بررسی تاثیر استفاده از فناوری نانوحباب در مرغداری ها

استفاده از فناوری نانوحباب در صنعت دام و طیور یکی از جدیدترین کاربرد های نانوحباب ها است که پیش از این تعداد انگشت شماری از شرکت های پیشرو در کشور های ژاپن، آمریکا وهند آن را مطرح کرده اند.

افزایش سطح اکسیژن محلول در آب مورد استفاده در مرغداری ها طبق ادعای این شرکت ها، باعث کاهش محسوس پاتوژن ها، مواد معدنی و گاز های مضر درون آب می شود و از طرفی دیگر با افزایش سطح متابولیزم جوجه، منجر به بهبود پارامتر های خونی نظیر تری گلیسیرید، کلسترول کل و لیپو پروتئین کلسترول می شود.

هم چنین با غنی سازی آب از اکسیژن مازاد به صورت نانوحباب، تولید انواع گلوبولین های دفاعی نظیر IGG و IGM به طور قابل توجه در بدن جوجه افزایش می یابد.

ما حصل این کار، در اقتصاد مرغداران، در ضریب تبدیل غذایی، درصد تلفات جوجه، میزان گاز آمونیاک موجود در محیط مرغداری و درصد اسید اورئیک در فضولات طیور نمایان می شود.

در همین راستا یک شرکت دانش بنیان به عنوان به عنوان یکی از شرکت های پیشرو در توسعه فناوری نانوحباب در ایران، این موضوع را به صورت علمی با همکاری موسسه تحقیقات دامی کشور مورد ارزیابی قرار داده است.

پژوهش انجام شده بر روی ۷۸۰ عدد جوجه ۷ روزه از نژاد آرین صورت گرفته است. این پژوهش با ۱۳ بار تکرار، در هر مرتبه ۶۰ عدد جوجه را با آب معمولی و آب غنی شده از نانوحباب اکسیژن مورد ارزیابی قرار داده است.

نتایج بدست آمده برای جوجه گوشتی ۳۵ و ۴۲ روزه، افزایش درصد ماندگاری یا به بیان دیگر کاهش تلفات را به ترتیب به میزان ۴٫۳ و ۵.۶ درصد نشان می دهد. این میزان برای ضریب تبدیل جوجه ۳۵ و ۴۵ روزه ۴٫۳ درصد و ۶.۱ درصد بوده است. تاثیر اعداد ذکر شده برای یک واحد مرغداری متوسط به قدری محسوس است که به کارگیری دستگاه نانوحباب ساز را توجیه می کند.

با در نظر گرفتن صرفا کاهش تلفات حدود ۵ درصدی در یک واحد مرغداری ۳۰ هزار جوجه ای، ۳ تن و ۷۵۰ کیلوگرم گوشت بیشتر در یک دوره بدست خواهد آمد. با در نظر گرفتن ۳۰ هزار تومان برای هر کیلوگرم گوشت مرغ، تنها در یک دوره ۱۱۲ میلیون و پانصد هزار تومان از این طریق برای مرغدار ارزش افزوده حاصل خواهد شد.