گروه حوادث؛ جواني که مردي را به دليل رابطه با همسرش به قتل رسانده بود پس از محاکمه در شعبه 71 دادگاه کيفري استان تهران به پرداخت ديه محکوم شد.

به گزارش اعتماد ، اين جوان که مقتول را در ترمينال غرب به قتل رسانده بود، ادعا کرد بارها به وي تذکر داده بود که مزاحم همسرش نشود.در ابتداي جلسه محاکمه اين متهم، محمد شادابي به عنوان نماينده دادستان تهران در جايگاه حاضر شد و در توضيح کيفرخواست گفت؛ سوم مردادماه سال گذشته شهرونداني که در ترمينال غرب حضور داشتند به پليس خبر دادند مرد جواني با ضربات چاقو به قتل رسيده اما عاملان قتل که يک زن و مرد بودند و کودکي نيز همراه داشتند از محل گريختند.

دقايقي بعد ماموران در محل حاضر شدند و به دستور بازپرس جسد را به پزشکي قانوني انتقال دادند و تحقيقات خود را در مورد چگونگي حادثه آغاز کردند. آنها دريافتند مقتول که عليرضا نام داشت شاگرد راننده بود. آنها به سراغ مردي رفتند که عليرضا با او کار مي کرد. مرد راننده به ماموران گفت؛ سه روز پيش عليرضا با وي همکار شده بود و در اين مدت ديده بود مقتول مرتب با تلفن همراهش صحبت مي کند.

مرد راننده از حرف هاي شاگردش فهميده بود زني پشت خط است. راننده به ماموران گفت؛ عليرضا به من گفته بود با زني آشنا شده و قرار است او از شوهرش جدا شود و با عليرضا ازدواج کند. البته من زياد در جريان رابطه آنها نبودم و از آنجايي که عليرضا زياد با آن زن صحبت مي کرد من فکر مي کردم رابطه خوبي با هم دارند.

شادابي ادامه داد؛ اين گفته ها از يک خيانت خونين حکايت داشت و ماموران براي به دست آوردن سرنخ از زني که با مقتول رابطه داشته پرينت مکالمات او را مورد بررسي قرار دادند و شماره يي از يک زن به نام مهديه به دست آوردند.

زماني که ماموران مقابل خانه مهديه رفتند متوجه شدند قاتل جواد شوهر مهديه است و اين زن و مرد را در خانه شان دستگير کردند. جواد پس از انتقال به اداره آگاهي و در بازجويي هاي اوليه به قتل اعتراف کرد و جزييات آن را هم شرح داد.نماينده دادستان تهران ادامه داد؛ با توجه به اعترافات مقرون به واقع متهم و همسرش به عنوان نماينده دادستان تهران، تقاضاي صدور حکم قانوني را دارم. سپس اولياي دم مقتول در جايگاه حاضر شدند و تقاضاي صدور حکم قصاص کردند.

در ادامه مهديه در برابر قضات حاضر شد. وي گفت؛ من و شوهرم مدتي قبل از اين ماجرا به سوريه رفته بوديم و در آنجا بود که با عليرضا آشنا شديم. او به من گفت مي خواهد با مادرش تماس بگيرد ولي تلفنش شارژ ندارد به همين خاطر تلفن مرا خواست.فکر مي کردم واقعيت را مي گويد اما زماني که به من گفت شماره تلفنم را به دست آورده و عکس هاي خصوصي را از داخل تلفن همراهم برداشته است فهميدم او قصد شيادي دارد.

وي گفت؛ نمي توانستم واقعيت را به همسرم بگويم.بعد از اينکه به تهران آمديم عليرضا به سراغم آمد و گفت بايد به خواسته هايش عمل کنم در غير اين صورت جان فرزند و شوهرم در خطر خواهد بود ضمن اينکه عکس هاي خصوصي ام را منتشر مي کند. من هم مجبور شدم به خواسته هايش عمل کنم. اين زن افزود؛ من به شدت از عليرضا مي ترسيدم و نمي دانستم بايد چه کنم.

اين مساله را به مادرم گفتم. مادرم با وي صحبت کرد و از او خواست دست از سر من بردارد حتي شوهرم هم با او صحبت کرد اما وي مرا رها نمي کرد و مي گفت اگر از شوهرم جدا نشوم و با او ازدواج نکنم خانواده ام را خواهد کشت.در ادامه جلسه محاکمه جواد به دفاع از خود پرداخت. او اتهام قتل عمد را پذيرفت و گفت؛ قبول دارم عليرضا را کشتم البته قصد قتل نداشتم و فقط مي خواستم با او صحبت کنم. عليرضا دست از سر همسرم برنمي داشت. من بارها با او حرف زده بودم. نمي خواستم او را بکشم بلکه خودش باعث اين کار شد.

متهم گفت؛ 40 روز قبل از حادثه متوجه شدم عليرضا مزاحم همسرم مي شود. يک بار با او تلفني صحبت کردم و از او خواستم دست از سر زنم بردارد اما همچنان به کارش ادامه مي داد تا اينکه يک روز از سر کارم با مهديه تماس گرفتم، صدايش مي لرزيد و بريده بريده صحبت مي کرد.

معلوم بود از چيزي ترسيده است. بلافاصله خودم را به خانه رساندم و ديدم عليرضا در منزل ماست. همسرم در اتاق خواب بود و به شدت ترسيده و رنگش هم پريده بود. با ورود من عليرضا از پنجره وارد بالکن شد تا فرار کند. من او را گرفتم و به داخل خانه آوردم و به او گفتم دست از سر زنم بردارد و اگر بار ديگر او را در خانه ام ببينم حتماً وي را مي کشم اما عليرضا قلدري مي کرد و به من مي گفت هر چه بخواهد به دست مي آورد. آن روز گذشت. اما مزاحمت هاي عليرضا همچنان ادامه داشت و همسرم به من مي گفت او به مزاحمت هايش ادامه مي دهد. روز حادثه به اتفاق همسرم به سراغش رفتم تا با او صحبت کنم. من قصد کشتن او را نداشتم.

اگر مي خواستم اين کار را بکنم فرزندم را با خودم نمي بردم. آن روز هم اگر عليرضا به من حمله نمي کرد او را نمي زدم. در آن شرايط نتوانستم بر او غلبه کنم به همين خاطر هم وي را به قتل رساندم. متهم به قتل ادامه داد؛ من از ترس ريخته شدن آبرويم مي خواستم ماجرا را مسالمت آميز حل کنم اما عليرضا قبول نمي کرد و باعث شد اين حادثه اتفاق بيفتد. بعد از متهم يکي از اقوام مقتول در جايگاه حاضر شد.

او که به عنوان شاهد احضار شده بود، گفت؛ عليرضا دايي همسرم من بود. من فقط او را در روز عروسي ام ديده بودم تا اينکه يک روزي با زني به خانه من آمد. از آنجايي که همسرش را نمي شناختم از همسرم سوال کردم و او گفت اين زن غريبه است. من هم با عصبانيت برخورد کردم و به عليرضا گفتم اجازه نمي دهم وارد خانه ام شود. او به من گفت اين زن را صيغه کرده است و حالا چون تازه از راه رسيده اند يک ساعت استراحت مي کنند و مي روند.

من و همسرم براي انجام کاري از خانه بيرون رفتيم و وقتي برگشتيم آنها در منزل نبودند. زني که همراه عليرضا بود متهمي است که در دادگاه حضور دارد و من زماني که او را ديدم چهره اش را شناختم. البته در آن زمان او مانتو به تن داشت. مهديه نيز گفته هاي اين مرد را تاييد کرد و گفت ؛ عليرضا مرا وادار کرد همراهش بروم و او به من تعرض نيز کرد. تهديدم کرده بود اگر همراهش نروم پسرم را مي کشد. پس از پايان جلسه دادگاه ، هيات قضات وارد شور شدند و با توجه به اينکه مقتول را مهدورالدم تشخيص دادند، جواد را به پرداخت ديه محکوم کردند.