بهره مندي از بيمه هاي اجتماعي از الزامات داشتن دوران سالمندي بدون دغدغه است. اين در حاليست كه امروز نسل ما و ديگر متولدان دهه 60، نسلي هستند كه يا پشت درهاي بازار كار متوقف مانده و يا براي داشتن يك زندگي با حداقل امكانات، درگير روزمره گي شده و درسال هاي بعد كمترين بهره مندي را از بيمه هاي اجتماعي خواهد داشت.

به گزارش خبرنگار«اجتماعي» خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، طبق گفته كارشناسان طي چند دهه آينده از هر 4 ايراني يكي سالمند است و اين اتفاق در حالي رخ مي دهد كه در برنامه پنجم توسعه مساله سالمندي مورد بي مهري كامل قرار گرفته است. شايد مسوولان هم مانند همه مردم درگير نان امروز و غرق در حل گرفتاري هاي آن،  تصور مي كنند فاصله ميان جواني تا سالمندي فاصله اي طولاني است، اما خيلي زود سايه آن روي سرمان سنگيني مي كند و در بعد كلان و از نگاه برنامه ريزان اجتماعي ايجاد زيرساخت هاي سالمندي در جامعه مساله اي زمان بر است.

دكتر كيوان دواتگران ـ مديركل توانبخشي و امور مراقبتي بهزيستي ـ در اين خصوص با بيان اينكه براي سالمندي جمعيت جوان كشور بايد از هم اكنون برنامه ريزي كرد، به ايسنا مي گويد: تعريف بيمه هاي اجتماعي و نه فقط درماني از دغدغه هايي است كه در دستور كار قرار گرفته است تا از اين طريق راهكاري براي حل اين مشكل انديشيده شود.

دكتر اميرمحمود حريرچي ـ جامعه شناس نيز با بيان اينكه مواجهه يك كشور با پديده سالمندي و ورود به آن وجود زيرساختهاي قوي را مي طلبد، به ايسنا مي گويد: وضعيت مالي در ارتقاي كيفيت زندگي در دوره سالمندي بسيار مهم است و دريافت مبلغ مستمري بازنشستگي بايد كفاف زندگي سالمندان را بدهد. شايد سالمند ديگر نيازي به تامين هزينه فرزندانش نداشته باشد اما نيازهاي درمان زيادي دارد كه هزينه بر است.

وي با تاكيد بر اينكه تامين اجتماعي بايد كل جامعه را پوشش دهد، مي افزايد: در حال حاضر جوانان بدون بهره مندي از خانه و درآمد به سمت سالمندي مي روند و جوان با خود فكر مي كند كه در سن سالمندي هم اجاره نشين است، زيرا توان خريد خانه را در جواني ندارد و با خود مي گويد اي كاش سالمندي من هم حداقل مانند پدر و مادرم باشد!

اين جامعه شناس با اشاره به لزوم ايجاد حمايت هاي ويژه براي سالمندان به لحاظ مادي، گفت: تحقيقات نشان مي دهد هرچه سالمند از لحاظ مالي استقلال بيشتري داشته باشد كيفيت زندگي و روابط اجتماعي بهتري دارد.

به گزارش ايسنا، بر اساس آمارهاي رسمي 2/7 درصد از جميت كشور را سالمندان تشكيل مي دهند و تا 15 سال آينده 7/14 درصد از جمعيت كشور سالمند است. در حال حاضرنيز  از حدود 5 ميليون و 500 هزار سالمند يك ميليون و 300 هزار نفر تحت سرپرستي كميته امداد امام خميني(ره) و حدود 150 هزار نفر تحت پوشش سازمان بهزيستي و يك ميليون و 700 هزار نفر هم تحت پوشش بيمه هاي لشگري و كشوري هستند. در اين ميان مشخص نيست كه مابقي اين 5/5 ميليون سالمند چگونه روزگار مي گذرانند و به راستي نهادهاي حمايتي توان پوشش چه تعداد از جمعيت 7/14 درصدي سالمندان در آينده را دارا هستند؟