به گزارش پول نیوز ، سالهاست به اشکال گوناگون مورد تهدید قرار داریم. از جنگ نظامی تا تهاجم فرهنگی همواره به اشکال گوناگون کشور را درگیر کرده که پس از مدتی بی نتیجه به پایان رسیده است. اما جنگ اقتصادی، جنگی تمام عیار است که از ابتدای انقلاب تاکنون کشور را درگیر کرده و همچنان بحران آفرین است. دلار 150 هزار تومانی، پراید 600 میلیون تومانی، سکه 170 میلیون تومانی، برنج 450 هزار تومانی و بسیاری گزینه های دیگر حکایت از آن دارد تحریمها نه تنها بحران آفرین، بلکه ویرانگر بوده است.
اگرچه تهدیدها پایانی ندارد، اما قرار بر توقف و تسلیم نیست. هر آنچه به ما نمی دهند یا با محدودیت رو به رو هستیم، باید خودمان تولید کنیم که تاکنون نیز بخوبی عمل کرده ایم. البته برای تحقق این مهم، تولید در صدر سیاستگذاری های کشور قرار گرفته و همه ساله هنگام نامگذاری سالها، تولید در کنار دیگر گزینه ها قرار دارد.
برای آنکه تولید را به معنای واقعی کلمه محقق کنیم، باید تمامی گزینه ها از سرمایه تا نیروی انسانی کارآمد، دانش فنی، ماشین آلات بروز و بسیاری گزینه های دیگر را کنار یکدیگر قرار دهیم، رویکردی که سالهاست در دستور کار قرار دارد و نتیجه بخش هم بوده است.
برای کشور ما که 7 درصد ذخایر جهان را در خود دارد، کمبود مواد اولیه هیچ معنا و مفهومی ندارد. در زمینه نیروی انسانی کارآمد و متعهد نیز مشکلی نداریم. اما در زمینه دانش فنی که منجر به ساخت ماشین آلات بروز می شود، مشکلات بسیاری داریم. خوشبختانه در این زمینه نیز شرکتهای متعهد و نیروهای انسانی با هوش، در قالب مهندسی معکوس، بومی سازی را در سطح گسترده ای رقم زده اند و هر آنچه دیگر کشورها به ما نمی دهند، در داخل تولید می کنیم.
بی شک برای بومی سازی به پیوند صنعت و دانشگاه نیاز داریم که سالها مورد بی مهری و کم لطفی قرار داشت، اما با نامگذاری سال 1401 بنام “تولید، دانش بنیان، اشتغالزایی” ارتباط علم و عمل بیش از گذشته برقرار شد و قراردادهایی بسته شد که ارزبری را به میزان قابل توجهی کاهش داد و قطعات و ماشین آلات در داخل کشور تولید شد.
متاسفانه با پشت سرگذاشتن 1401 اندیشه دانش بنیان کمرنگ شد و همکاری با دانش بنیان ها نیز رنگ باخت. اما برخی شرکتها که از منافع این مهم سود برده بودند، همچنان همکاری با دانش بنیان ها، مهندسی معکوس و بومی سازی را در دستور کار دارند که شرکت صنعتی و معدنی گهرزمین از مهمترین شرکتهاست.
برای اثبات این ادعا کافی است به اطلاعاتی که در گزارش مجمع عمومی عادی 1403 شرکت معدنی و صنعتی گهرزمین ارایه شد، استناد کنیم. در این گزارش اعلام شد که معدن گهرزمین ۶۴۰ میلیون تن ذخیره سنگ آهن دارد و توانسته سهم ۲۳ درصدی تولید سنگ آهن، ۱۲ درصدی کنسانتره، ۱۱ درصدی گندله و ۹ درصدی آهن اسفنجی را به خود اختصاص دهد که رشد تولید، افزایش بهرهوری، توسعه پروژههای اکتشافی، بومیسازی تجهیزات و ارتقای ساختار مالی، آیندهای روشن را برای گهرزمین ترسیم کرده است.
اما دستیابی به این میزان تولید و ترسیم اینده ای درخشان، بدون تجهیزات و ماشین الات بروز امکان پذیر نیست که شرکت معدنی و صنعتی گهرزمین “بومی سازی” را در دستور کار قرار داده و یکی از مهمترین دستاوردهای شرکت در سالهای اخیر بوده که صرفهجویی ارزی ۲۱ میلیون یورویی را به همراه داشته است.
اگرچه ساخت قطعات و ماشین آلات بسیاری در گهرزمین صورت گرفته، اما بومیسازی ماشین انباشت و برداشت کارخانههای گندلهسازی و طراحی و ساخت دامپتراک ۱۵۰ تنی از مهمترین دستاوردهای بومی سازی بوده است.
شرکت معدنی و صنعتی گهرزمین به اندازه توانمند عمل کرده که برای شرکت در نمایشگاه پیشگامان پیشرفت دعوت شد و رهبری از غرفه این شرکت بازدید کرد و در جریان آخرین دستاوردهای آن قرار گرفت.
در غرفه ماشینآلات گهرزمین، رهبری در جریان مراحل ساخت داخل دامپتراک ۱۵۰ تنی با سیستم رانش الکترومکانیکال قرار گرفت و در غرفه معدن نیز، از دو محصول دیگر بومیسازی گهرزمین که با همکاری ۷ شرکت دانشبنیان و فناور به نتیجه رسیده، رونمایی شد.
اگر پیشرفت های شرکت صنعتی و معدن گهرزمین همچنان ادامه دارد و رکوردهای جدیدی بر جای می گذارد، ریشه در اعتماد به نیروهای توانمند داخلی و سرمایه گذاری برای بهره گیری از توانمندی های داخلی است، رویکردی که از سالها قبل کلید خورده و همچنان ادامه دارد.
آژانس خلاقیت کوانتا