رونق چه زمانی به بازار بورس باز می‌گردد؟ به گزارش پول نیوز، بازار سرمایه ایران در سال گذشته محل رخداد اتفاقات عجیب و غریبی بود که با جرات و صراحت می‌توان گفت مشابه چنین اتفاقاتی در کمتر بورس‌های جهان به وقوع می‌پیوندد. سود‌های عجیب و غریبی که از دی ماه سال ۹۸ تقریبا به سرمایه گذاران و سهامداران بورس اختصاص داده شد تا تیر ماه ۹۹ نشان از بی مدیریتی و سوء استفاده‌ای بزرگ از دارایی‌های مردم در این بازار متلاطم داشت.

از همان ابتدای امر که اقتصاد رشد منفی داشت و تولید به شدت رو به کاهش می‌گذاشت، اختصاص سود‌های عجیب و غریب به سهامداران نشان دهنده وجود حباب بزرگی در بورس بود که موج ترکیدن آن از همان ابتدا به گوش می‌رسید، اما با آنکه به شدت و با شفافیت مشخص بود که روند رشد بورسی حبابی و کاملا غیر منطقی و غیر علمی است سود‌های بالا، تمایل برای سرمایه گذاری دراین بازار را نشانه گرفته بود.

این موضوع علمی در اقتصاد یک واقعیت است که زمانی که تولید یک کشور به رونق واقعی نرسیده و در پایین‌ترین حد و وضعیت خود به سر می‌برد، یا به عبارت دیگر با سیاست‌های ضد تولیدی، تولید تضعیف شده است چگونه می‌توان انتظار داشت بازار و قیمت سهام افزایش قابل توجهی را تجربه کند؟

آنچه در بورس ایران رخ داد را می‌توان بازتاب مدیریت اقتصاد ایران درآیینه بازار سهام نامید، به این دلیل که وقتی تولید کشور نیمه تعطیل است و شیوع بیماری کرونا تعطیلی بنگاه‌های تولیدی را به کرات افزایش داده است، بنحوی که از اسفند ۹۸ بنگاه‌های تولیدی یکی پس از دیگری یا تعطیل یا با یک سوم ظرفیت خود کار می‌کردند، و فعالیت‌های تولیدی روز به روز محدود‌تر می‌گردید مشخص بود که هر گونه صعود و افزایش بی سابقه قیمت در بازار سهام حبابی بیش نیست. حبابی که قبل از ترکیدن انتظار می‌رفت دستگاه قضایی و نظارتی بدان ورود کند، ضمن اینکه قطعا دولت آقای روحانی درآنچه در بورس به عنوان تخلفات روشن و بزرگ رخ داد یک مقصر بزرگ و مسوول است.

دولت آقای روحانی که خود مقصر بزرگ آشفتگی‌های بورس ایران است به عنوان دولت منتخب مردم می‌بایست به جای ضربه زدن به اعتماد عمومی مردم به بورس، وارد عمل می‌شد و حقوق از دست رفته سرمایه گذاران خرد را مطالبه می‌کرد، اما نه تنها چنین اتفاقی نیفتاد، بلکه خود دولت دستی بر آتش انداختن به سرمایه‌های مردم داشت.

به هر حال زمانی بورس رونق واقعی می‌گیرد و از هر گونه حباب زایی دور می‌شود که تولید جان بگیرد، آن زمان مردم می‌توانند به سرمایه گذاری در بورس اعتماد کنند چرا که کشوری که تولید در آن رونق گرفته و شکوفا شده دارای یک اقتصاد مطمئن است. این اتفاق زمانی رخ می‌دهد که محور‌های اصلی اقتصاد کشور بر پایه تولید واقعی بنا گذاشته شود؛ یعنی تولید صنعتی و آنچه که درفعالیت‌های اقتصادی خود را به صورت کالا نشان می‌دهد.

اگر تولید محقق شود و کار وتلاش در جامعه نهادینه شود آن زمان سود‌های کاذب کازینویی در بورس از بین می‌رود، بلکه مردم از طریق کار و تلاش معیشت زندگی خود را اداره و شاهد رفاه سالمی در جامعه خواهند بود نه اینکه رفاه و معیشت خود را با ضربه زدن به دیگران ونسل‌های آینده از طریق خرید و فروش کاغذ که سوداگری نامیده می‌شود تضمین کنند، خرید و فروش کاغذی که هیچ ربطی به فعالیت تولیدی ندارد.

بی تردید مهمترین مساله برای ساماندهی اقتصاد کشور؛ بازار سرمایه و سایر نیاز‌های اقتصادی مردم توجه به محور تولید است، ضمن اینکه تحقق تولید نیازمند بستر سازی برای الزامات گسترده‌ای است که شکل گیری هر گونه تولید صنعتی وابسته به فراهم سازی آنهاست.