محققان انستیتو امپا (Empa) سوئیس این باتری را برای استفاده در برچسبهای بارگیری هوشمند، حسگرهای حافظ محیط زیست و دستگاههای تشخیص پزشکی یکبار مصرف ابداع کرده اند.
باتری مذکور که فقط طرح اولیه آن ارایه شده شامل سلولهای متعددی است که به یکدیگر متصل شده اند. هر سلول باتری به اندازه یک سانتیمتر مربع است و لایه کاغذ زیرین آن نیز حاوی نمک طعام یا همان کلرید سدیم است. در یک طرف این باتری پوششی از جنس موم وجود دارد که دو سیم به آن متصل هستند.
در یک سمت باتری جوهری حاوی فلسهایی از جنس گرافیت چاپ شده که به عنوان کاتد عمل میکند. یک جوهر حاوی پودر روی نیز به عنوان آند عمل میکند و در سمت دیگر آن چاپ شده است. روی هر دو سوی کاغذ با جوهر سومی حاوی فلسهای گرافیت و کربن سیاه پوشیده شده است. این جوهر کاتد و آند را به دو سیم متصل میکند.
هنگامیکه مقداری آب در باتری به کار رود، مایع سبب میشود نمک در کاغذ حل شود و در نتیجه یونهای باردار آزاد شوند. همزمان با انتشار یونها در الکترولیت کاغذ خیس، آنها سبب میشود روی در آند اکسید و الکترونها آزاد شوند.
محققان امپا در این باره توضیح داده اند: در مرحله بعد الکترونها از آند به وسیله جوهر حاوی گرافیت و کربن سیاه به سیمها و سپس کاتد منتقل میشوند. در نتیجه این واکنشهای کاهش و اکسیداسیون نوعی جریان الکتریکی تولید میشود که برای فعالسازی دستگاه برقی به کار میرود.
در تستهای آزمایشگاهی نسخه دو سلولی باتری به طور موفقیت آمیز برق یک ساعت زنگ دار کوچک را با نمایشگر کریستالی مایع تامین کرد.
همچنین دو قطره آب برای فعالسازی یک سلول باتری در ۲۰ ثانیه کافی بود.
این تحقیق در ژورنال «ساینتیفیک ریپورتز» منتشر شده است.

نظرات
هنوز نظری ثبت نشده است. اولین نفر باشید.
نظر شما