رئیس موزه ملی تاریخ علوم پزشکی با اشاره به سابقه تاریخی این موضوع در تمدن ایرانی اسلامی گفت: شاید بتوان کتاب «من لا یحضره الطبیب» را که محمد بن زکریای رازی در قرن چهارم هجری قمری نوشت، یکی از نخستین گام‌های عمومی‌سازی علم در جهان دانست. این کتاب برای افرادی نوشته شده بود که به پزشک دسترسی نداشتند و بعدها الگوی آن در آثار دیگری مانند «من لا یحضره الفقیه» نیز مورد استفاده قرار گرفت.