اولياي مدارس به دانش آموزان ديابتي در هر زمان حتي در كلاس درس بايد اجازه دهند تا قند خون خود را تست كنند و گاهي نياز است معلم براي ثبت نتيجه تست به او كمك كند.

به گزارش سرويس بهداشت و درمان ايسنا، در صورت كاهش قندخون دانش آموز ديابتي بايد به او اجازه نوشيدن و خوردن مواد غذايي لازم حتي در كلاس درس داده شود.

هيپوگليسمي، مهم ترين مسئله اي است كه هر دانش آموز ديابتي ممكن است به آن دچار شود. اين عارضه به عللي مانند بي ميلي دانش آموزان ديابتي به خوردن صبحانه، مصرف نكردن ميان وعده هاي غذايي، افزايش فعاليت جسماني در مدرسه ممكن است به آن دچار شوند.

اولياي مدارس، معلمان به ويژه معلم ورزش، بايد از علائم هيپوگليسمي و چگونگي درمان آن مطلع باشند و بدانند مواد قندي سريع الجذب در كجا نگهداري مي شوند و چگونه بايد در اختيار دانش آموز ديابتي قرار گيرند. اين دانش آموزان هنگام تزريق انسولين بايد اجازه تماس با منزل را داشته باشد تا درمانشان بدون هر گونه اشتباهي، انجام شود.

يك دانش آموز ديابتي هرگز نبايد در وضعيت هيپوگليسمي به تنهايي به منزل فرستاده شود. در صورت هيپوگليسمي شديد (تشنج) و در دسترس نداشتن آمپول گلوكاگن، ديابتي بايد فورا به نزديك ترين مركز پزشكي (درمانگاه، بيمارستان) رسانده شود.

لازم است به علائم هيپوگليسمي (قندخون پايين) و هايپرگليسمي (قند خون بالا) در دانش آموزان ديابتي توجه شود. در اين جهت لازم است معلمان و به طور كلي تمام كساني كه با ديابتي ارتباط نزديك دارند در دوره هاي آموزشي ديابت شركت كنند تا به موقع بتوانند به دانش آموزان ديابتي خود ياري رسانند.