
به گفته کارشناسان اِنی، شرکت های خارجی به سرعت در حال آغاز فعالیت های خود در لیبی بوده و این به معنای حفظ امنیت قراردادهایی است که در زمان قذافی به امضا رسیده اند. اِنی تا پیش از شروع اعتراضات مردمی در لیبی بزرگترین شرکت تولید کننده نفت در این کشور بوده و تمایل بسیاری برای بهبود روابط خود با دولت جدید دارد. عدم حمایت ایتالیا از قیام مردمی طی مراحل اولیه آن در لیبی تا حدودی باعث نگرانی مقام های اِنی در رابطه با آینده قراردادهای این شرکت شده بود.
میزان تولید نفت اِنی طی سال 2010 حدود 270 هزار بشکه در روز بوده و مدت قراردادهای نفتی آن تا سال 2042 و قراردادهای گازی تا سال 2047 است. اما با بروز ناآرامی و اختلال در تولید نفت لیبی، سود خالص این شرکت در سه ماهه دوم سال جاری میلادی با کاهش 14 درصدی مواجه شد.
به اعتقاد دیوید تابارلی رئیس اتاق فکر انرژی موسسه نومیسما انرژی، شرایط سریع تر و بهتر از آن چیزی که تا پیش از این تصور می شد، در حال پیشرفت است. طی ماه آگوست پائولو اسکارونی مدیر عامل اِنی اعلام کرده بود که از سر گیری تولید نفت در لیبی با توجه به شرایط میدان های نفتی این کشور به 6 تا 18 ماه زمان نیاز خواهد داشت.
به اعتقاد تابارلی لیبی از ظرفیت های بالایی برخوردار بوده و نه تنها می توان به سقف تولید پیش از شروع ناآرامی ها بازگشت بلکه می توان سطح تولید را به بیش از سه میلیون بشکه در روز نیز افزایش داد. لیبی تا قبل از شروع ناآرامی ها از میزان تولید نفت 1.6 میلیون بشکه در روز برخوردار بود اما بحران در این کشور باعث فرار کارگران خارجی و آسیب دیدن برخی از حوزه ها و ترمینال های نفتی شده است.

نظرات
هنوز نظری ثبت نشده است. اولین نفر باشید.
نظر شما