بایاتی؛ گنجینه زبان مادری قوم قزلباش

«بایاتی» قزلباش یا همان ترانه ها و اشعار ترکی این قوم به صورت پراکنده در نقاط مختلف سینه به سینه از روزگاران گذشته نقل شده و به نسل امروز رسیده است که از جمله آثار فولکلوریک (اشعار عامیانه) به حساب می آیند و در دیگر مناطق به این شکل بیان نمی گردد.

بایاتی خوانی قوم قزلباش بیشتر شامل دوبیتی و مشتمل بر داستان های بلند عاشقانه با مضامین شادی، امید، نشاط، شور در کنار درد ها و رنج های عشق است که بدون هیچ ساز و دهلی در وزن هجایی خوانده می شود که وجه تمایز آن با «بیاتی» مربوط به ترانه های شفاهی ترکان و «بیاتی خواندن» به معنی خواندن دوبیتی های عاشقانه در موسیقی ترک است.