خبری که روز گذشته در سایت معماری نیوز با موضوع "ممنوعیت استفاده از سیستم گرمایش از کف" درج شد، واکنش‎های بسیاری را در پی داشت که حکایت از ناراحتی‎های افرادی از افزایش آگاهی مردم دارد.

این
واکنش‎ها تا به آنجا رسید که برخی ، مدیران سایت را تهدید به تلافی
نمودند. از آنجا که رسالت خبری ارزشی فراتر از این گونه مسائل دارد مدیران
این سایت با تصمیم شورای سیاستگذاری ، در اقدام متهورانه‎ خبری دیگر در
همین مضمون را اعلام نمودند.

این خبر نشان‎دهنده ممنوعیت استفاده از بلوک‎های پلی‎استایرین و یونولیتی برای قالب بندی سقف‎ها است.

بر
اساس این خبر مرکز تحقیقات و موسسه استاندارد هنوز این نوع از عایق‎بندی
را در ساختمان مورد تأیید قرار نداده‎اند. به عبارتی دیگر موسسه استاندارد
‏و تحقیقات صنعتی ایران و نیز مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن به دلایلی که
بیش از هر چیز به نظر می‎رسد قابل اشتعال بودن این بلوک‎های یونولیتی و نیز
مواد مضر شیمیایی به کار رفته در آن می باشد هیچ‎گونه استانداردی را برای
این محصول تعریف نکرده است.

و این در حالی است که محصول فوق به
راحتی در سراسر کشور خرید و فروش شده و شرکت‎های بسیاری با تبلیغات فراوان
اقدام به فروش این محصول نموده و حتی در نمایشگاه های صنعت ساختمان نیز
حضور چشمگیری دارند.

فروش این محصول نیز مصداقی به حضور مافیای
صنعتی در حوزه ساختمان کشور دارد و باز هم پای وزارت مسکن و شهرسازی را به
میان می‎کشد و این علامت تعجب را به ذهن متبادر می‎سازد که به چه دلیل
وزارت مسکن و شهرسازی هیچ واکنشی در این خصوص از خود نشان نمی‎دهد و چرا
سکوتی بحث‎برانگیز اختیار کرده است.

شاید
بتوان با این ظاهر فریبی که وزارت مسکن تنها به عنوان یک اهرم سیاست‎گذار
است ، سکوت این وزارتخانه را توجیه کرد اما برای سازمان نظام مهندسی،
شهرداری و دیگر دستگاه‎های نظارتی چه توجیهی می‎توان آفرید؟

چرا
سازمان نظام مهندسی در مقابل تخلفات بارز صنعت ساختمان ایران سکوتی تلخ را
انتخاب کرده و به این همه قانون‎شکنی و با جان مردم بازی کردن هیچ واکنشی
نشان نمی‎دهد؟

مگر نه این است که بخشنامه مذکور به صراحت غیرمجاز
بودن و ممنوع بودن این بلوک‎های سقفی را اعلام کرده، پس چرا همچنان شاهد
استفاده از این عایق حرارتی هستیم. چرا مهندسان ناظر جلوی استفاده از
بلوک‎های استایرین را در ساخت‎وسازها نمی‎گیرند. شاید در مقابل این همه لب
فروبستن‎ها بتوان تنها یک چیز را گفت : واقعاً پول مهمتر است یا شرافت
حرفه‎ای؟

از سازمان نظام مهندسی بگذریم، چرا شهرداری به عنوان مهمترین مجری نظارت بر ساخت‎وسازها جلوی این قبیل محصولات خطرآفرین را نمی‎گیرد.

مگر
نه این است که شهرداری‎ها برای صدور پایان‎کار باید ابتدا از سلامت
ساختمان مطمئن باشد، پس چرا ناظرین شهرداری به رغم مشاهده این بلوک‎ها در
سقف منازل باز هم به سازندگان پایان کار را می‎دهند و دستور توقف ساخت را
صادر نمی‎نمایند.

و یک چرای بزرگ‎تر که به نوعی تمامی مسئولین و
دستگاه‎های ذی‎ربط صنعت ساختمان را در بر می‎گیرد و آن جای خالی یک نظارت
قوی و اهرم‎های نظارتی در صنعت ساختمان ایران است که تأکیدی به حضور پوشالی
دستگاه‎های کنونی نظارتی این حوزه از صنعت است.

و اما سخن آخر:

چرا بیان یک حقیقت می‎تواند این همه واکنش‎های خصمانه در پی‎داشته باشد ؟
مگر غیر از آن است که هدف اصحاب رسانه ، آگاهی بخشی و شفاف سازی جهت تسریع
در خدمتگذاری برای آسایش و رفاه مردم عزیز کشورمان است ؟