چند برنامه اي که از سري برنامه هاي شوک از ابتداي سال جاري در صدا و سيما پخش شد را شايد بتوان مهمترين برنامه هاي اين روزهاي صدا و سيما در مورد اينترنت دانست. برنامه ها در ساعاتي مناسب پخش شد و به موضوعي جالبي مي پرداخت.

به گزارش ايسنا ، عليرضا شيرازي در وبلاگ خود به نشاني http://shirazi.blogfa.com آورده است: به نظر مي رسد که برنامه شوک مخاطب خاصي را نشانه گرفته است، نوعي قدرت نمايي سيستم هاي نظارتي و انتظامي در شناسايي متخلفان و ايجاد هراس در بين کساني که به صورت غيرحرفه اي گاهي اقدام به انتشار محتواي غيراخلاقي در اينترنت مي کنند يا در تالارهاي گفت وگو در اين زمينه فعاليت مي کنند، مي تواند بخشي از اهداف اين برنامه باشد و همچنين به نظر مي رسد اين برنامه همانطور که از نامش نيز بر مي آيد قصد دارد شوکي را به خانواده ها درمورد خطرات احتمالي اينترنت بدهد و حقيقت آن است که من نيز موافق آنم که جامعه ما نيازمند شوکي در اين زمينه هست.

هر روز بر تعداد نوجواناني که دسترسي به اينترنت دارند اضافه مي شود و ديگر استفاده از اينترنت مانند چند سال قبل محدود به قشر فرهيخته و دانشجوياني که بيشتر در سايت هاي انگليسي زبان وقت مي گذراندند، نيست.

شرايط جديد مراقبت بيشتري را طلب مي کند و چه بهتر که اينکه خانواده ها به نوعي در دسترسي نوجوانان خود به اينترنت که عموما در تنهايي صورت مي گيرد نظارت بيشتري داشته باشند و شايد لازم باشد که برخي از خطراتي که دنياي اينترنت مي تواند نوجوانان و جوانان را تهديد کند را به خانواده ها گوشزد کرد؛ حتي اگر اين امر به صورت يک شوک باشد.

اما با فرض آنکه اين شوک بتواند تاثير مناسب را در گروه و مخاطب خاص خود داشته باشد؛ اما اين کافيست؟ آيا کافيست که به ديگران درباره وجود خطرات احتمالي هشدار بدهيم، اما شيوه درست برخورد با آن را به آن ها نياموزيم؟ آيا ايجاد هراس در خانواده ها نسبت به استفاده نوجوانان و جوانانشان نسبت به اينترنت بدون آنکه شيوه درست و رفتار مناسب در اين زمينه را به آنها بگوييم نتيجه اي جز نوعي محدوديت کورکورانه در خانواده ها را براي استفاده از اينترنت ايجاد نخواهد کرد؟

قابل تصور است که پدر و مادري که در يکي مهمترين برنامه هايي که تاکنون در مورد اينترنت از رسانه ملي پخش شده است نسبت به خطرات احتمالي حضور فرزندانش در اينترنت هشدار دريافت کرده است؛ به دليل آنکه علم و شيوه کنترل و نظارت بر فعاليت هاي فرزندانشان در اينترنت را نمي داند، از ايجاد شرايطي براي دسترسي فرزندانش به اينترنت صرف نظر مي کند.

شوک شايد لازم باشد، اما در گام مهم ديگر نيازمند ارائه راه حل نيز هستيم، شايد لازم باشد با همان توجهي که براي پخش برنامه شوک در سيما وجود داشت نسبت به ساخت برنامه هايي براي آموزش استفاده از اينترنت و شيوه هاي نظارتي به دسترسي فرزندان به اينترنت براي خانواده ها نيز اقدام شود.