخي گيري زيتون با قرار دادن در معرض هوادهي شديد تغيير رنگ مي دهند. پس از تغيير رنگ از ملح آهن كه دو نوع آن نظير گلوكونات را مجاز دانسته اند، مطابق رفرانس هاي بين المللي به منظور تثبيت رنگ استفاده مي كنند و نه براي تغيير رنگ زيتون سبز.
سفرچي در واكنش به اين مسئله كه عنوان مي شود آهك و سود در پروسه فراوري زيتون سياه استفاده مي شود كه از جمله تبعات آن خونريزي معده است، گفت: روش هايي براي تلخي گيري زيتون وجود دارد كه عمده ترين قرار دادن مداوم زيتون در آب نمك و ديگر استفاده از غلظت هاي بسيار كم «سود» استاين است. روشهاي ديگري نيز هستند كه اگر به كار بسته شوند از نظر بهداشتي قابل تاييد نيستند.
وي تاكيد كرد: در صورتي كه مردم از مواد غذايي تاييد شده استفاده كنند، هيچ خطري تهديدشان نمي كند و مشكلي از نظر جسمي پيش نمي آيد.
مدير كل نظارت و ارزيابي فرآورده هاي خوراكي و آشاميدني سازمان غذا و دارو ادامه داد: مگرآن كه اين محصول از طريق غيربهداشتي توليد شده باشد كه ما آنها را تضمين نمي كنيم. چه از لحاظ روش تلخي گيري و يا استفاده از غلظت هاي بالاي نمك يا شرايط نامناسب و ميزان نگهداري شان در «سود».
وي توصيه كرد: چه در خصوص زيتون هاي وارداتي و چه در خصوص زيتون هايي كه در داخل كشور توليد مي شوند توصيه مي كنيم مصرف كنندگان از محصولات داراي مجوز و پروانه بهداشتي استفاده كنند.
سفرچي در خصوص چگونگي نحوه شناسايي زيتون مرغوب و سالم از زيتون ناسالم توضيح داد: شناسايي زيتون به راحتي امكان پذير نبوده و نيازمند روشهاي آزمايشگاهي است و مصرف كنندگان در حالت عادي نمي توانند آن را تشخيص دهند، مگر آن كه تغيير شكل هاي مشهودي داشته باشد. بويژه اگر به صورت فله توزيع شده باشد كه قابل رديابي هم نيست.

نظرات
هنوز نظری ثبت نشده است. اولین نفر باشید.
نظر شما