از این رو هشدارهای جدی اکسفام را می توان در راستای بازنگری سیستم تامین مواد غذایی و درخواست این آژانس از سیاست گذاران و دولتمردان کشورهای مختلف برای اتخاذ اقداماتی موثرتر در این زمینه دانست.
مساله بحران مواد غذایی در آینده زمانی جدی تر می شود که پیش بینی های اکسفام از سوی دیگر سازمان ها و آژانس های بین المللی مورد تایید قرار گرفته است. سازمان ملل هشدار داده است که تورم ایجاد شده در بازار مواد غذایی می تواند به بروز آشوب و ناآرامی در کشورهای مختلف همانند آنچه در سال 2008 رخ داد منجر شود. از سوی دیگر بانک جهانی نیز طی ماه های اخیر همواره نسبت به ایجاد بحران غذایی در سطح جهان و کمبود مواد غذایی هشدار داده است.
کارشناسان عوامل مختلفی از قبیل احتکار و اتخاذ سیاست های اشتباه صادرات و واردات را در ارتباط با بحران احتمالی که از برخی جهات اجتناب ناپذیر نیز به نظر می رسند، عنوان می کنند. اما به اعتقاد بسیاری مهمترین عامل در این زمینه تغییرات آب و هوایی جهان است.
نکته دیگری که باید در این زمینه مورد توجه قرار بگیرد این است که میزان مصرف مواد غذایی و استفاده از منابع طبیعی در کشورهای توسعه یافته جهان بسیار بیشتر از کشورهای جهان سوم و یا در حال توسعه است. در نتیجه کشورهای صنعتی نه تنها سطح بالایی از انتشار گازهای گلخانه ای را به خود اختصاص داده اند بلکه میزان اتلاف مواد غذایی و آب بیشتری را نیز به خود اختصاص داده اند. به عنوان مثال شهروند یکی از کشورهای غربی به طور میانگین سالیانه 85 کیلوگرم گوشت مصرف می کند که این میزان در کشورهای جهان سوم به طور میانگین برابر با 3 کیلوگرم است. البته این مثال را می توان نمونه خوبی برای نابرابری های اقتصادی در سطح جهان نیز در نظر گرفت.و یا در حالی که میلیون ها نفر در آفریقا از گرسنگی رنج می برند در برخی از کشورهای قاره آمریکا میلیون ها تن غلات را برای تولید سوخت های زیستی مورد استفاده قرار می دهند. کمبود مواد غذایی تهدیدی است که بسیار جدی بوده و در حال حاضر بیش از گذشته شاهد بروز نشانه هایی از آن در سطح جهان هستیم.
از این رو مقابله با این مساله نیازمند اتخاذ راهبردهایی اساسی و جدی است. هشدار اکسفام پیرامون تغییرات آب و هوایی بسیار جدی است. مسلما تا زمانی که دلایل و نتایج حاصل از گرمایش زمین را مورد توجه قرار ندهیم هیچ اقدامی در این زمینه موثر نخواهد بود. برای حل کردن این معضل جهانی جامعه جهانی باید به میزان توان و ظرفیت های موجود خود مسئولیتی را بر عهده بگیرند. اما کشورهای توسعه یافته و صنعتی جهان با توجه به برخورداری از منابع مالی بیشتر و همچنین سهم بیشتر در این ایحاد این مشکل باید توان و هزینه بیشتری را در این مسیر صرف کنند.
نظرات
هنوز نظری ثبت نشده است. اولین نفر باشید.
نظر شما