یلدا، شبی از جنس عشق و محبت

یلدا، شبی از جنس عشق و محبت

آسمان آبی تر از آبی، زمین، اما چقدر زرد است و نارنجی... درختان همچو کوه؛ اما چه زیبا و به رسم عادت دیرینه برگ ها را دور می ریزند... یلدا که می آید؛ باید از پاییز رنگارنگ عاشق پیشه دل بکنی و به زمستانی پر از سپیدی کوچ کنی... پادشاه فصل ها که هر روز و هر لحظه اش دلربایی می نماید؛ آرام آرام می رود و یلدا؛ شبی طولانی را رقم می زند تا در چنین شبی بذر عشق و محبت بر یاغوت هزار دانه انار کاشته شود و نور عاشقی در آسمان دل های خدایی لبریز؛ و آن هنگام که تپش ثانیه ها سرمای شبی بلند را به شمارش در می آورد؛ این نسیم مهربانی و نور عشق الهی است که گرمابخش دل و جان مسافران مسیر پر پیچ و خم زندگانی می شود. آری شبی بلند از راه می رسد... شبی به بلندای یلدا... عمرتان صد شب یلدا... یلداتان مبارک