به گزارش پول نیوز ، وقتی برای خرید کنسول بودجه تعیین میکنیم، معمولاً اولین عددی که وارد حساب میشود قیمت خود دستگاه است؛ در حالی که هزینه واقعی بازی کردن بعد از خرید کنسول ادامه پیدا میکند. مقایسه قیمت و مدلهای کنسول بازی فقط زمانی به تصمیم اقتصادی خوبی منتهی میشود که کنار قیمت PS5، Xbox یا Nintendo، هزینه بازیها، اشتراک آنلاین، کنترلر اضافه، حافظه و شیوه خرید محتوا را هم ببینیم. گاهی کنسولی که روز اول ارزانتر خریده میشود، بعد از دو سال هزینه بیشتری از گزینه گرانتر ایجاد میکند.
این اختلاف بیشتر از آنکه به خود برند مربوط باشد، نتیجه مدل استفاده کاربر است. کسی که سالانه چند بازی داستانی میخرد و بعد از تمام کردن آنها را میفروشد، با فردی که تقریباً تمام وقتش را صرف دو بازی آنلاین میکند هزینه مشابهی ندارد.
برای همین سؤال درست این نیست که «ارزانترین کنسول کدام است؟»؛ بهتر است بپرسیم داشتن و استفاده از هر کنسول در چند سال آینده چقدر برای ما هزینه دارد؟
«قیمت خرید کنسول هزینه ورود به بازی است، نه هزینه نهایی آن. بخش مهمتر بودجه در ماهها و سالهای بعد خرج بازی، اشتراک و تجهیزات میشود.»
قیمت خود کنسول فقط نقطه شروع است
فرض کنید بین دو دستگاه اختلاف قیمت قابل توجهی وجود دارد. انتخاب گزینه ارزانتر در نگاه اول تصمیم منطقیتری به نظر میرسد.
اما اگر همان مدل حافظه کمتری داشته باشد، فقط بازی دیجیتال اجرا کند یا بعداً برای استفاده موردنظر شما به تجهیزات جانبی بیشتری نیاز داشته باشد، بخشی از صرفهجویی اولیه از بین میرود.
Xbox Series S نمونه خوبی برای توضیح این موضوع است. این دستگاه برای ورود اقتصادیتر به نسل فعلی Xbox طراحی شده و کاملاً دیجیتال است. برای کاربری که Game Pass استفاده میکند و علاقهای به دیسک ندارد، همین ویژگی میتواند باعث شود هزینه نهایی پایین بماند.
اما فرد دیگری شاید پس از خرید متوجه شود به حافظه بیشتر نیاز دارد یا ترجیح میداد امکان استفاده از بازی فیزیکی داشته باشد. برای او محاسبه متفاوت است.
در خانواده PS5 هم انتخاب بین Digital، Disc و Pro فقط با مقایسه قیمت اولیه کامل نمیشود. مدل Disc هزینه بیشتری در ابتدا دارد، اما امکان خرید و فروش بازی فیزیکی را فراهم میکند. Pro نیز هزینه ورود بالاتری دارد ولی برای کاربری که کیفیت تصویر و سختافزار قویتر برایش اهمیت دارد، ارزش متفاوتی ایجاد میکند.
بازیها ممکن است از خود اختلاف قیمت کنسول مهمتر شوند
اگر کنسول را چند سال نگه دارید، احتمالاً مجموع مبلغی که برای بازیها پرداخت میکنید کم نخواهد بود.
اینجا سبک بازی کردن اهمیت پیدا میکند.
یک نفر ممکن است هر دو ماه یک بازی داستانی جدید تهیه کند. نفر دیگر سالها فقط EA Sports FC، Fortnite یا چند بازی آنلاین مشخص را اجرا کند. طبیعتاً هزینه این دو نفر یکسان نیست.
کسی که مرتب بازی جدید میخرد باید قبل از انتخاب کنسول به بازار بازی همان پلتفرم هم نگاه کند.
نسخه فیزیکی این امکان را دارد که بعد از تمام کردن بازی فروخته شود. اگر یک عنوان را بخرید و چند هفته بعد بخش زیادی از مبلغ آن را با فروش دوباره برگردانید، هزینه واقعی تجربه بازی کمتر از قیمت اولیه بوده است.
در خرید دیجیتال چنین امکانی وجود ندارد، اما در مقابل تخفیفهای دورهای فروشگاهها میتوانند قیمت بعضی بازیها را تا حد خوبی پایین بیاورند.
بنابراین نمیشود یک حکم عمومی صادر کرد که «دیسک همیشه ارزانتر است» یا «دیجیتال همیشه بهصرفهتر است». الگوی خرید کاربر نتیجه را تعیین میکند.
هزینه مالکیت را بهتر است به چند بخش تقسیم کنیم
برای اینکه مقایسه ملموستر باشد، میتوان هزینه کنسول را به این شکل دید:
| بخش هزینه | چه زمانی ایجاد میشود؟ | چقدر در تصمیم خرید مهم است؟ |
|---|---|---|
| خود کنسول | ابتدای خرید | بسیار زیاد |
| بازی | در طول استفاده | بسیار زیاد |
| اشتراک آنلاین | ماهانه یا سالانه | وابسته به نوع استفاده |
| کنترلر دوم | برای بازی چندنفره یا جایگزینی دسته | متوسط تا زیاد |
| حافظه اضافه | با افزایش تعداد بازیهای نصبشده | وابسته به کاربر |
| هدست و تجهیزات | بسته به نیاز | اختیاری |
| بازی فیزیکی یا دیجیتال | در تمام عمر دستگاه | بسیار مهم |
| تعمیر یا تعویض دسته | در بلندمدت | قابل پیشبینی نیست |
| اینترنت | دانلود و بازی آنلاین | وابسته به نوع استفاده |
مشخص است که قیمت کنسول تنها یکی از چند هزینهای است که در طول عمر دستگاه ایجاد میشود.
اشتراک؛ هزینهای که خیلیها موقع خرید فراموش میکنند
بخش مهمی از تجربه کنسولهای امروزی به سرویسهای اشتراکی مرتبط شده است.
در PlayStation، سرویس PlayStation Plus در سطوح مختلف ارائه میشود. Essential امکانات پایهای مثل Multiplayer آنلاین و بازیهای ماهانه را ارائه میکند و سطوح Extra و Premium کتابخانه و امکانات بیشتری دارند.
Xbox نیز Game Pass را در چند سطح عرضه میکند و نوع پلن تعیین میکند کاربر به چه کتابخانهای از بازیها و امکانات آنلاین دسترسی داشته باشد. ساختار این سرویس در سالهای اخیر چند بار تغییر کرده، بنابراین بهتر است هنگام خرید هزینه و امکانات همان زمان بررسی شود.
Nintendo Switch Online هم برای بازی آنلاین و برخی خدمات Nintendo استفاده میشود و نسخه Expansion Pack امکانات و کتابخانه بیشتری در اختیار کاربران قرار میدهد. Nintendo علاوه بر پلن شخصی، اشتراک خانوادگی هم دارد.
این هزینهها وقتی اهمیت پیدا میکنند که چند سال ادامه داشته باشند.
ممکن است یک اشتراک ماهانه در نگاه اول مبلغ بزرگی نباشد، اما اگر سه یا چهار سال دائماً تمدید شود، باید آن را بخشی از هزینه مالکیت کنسول دانست.
آیا اشتراک باعث میشود بازی کردن ارزانتر شود؟
برای بعضی کاربران قطعاً میتواند چنین اثری داشته باشد.
فرض کنید فردی در طول سال بازیهای زیادی را امتحان میکند. اگر بخش قابل توجهی از عناوین موردنظرش داخل یک سرویس اشتراکی باشد، شاید به جای خرید جداگانه چند بازی بتواند همان هزینه را صرف اشتراک کند.
ولی مسئله اینجاست که بزرگ بودن کتابخانه یک سرویس بهتنهایی معیار اقتصادی خوبی نیست.
ممکن است صدها بازی در اختیار شما باشد اما فقط سه موردشان برایتان جذاب باشند.
در مقابل، کاربری که مدام بازیهای مختلف امتحان میکند از همان کتابخانه ارزش بسیار بیشتری دریافت خواهد کرد.
برای محاسبه اقتصادی، تعداد بازیهای موجود را نبینید؛ تعداد بازیهایی را حساب کنید که واقعاً قرار است انجام دهید.
هزینه دیسک و دیجیتال کاملاً متفاوت رفتار میکند
نسخه فیزیکی بازی نوعی ارزش باقیمانده دارد.
تا زمانی که دیسک سالم و قابل فروش باشد، بخشی از هزینه خرید اولیه قابل بازگشت است. همین موضوع بازار بازی دست دوم را شکل میدهد.
فرض کنید بازیای را با قیمت مشخص میخرید و دو ماه بعد پس از تمام کردن آن با مبلغ پایینتری میفروشید. هزینه واقعی شما اختلاف این دو عدد بوده است.
برای بعضی گیمرها این روش باعث میشود بتوانند در طول سال تعداد بیشتری بازی تجربه کنند.
نسخه دیجیتال مزیت دیگری دارد. بازی همیشه روی حساب قرار دارد، نیازی به نگهداری دیسک نیست و در زمان تخفیف ممکن است قیمت بسیار مناسبی پیدا کند.
اما اگر بازی را خریدید و بعد از چند ساعت متوجه شدید دیگر علاقهای به آن ندارید، امکان فروش فایل دیجیتال مثل یک دیسک معمولی وجود ندارد.
پس انتخاب کنسول Digital فقط روی ظاهر دستگاه اثر ندارد؛ روی اقتصاد خرید بازی برای چند سال آینده هم تأثیر میگذارد.
دسته دوم؛ هزینهای که خانوادهها دیر به آن فکر میکنند
اگر کنسول قرار است برای استفاده خانوادگی خریداری شود، کنترلر دوم را بهتر است همان روز اول وارد بودجه کنید.
خیلی از خریداران بهترین مدل دستگاه را تهیه میکنند و بعد متوجه میشوند برای بازی دونفره باید مبلغ قابل توجه دیگری هم برای دسته بپردازند.
این موضوع در خانهای که دو فرزند دارد یا بازیهای فوتبال، مسابقهای و مبارزهای محبوب هستند اهمیت بیشتری پیدا میکند.
از طرف دیگر کنترلر قطعه مصرفی هم محسوب میشود. آنالوگ، باتری، تریگر و دکمهها در استفاده طولانی ممکن است دچار مشکل شوند.
احتمال خرابی را نمیتوان دقیق محاسبه کرد، اما منطقی است بدانیم مالکیت چندساله کنسول ممکن است حداقل یک بار هزینه تعمیر یا تعویض کنترلر ایجاد کند.
حافظه کم در روز اول مشکلی ایجاد نمیکند؛ چند ماه بعد چرا
در روزهای اول معمولاً فقط یک یا دو بازی روی دستگاه نصب شده و فضای ذخیرهسازی مسئله مهمی نیست.
چند ماه بعد شرایط تغییر میکند.
بعضی بازیهای جدید حجم بالایی دارند و اگر چند عنوان بزرگ را همزمان نصب نگه دارید، SSD خیلی زود پر میشود.
آن زمان دو راه وجود دارد: مرتب بازیها را حذف و دوباره دانلود کنید یا برای حافظه بیشتر هزینه کنید.
اگر اینترنت سریع و بدون دغدغه حجم دارید، حذف و دانلود مجدد شاید مسئله بزرگی نباشد. اما برای کاربری که نمیخواهد هر بار دهها گیگابایت دانلود کند، افزایش حافظه ارزش بیشتری پیدا میکند.
اینجاست که تفاوت ظرفیت مدلها نیز وارد محاسبه اقتصادی میشود.
گاهی کنسولی که ظرفیت بیشتری دارد در ابتدا گرانتر است، ولی کاربر را برای مدت طولانیتری از هزینه ارتقای حافظه بینیاز میکند.
لوازم جانبی؛ بخش جذاب ولی خطرناک بودجه
بازار کنسول پر از وسیلههایی است که خریدشان وسوسهکننده است.
هدست گیمینگ، پایه شارژ، کنترلر حرفهای، فرمان مسابقه، SSD، کاور، استند و تجهیزات مختلف وجود دارند.
بعضی واقعاً تجربه بازی را بهتر میکنند و بعضی بیشتر جنبه سلیقهای دارند.
اشتباه رایج این است که کاربر هنگام خرید کنسول تحت تأثیر هیجان، تعداد زیادی وسیله جانبی هم تهیه کند و چند ماه بعد متوجه شود نیمی از آنها تقریباً استفاده نشدهاند.
بهتر است در شروع فقط چیزی را بخرید که کاربردش مشخص است.
اگر بازی دونفره دارید، دسته دوم لازم است. اگر بازی آنلاین انجام میدهید و محیط خانه شلوغ است، یک هدست مناسب ارزش دارد. اگر حافظه دائماً پر است، SSD یا Expansion Storage مسئله واقعی شماست.
اما لازم نیست تمام تجهیزات اکوسیستم را همان روز اول داشته باشید.
هزینه اینترنت را هم نمیتوان کاملاً نادیده گرفت
کنسول نسل جدید بدون اینترنت قابل استفاده است، اما بخش بزرگی از تجربه مدرن آن به اتصال شبکه وابسته شده است.
آپدیتهای سیستم، بهروزرسانی بازی، دانلود نسخه دیجیتال، Multiplayer و سرویسهای اشتراکی همه به اینترنت نیاز دارند.
برای کسی که بازی فیزیکی تهیه میکند هم خرید دیسک به معنی حذف کامل دانلود نیست. بسیاری از بازیها بعد از نصب به آپدیتهای قابل توجه نیاز دارند.
اگر نسخه Digital دارید، اهمیت اینترنت بیشتر میشود؛ چون خود بازیها هم باید دانلود شوند.
این هزینه شاید مستقیماً روی فاکتور کنسول نوشته نشود، ولی برای خانوادهای که محدودیت حجم یا سرعت اینترنت دارد بخشی از تجربه مالکیت دستگاه محسوب میشود.
ارزانترین کنسول برای هر کاربر متفاوت است
میتوان سه خریدار را تصور کرد که هرکدام تعریف متفاوتی از خرید اقتصادی دارند.
نفر اول بیشتر بازی آنلاین انجام میدهد، همه خریدهایش دیجیتال است و روی مانیتور 1080p بازی میکند. برای او شاید یک کنسول اقتصادیتر کاملاً نیازها را پوشش دهد.
نفر دوم بازیهای داستانی جدید را مرتب تهیه میکند و بعد از تمام کردن میفروشد. او ممکن است با پرداخت بیشتر برای دستگاه دیسکخور در بلندمدت پول کمتری خرج کند.
نفر سوم کیفیت تصویر برایش اهمیت زیادی دارد، تلویزیون حرفهای دارد و سالها یک دستگاه را نگه میدارد. احتمالاً حاضر است در ابتدا هزینه بیشتری برای سختافزار قویتر بپردازد.
هیچکدام الزاماً اشتباه نمیکنند.
مسئله این است که هزینه واقعی فقط وقتی معنا دارد که نوع مصرف مشخص باشد.
یک روش ساده برای تعیین بودجه واقعی
به جای اینکه تمام بودجه را روی قیمت دستگاه تنظیم کنید، هزینه سال اول را تخمین بزنید.
فرض کنید کنسول را خریدهاید. حالا مشخص کنید در یک سال چند بازی جدید میخواهید، آیا اشتراک لازم دارید، چند کنترلر نیاز است و احتمال خرید حافظه اضافه وجود دارد یا نه.
مجموع این موارد تصویر بسیار واقعیتری از هزینه ایجاد میکند.
حتی میتوانید برای دو مدل مختلف همین محاسبه را انجام دهید.
ممکن است کنسول A در ابتدا ارزانتر باشد، اما در پایان سال اول اختلافش با کنسول B تقریباً از بین برود. یا برعکس، متوجه شوید امکانات مدل گرانتر هیچ صرفه اقتصادی برای نوع استفاده شما ایجاد نمیکنند.
این محاسبه ساده از بسیاری از جدولهای مشخصات برای تصمیم خرید مفیدتر است.
خرید کارکرده هم میتواند بخشی از معادله باشد
برای کاهش هزینه لازم نیست همیشه سراغ مدل ضعیفتر بروید.
بازار کنسول کارکرده ممکن است امکان خرید مدل بالاتر با بودجه مشابه را فراهم کند.
البته این انتخاب نیازمند بررسی دقیقتر سلامت دستگاه است. کنترلر، HDMI، فن، دیسکدرایو و سابقه تعمیر باید بررسی شوند و داشتن مهلت تست ارزش زیادی دارد.
کالای کارکرده زمانی اقتصادی است که اختلاف قیمتش بیشتر از ریسک و استهلاک آن باشد.
اگر اختلاف قیمت با دستگاه نو بسیار کم باشد، شاید خرید نو منطقیتر باشد. اگر فاصله قابل توجه است و دستگاه هم درست تست شده، میتوان بخشی از بودجه را برای بازی و تجهیزات نگه داشت.
در نهایت باید هزینه «بازی کردن» را مقایسه کنیم
جنگ PS5 و Xbox و Nintendo معمولاً حول قدرت، انحصاریها و کیفیت تصویر میچرخد، اما برای خریدار یک سؤال سادهتر هم وجود دارد: این دستگاه در چند سال آینده چقدر برای من هزینه خواهد داشت؟
جواب فقط روی برچسب قیمت نیست.
نوع بازیهایی که میخرید، تعداد خریدها، اشتراک موردنیاز، امکان فروش دیسک، نیاز به حافظه و تعداد افرادی که از دستگاه استفاده میکنند همه روی نتیجه اثر دارند.
برای همین ممکن است نسخه گرانتر یک کنسول برای یک نفر خرید اقتصادیتری باشد و همان دستگاه برای فرد دیگری پول اضافهای باشد که هیچوقت از امکاناتش استفاده نمیکند.
پیش از خرید، هزینه سال اول را تخمین بزنید و بعد مدلها را مقایسه کنید.
وقتی این محاسبه انجام شود، مفهوم «ارزانترین کنسول» جای خودش را به سؤال دقیقتری میدهد: کدام کنسول با سبک بازی کردن من، هزینه منطقیتری دارد؟
و معمولاً پاسخ همین سؤال است که خرید خوب را از خرید صرفاً ارزان جدا میکند.
آژانس خلاقیت کوانتا