اینتل رپتور لیک گردوخاک کرد؛ برتری ۱۶۵ درصدی Core i۷-۱۳۷۰۰K نسبت به نسل قبلی

نمونه‌ی مهندسی پردازنده‌های آینده اینتل یعنی Raptor Lake Core i۷-۱۳۷۰۰K و Core i۵-۱۳۶۰۰K، به‌طور کامل مورد آزمایش و بررسی قرار گرفتند و نتایج آن بنچمارک در شبکه اجتماعی چینی Bilibili منتشر شد.

مقایسه بین پردازنده‌های نسل بعدی و همتایان نسل کنونی نشان می‌دهد که از نظر عملکرد رشد چشم‌گیری داشتند تا آنجا که برخی بنچمارک‌های مربوط به پردازنده‌های رپتور لیک تا ۶۴ درصد سریع‌تر ظاهر شدند. اما، متأسفانه این دستاورد‌ها هزینه‌ای نیز دارند.

به‌گزارش دیجیتال ترندز، اطلاعات افشاشده‌ی جدید توسط حساب کاربری ExtremePlayer در شبکه اجتماعی Bilibili منتشر شده که در طی یک ویدئو پردازنده‌های آتی اینتل دیده می‌شوند. حساب کاربری ExtremePlayer پیش‌تر پردازنده پرچم‌دار اینتل Core i۹-۱۳۹۰۰K را بررسی کرد و اکنون، نوبت به آن رسیده است که دو مدل میان‌رده از سری پردازنده‌های رپتور لیک را مقایسه و بررسی کند.

پردازنده‌های نسل‌سیزدهمی اینتل در بنچمارک‌های جدید تا دو برابر سریع‌تر از AMD Ryzen ۵۰۰۰ ظاهر شدند
پردازنده‌های رپتور لیک نیز مانند نسل قبیل خود متشکل از پیکربندی هسته‌های ترکیبی است که شامل هسته‌های باکارایی بالا (P Core) موسوم به Raptor Cove و هسته‌های کم‌مصرف (E Core) گریسمونت می‌شوند. گفته می‌شود پردازنده Core i۷-۱۳۷۰۰K دارای ۱۶ هسته (۸ هسته P و ۸ هسته E) و ۲۴ ترد باشد؛ درحالی‌که Core i۵-۱۳۶۰۰K درمجموع ۱۴ هسته (۶ هسته P و ۸ هسته E) و ۲۰ ترد خواهد داشت.

بنابر اطلاعات غیررسمی، پردازنده‌های رپتور لیک اینتل سرعت کلاک بسیار زیادی ارائه می‌کنند و گفته می‌شود سرعت بوست آن‌ها نیز بیشتر از ۵٫۸ گیگاهرتز اندازه‌گیری شده است؛ اما این سرعت‌ها مربوط به Core i۹-۱۳۹۰۰K می‌شود و انتظار می‌رود پردازنده اینتل Core i۷-۱۳۷۰۰K حداکثر به ۵٫۴ گیگاهرتز برسد. متأسفانه این نمونه‌های مهندسی مورد تست نتوانستند چنین ارقام بالایی را در واقعیت ثبت کنند؛ اما همچنان با اختلاف زیادی از نمونه‌های قبلی خود بهتر عمل کردند.

پردازنده اینتل Core i۷-۱۳۷۰۰K تست‌شده درنهایت به سرعت حداکثری ۵٫۳ گیگاهرتز می‌رسد درحالی‌که پردازنده Core i۵-۱۳۶۰۰K توانست سرعت حداکثری ۵٫۱ گیگاهرتز را ثبت کند. هردو مدل دو بار مورد آزمایش قرار گرفتند، بار اول با رم DDR۴-۳۶۰۰ و سپس با DDR۵-۵۲۰۰ تا بتوان میزان اثرگذاری رم‌های DDR۵ را روی عملکرد پردازنده‌های نسل آینده اینتل ارزیابی کرد.

بنچمارک‌های اخیر نشان می‌دهد که در آخر شاید سری پردارنده‌های رپتور لیک بتوانند سبب درخشش حافظه‌های رم DDR۵ بشوند و بنچمارک جدید نیز این گزاره را تصدیق می‌کند.

بنچمارک‌های مختلفی با هدف انجام آزمایش انجام می‌شوند؛ اما اغلب آن‌ها نتایج مشابهی ارائه می‌کنند. بااین‌حال، به‌نظر می‌رسد پردازنده Core i۷-۱۳۷۰۰K در عملیات‌های تک‌تردی فقط ۱۰ درصد عملکرد بهتر دارد؛ اما در شرایط چند‌تردی بهبود عملکرد شدیدتر می‌شود. به‌طور کلی می‌توان شاهد بهبود عملکرد ۳۰ تا ۳۵ درصدی بود؛ اما نتیجه‌ی بنچمارک در برخی تست‌ها بهبود فوق‌العاده‌ی ۶۴ درصدی عملکرد Core i۷-۱۳۷۰۰K را به‌رخ همتای کنونی این پردازنده یعنی Core i۷-۱۲۷۰۰K می‌کشاند. این برتری تا آنجا پیش می‌رود که در تست ۷-Zip نماینده سری رپتور لیک با برتری وحشتناک ۱۶۴٫۸۴ درصد نسبت به نماینده آلدر لیک ظاهر می‌شود.

پردازنده سطح پایین‌تر رپتور لیک یعنی Core i۵-۱۳۶۰۰K نیز موفق شد نسل قبلی خود را قاطعانه کنار بزند؛ البته، در حالت تک‌تردی برتری آن حدود ۵ تا ۸ درصد اندازه‌گیری شد، ولی در عملیات‌های چند تردی اعداد بزرگی به‌دست آمد. به‌نظر می‌رسد که Core i۵-۱۳۶۰۰K در زمان تست با رم DDR۵ به‌طور متوسط ۴۰ درصد بهتر از پردازنده Core i۵-۱۲۶۰۰K ظاهر شده است.

این بنچمارک‌ها بار دیگر ثابت کردند که رم‌های DDR۵ ممکن است سرانجام شانس خودنمایی پیدا کنند. تاکنون، رم‌های DDR۵ به‌علت قیمت‌های بسیار بالا و عدم توجیه اقتصادی کمتر به‌کارگیری شدند. اکنون اما، از سویی با توجه به نمایش اثرگذاری در ارتقای عملکرد همراه با پردازنده‌های رپتور لیک و از سویی دیگر، با استفاده انحصاری AMD Zen ۵ از DDR۵ می‌توان انتظار داشت که بازار سخت‌افزار غرق در بهترین رم‌های DDR۵ شود.

علاوه بر این ها، همان‌طور که پیش‌تر گفته شد، بهبود عملکرد در این پردازنده‌ها هزینه‌ای دارد که یکی از مهم‌ترین آن‌ها افزایش میزان مصرف برق است. پردازنده اینتل Core i۷-۱۳۷۰۰K به‌حداکثر توان مصرفی بیش از ۲۴۴ وات رسید که به‌ویژه در مقایسه با توان مصرفی ۱۸۸ واتی پردازنده Core i۷-۱۲۷۰۰K آلدر لیک واقعاً زیاد است. همچنین توان مصرفی ۱۷۸ واتی Core i۵-۱۳۶۰۰K نیز نسبت به نسل قبلی با اندازه ۱۴۸ وات افزایش درخورتوجهی را نشان می‌دهد.

با وجود اینکه نتایج هیجان‌برانگیز است؛ اما هنوز رونمایی و عرضه‌ی نمونه‌های اصلی شاید نتایج تمام این بنچمارک‌های ارائه‌شده کنونی را تغییر دهد؛ بنابراین باید تا زمانی که محصول پایانی به‌دست کارشناسان برسد درباره توانایی‌های آن با قطعیت صبحت به‌میان نیاوریم. اما درنهایت، باید تأکید کرد که احتمال می‌رود پردازنده‌های نسل سیزدهمی اینتل در حالت چندتردی تبدیل به هیولا‌هایی غیرقابل کنترل شوند.