استفاده شرکت‌های بیمه از تمام ظرفیت‌های این صنعت بیشتر مردم تمایلی به فکر کردن در مورد اتفاقات ناخوشایند را ندارند و امیدوارند همه چیز در اصطلاح به صورت گل و بلبل پیش برود. افراد به صورت معمول محافظت در برابر ریسک‌های احتمالی را در پایین فهرست اولویت‌های خود قرار می‌دهند مگر اینکه توسط نهادی مجبور به این کار شوند.   ضرورت استفاده از بیمه را افرادی که دچار خسارت شده‌اند بیش از سایرین درک می‌کنند. بیمه حمایت بالایی را به اشخاص، خانواده‌ها و کسب‌وکار‌ها در سخت‌ترین مشکلات ارائه می‌دهد اگرچه مزایایی که بیمه به همراه دارد، رضایت فوری مشتریان را به همراه ندارد، زیرا در بیشتر تراکنش‌های بیمه‌ای محصول قابل لمسی ارائه نمی‌شود و تنها ارزش رد و بدل شده یک تعهد در قبال زیان احتمالی است.

بیمه موضوع جدیدی نیست و تاریخچه آن به زمان باستان برمی‌گردد. اولین شکل بیمه به نام دریانوردان چینی که برای محدود کردن خسارت‌های احتمالی وارد شده به قایق‌ها و کشتی‌هایشان، کالا‌های خود را در چندین قایق بارگیری می‌کردند، ثبت شده است.

  پس از آن، بازرگانان بابلی جهت تامین کالا و کشتی وام با بهره بالا می‌گرفتند و در صورت بروز حوادث غیرمترقبه از جمله طوفان و حمله دزدان دریایی، وام دریافتی بازرگانان بخشیده می‌شد و وام‌دهنده ریسک عدم پرداخت بازرگان را تقبل می‌کرد. به این ترتیب بیمه حمل و نقل دریایی، اولین رشته بیمه شناخته می‌شود. بعد از آتش‌سوزی بزرگ لندن در سال ۱۶۶۶ میلادی، جهت غلبه بر هزینه خسارت‌های سنگین، تقسیم کردن آن میان تعداد زیادی از افراد مورد توجه قرار گرفت و بیمه آتش‌سوزی نیز وارد خانواده بیمه شد.

بیمه نوین به شکلی که امروز شاهد هستیم، حدود ۳۰۰ سال عمر دارد. در طول قرن‌ها، بیمه به کسب‌وکاری مدرن جهت محافظت از افراد در برابر خطرات مختلف تبدیل شده است و اکنون صنعت بیمه یکی از سودآورترین صنایع به شمار می‌آید که پابه‌پای بانکداری و فین‌تک از منابع تامین مالی بلند مدت در بخش خصوصی و دولتی محسوب می‌شود. در واقع شرکت‌های بیمه به افراد کمک می‌کنند تا بخشی از ریسک‌ها را مدیریت کنند. آن‌ها با دریافت حق بیمه متعهد می‌شوند مبلغی از پیش تعریف شده را در صورت بروز بلایای طبیعی و غیر طبیعی، پرداخت کنند.

شرکت‌های بیمه‌ای از طریق تجمیع و توزیعد ریسک‌های متعد، به خلق ارزش می‌پردازند. حق بیمه از تمامی افراد و شرکت‌های بیمه شونده دریافت می‌شود و پرداخت خسارت میان معدود بیمه‌شوندگانی توزیع می‌شود که دچار مشکل شده‌اند. بیمه را می‌توان شبیه یک استخر سرمایه‌گذاری درنظر گرفت که افراد زیادی در پر کردن آن مشارکت می‌کنند، اما تمامی اعضا با مشکل مواجه نخواهند شد.


صنعت بیمه یکی از صنایعی است که علی رغم بحران‌های اقتصادی جهانی به وجود آمده، به رشد خود ادامه می‌دهد و بازدهی بالایش را حفظ می‌کند. بیمه آمادگی تحول را دارد و متخصصان پیش‌بینی می‌کنند درصد تحول این صنعت در ۵ سال آینده با نرخ تحول آن در طول ۵۰ سال گذشته برابری کند. پتانسیل ایجاد تحول از یک سمت و برخی عوامل و پیشران‌ها از سمت دیگر، تقاضای دیجیتالی شدن این صنعت را افزایش می‌دهد؛ بنابراین صنعت بیمه یکی از صنایعی است که باوجود کاستی‌های مختلف، همواره به رشد خود ادامه داده، اما درحال حاضراین حرکت رنگ و بوی دیگری هم به خود گرفته به‌طوریکه صنعت بیمه در مدت عمر خود چنین تفاوت‌های مهمی را تجربه نکرده است.

اکنون بازیگران جدیدی هم وارد عرصه صنعت بیمه شده و درآینده‌ای نه چندان دور با حضور آن‌ها وضع این صنعت با دگرگونی‌هایی هم روبه‌رو خواهد شد.

زیرابه‌نظر می‌رسد که این بازیگران، با نوآوری ها، تغییرات اساسی در زنجیره بیمه و مدل کسب و کارایجاد خواهند کرد. به نظر می‌رسد که این تغییرات، انتظار مشتریان را از صنعت بیمه افزایش داده و حرکت این صنعت به سمت ناوری‌های دیجیتال به یک الزام تبدیل شده است.»

در همین رابطه عبدالرسول عطایی عضو انجمن حرفه‌ای صنعت بیمه در گفتگو با خبرنگار پول نیوز گفت: هر چقدر توان مالی شرکت‌های بیمه اتکایی تخصصی که در بازار فعالیت می‌کنند بیشتر باشد قطعا توان پذیرش در ریسک‌های مختلف افزایش خواهد یافت، اما تجمع این نوع ریسک‌ها و نبود بازار بین الملل شرکت‌های بیمه‌ای را درآینده با چالش مواجه خواهد کرد.

وی افزود: یکی از راه‍های مقابله با این مشکل استفاده از بازار سرمایه از طریق انتشار اوراق بهاداراست که در این زمینه هم بیمه مرکزی و شرکت‌های بیمه‌ای بررسی‌های لازم را انجام می‌دهند تا درآینده از ظرفیت بازارسرمایه استفاده کنند.

عضو انجمن حرفه‌ای صنعت بیمه با بیان اینکه روش‌های پذیرش ریسک دربخش اتکایی به صورت قرارداد‌های نسبی وغیرنسبی انجام می‌شود، گفت: این روش دردنیا متداول است وشرکت‌های بیمه‌ای تخصصی اتکایی ایرانی با بازاربین الملل ناآشنا نیستند وازدستاورد‌های آن‌ها درزمینه پذیرش ریسک با توجه به نیاز بازار داخلی استفاده می‌کنند.

عطایی خاطر نشان کرد: باتوجه به شرایط تحریم نمی‌توان از صندوق‌های منطقه‌ای استفاده کرد و این صندوق‌ها ریسک را بین سهامداران خود که هم واگذارنده و هم قبول کننده هستند توزیع می‌کنند و همه سهامداران صندوق از آن منتفع می‌شوند.