تحقيقات جديد پژوهشگران دانشگاه ميشيگان نشان داد افرادي كه خود را به
دلايل غيرخودخواهانه مانند كمك به ديگران داوطلب مي كنند، به نسبت افرادي
كه دست كمك دهنده ندارند، بيشتر عمر مي كنند.
به گزارش ايسنا، اين درحالي است كه افرادي كه عمدتا به دلايل خودخواهانه تر داوطلب مي شوند، از اين فايده بي نصيب هستند.
سارا
كانورا از دانشگاه ميشيگان در بيانيه اي اظهار كرد: اين مساله مي تواند
بدين معنا باشد كه افرادي كه انگيزه اصلي داوطلب بودن آنها، ساير مردم
هستند، ممكن است از تنشهاي مرتبط با داوطلب بودن مانند محدوديت هاي زماني و
دستمزد كم در امان باشند.
كانورا و همكارانش به بررسي نتايج يك
مطالعه بر روي 10 هزار و 317 شهروند شهر ويسكانزين از زمان فارغ التحصيلي
از دبيرستان در سال 1957 تاكنون پرداختند. در سال 2008 ميانگين سني
شركت كنندگان 69 سال و تقريبا نيمي از آنها مونث بودند.
در سال 2004
اين شركت كنندگان به گزارش دفعات داوطلب شدن خود در 10 سال گذشته
پرداختند. آنها همچنين دلايل خود را براي اين كار توضيح داده يا در شرايطي
كه داوطلب نشده، اما قصد آن را داشتند به توضيح دلايل خود پرداختند.
انگيزه
برخي از اين شركت كنندگان بيشتر به سوي ديگران بود. با اين حال برخي ديگر
از آنها از دلايل خودمحوري بيشتر براي داوطلب شدن برخوردار بودند.
اين
محققان سپس به مقايسه دلايل داوطلبان با اطلاعات سلامت جسماني آنها كه
بيشتر در سال 1992 جمع آوري شده بود پرداختند. آنها همچنين شرايط
اجتماعي-اقتصادي، سلامت روحي، حمايت اجتماعي، وضعيت تاهل و عوامل خطر سلامت
از جمله كشيدن سيگار، شاخص توده بدن و استفاده از الكل را در فرد مورد
بررسي قرار دادند.
محققان دريافتند افرادي كه براي دلايل
نوع دوستانه تر داوطلب مي شدند، از ميزان کمتر مرگ و مير در سال 2008 نسبت
به افرادي كه داوطلب نمي شدند، برخوردار بودند.
از ميان دو هزار و 384 غيرداوطلب، 4.3 درصد طي چهار سال بعدي مردند؛ درحالي كه اين ميزان در ميان داوطلبان نوع دوست 1.6 درصد بود.
اين
در حالي بود كه افرادي كه به دليل رضايت شخصي به انجام اين كار
مي پرداختند، از نرخ مرگ و مير مشابه با غيرداوطلبان برخوردار بودند.

نظرات
هنوز نظری ثبت نشده است. اولین نفر باشید.
نظر شما