به گزارش پول نیوز ، شاخص کل بورس تهران در هفته‌ی اول مهر ۱۴۰۵ پس از یک دوره‌ی اصلاحی در هفته‌ی آخر شهریور، دوباره به مدار صعود برگشت.
اوج این حرکت چهارشنبه ۸ مهر بود؛ روزی که شاخص با رشد ۲.۲۶ درصدی در ارتفاع ۷ میلیون و ۷۶۶ هزار واحد ایستاد و برای نخستین بار وارد کانال ۷.۷ میلیون شد.
جمع رشد آن هفته حدود ۵۱۰ هزار واحد بود، عددی که هر تحلیلگری را به این فکر می‌اندازد که آیا بازار زیادی تند رفته است یا نه.
برای فهمیدن این صعود باید سراغ سه عامل رفت. اولی نرخ ارز است. افزایش ریسک‌های سیاسی و نظامی انتظارات تورمی را بالا برد و دلار را تا حدود ۲۵۵ هزار تومان کشاند، و دلار آزاد پایان روز جمعه ۱۰ مهر در محدوده‌ی ۲۵۸ هزار تومان گزارش شد.
دلار گران‌تر برای شرکت‌های صادرات‌محور، به‌خصوص در فلزات، پتروشیمی و معدنی، یعنی سود اسمی بیشتر. همین است که نمادهایی مثل «فملی» و «فارس» در چهارشنبه بیشترین سهم را در رشد شاخص داشتند.
دومین عامل گزارش‌های شرکت‌هاست. برخی تحلیلگران می‌گویند در این مقطع وزن دلار و کدال از اخبار سیاسی بیشتر شده است.
سومین عامل جابه‌جایی نقدینگی است. در همان چهارشنبه پول از صندوق‌های درآمد ثابت، طلا و نقره بیرون آمد و به سهام رفت. حدود ۴ هزار و ۵۰۰ میلیارد تومان وارد سهام و صندوق‌های سهامی شد، صف خرید پیش‌گشایش ۳۶ همت بود و حدود ۸۸ درصد بازار مثبت بسته شد.
اما شنبه ۱۱ مهر تصویر را کمی عوض کرد. بازار با قدرت شروع کرد و صبح شاخص حدود ۹۸ هزار واحد بالا رفت. سقف روز نزدیک ۷.۹۰۸ میلیون بود، ولی شاخص نتوانست آن را نگه دارد.
در پایان شاخص کل با رشد ۰.۲۸ درصدی در ۷ میلیون و ۷۸۸ هزار واحد ماند و شاخص هم‌وزن فقط ۰.۰۷ درصد بالا رفت. در همان روز حدود ۴.۱ همت پول حقیقی خارج شد و ۳۴۱ نماد از مثبت به منفی برگشتند. این فاصله‌ی میان دو شاخص یعنی رشد بیشتر به دوش چند سهم بزرگ بود و بدنه‌ی بازار تقریباً در جا زد.
پس بازار الان در چه وضعیتی است؟ به نظر من در نقطه‌ای که هم نشانه‌ی قدرت دارد و هم نشانه‌ی خستگی. روند صعودی نشکسته، سقف تاریخی ثبت شده و پول تازه آمده است.
از طرف دیگر، رشد سریع چند روزه، خروج پول حقیقی و برگشت از مقاومت روانی ۷.۹ میلیون نشان می‌دهد خریداران دیگر مثل چهارشنبه عجله ندارند. سطح ۷.۸ میلیون برای شاخص کل و حدود ۲.۱ میلیون برای هم‌وزن همان محدوده‌هایی است که تحلیلگران زیر ذره‌بین دارند.
مسیر پیشرو هم به چند چیز وابسته است. اگر فضای سیاسی آرام بماند و دلار حمایت کند، برخی تحلیلگران عبور شاخص از ۸ میلیون واحد و تثبیت در آن را ممکن می‌دانند.
اما رشد بازار به همین دو عامل گره خورده است و همین نقطه‌ی ضعفش است. اگر دلار آرام شود یا گزارش‌های شرکت‌ها ضعیف باشد، محرک اصلی کم‌رنگ می‌شود.
تشدید تنش هم می‌تواند فشار عرضه بسازد. پس بعید نیست چند روز یا چند هفته نوسان و سودگیری ببینیم، حتی اگر روند کلی هنوز صعودی بماند. بعد از چنین جهشی، موج‌های مقطعی عرضه و فروش برای کشف سود طبیعی است.
برای کسی که فکر ورود دارد، نکته‌ی اصلی زمان‌بندی و مدیریت ریسک است. خرید نزدیک سقف تاریخی ریسک اصلاح کوتاه‌مدت را بالا می‌برد.
بیشتر بخوانید:بورس در مسیر صعود/ شاخص از ۷.۷ میلیون واحد گذشت
ورود پله‌پله، پرهیز از گذاشتن همه‌ی پول در یک سهم و استفاده از پولی که لازم نیست زود برداشت شود، رفتارهایی است که اثر نوسان را کم می‌کند. این‌ها توصیه‌ی خرید یا فروش نیست و هر کس باید با توجه به وضعیت مالی و افق زمانی خودش، و بهتر است با مشورت یک مشاور دارای مجوز، تصمیم بگیرد.
در مجموع، رشد اخیر بورس بی‌دلیل نبود و پشتوانه‌ی ارزی و نقدینگی داشت. ولی پایداری‌اش به عواملی بستگی دارد که خارج از کنترل بازار است. شنبه نشان داد خریداران هنوز حضور دارند، اما با احتیاط بیشتر.
آژانس خلاقیت کوانتا