علي اكبر محرابيان در گفت وگو با ايسنا، اظهار كرد: بنابراين اگر فرض كنيم تثبيت قيمت ها با فشار به توليدكنندگان بوده است، به طور حتم سودآوري شركت ها نيز بايد كاهش يافته و بر EPS آن ها در بورس اثر مي گذاشت. اين در حالي است كه از ابتداي امسال تاكنون حدود 78 درصد در شاخص بورس رشد داشتيم و در دو ماه اخير نيز رشد شاخص بورس بيشتر شده است.

وي با بيان اين كه هدفمندسازي يارانه ها باعث افزايش تقاضا در دهك هاي مختلف جامعه شده است، گفت: در گذشته دهك هايي توان خريد برخي كالاها را نداشتند، اما امروز توانمند شده اند كه اين موضوع موجب افزايش تقاضا براي خريد محصولات شده است. اين افزايش تقاضا در دهك هاي پايين جامعه رخ داده كه به دنبال توليدات داخلي هستند؛ بنابراين در دو ماه اخير و بعد از هدفمندسازي يارانه ها شاهد رونق در توليد داخل بوده ايم.

وي افزود: شاخص ديگر در اين زمينه ميزان مصرف انرژي است؛ به گونه اي كه هرچه مصرف انرژي در بخش صنعت بالاتر رود، به معني توليد بيشتر است. پس از هدفمندي يارانه ها مصرف گاز طبيعي در صنعت حدود 20 ميليون مترمكعب در روز افزايش يافته كه به معني توليد بيشتر است. اگر هم فرض كنيم پس از هدفمندسازي يارانه ها سودآوري برخي بنگاه هاي توليدي كاهش يافته، اين موضوع با افزايش توليد حتما جبران شده است.

محرابيان خاطرنشان كرد: طبق پيش بيني ها افزايش تقاضاي بازار و توليد ادامه خواهد داشت كه اين موضوع منجر به افزايش رقابت در بازار خواهد شد. در بازار رقابتي نيز بنگاه هاي توليدي اقدام به افزايش قيمت نخواهند كرد. البته ممكن است برخي از صنايع به ضرورت، قيمت هايشان را افزايش دهند؛ گو اين كه بسياري از صنايع نيز كاهش قيمت داشته اند. پيش بيني روزهاي آينده، ثبات در توليد و بازار است.

وي درخصوص احتمال افزايش واردات برخي از كالاها پس از هدفمندسازي يارانه ها، خاطرنشان كرد: پس از هدفمندي يارانه ها قيمت نفت گاز (گازوئيل) 120 تومان افزايش يافت، اما در همين دوره قيمت جهاني نفت گاز بيش از 120 تومان افزايش يافته است. اين به معناي آن است كه هزينه هاي توليد رقباي خارجي بيش از توليدكنندگان داخلي افزايش يافته است.

وزير صنايع ومعادن ادامه داد: با اصلاح قيمت انرژي انگيزه براي ارتقاي فن آوري توليد نيز افزايش خواهد يافت. به طور مثال اگر قبلا با انرژي بسيار ارزان سهم ارتقاي فن آوري در قيمت تمام شده محصولات بالا بود، اما در حال حاضر تغيير فن آوري توليد يكي از گزينه هاي موثر در افزايش كيفيت و كاهش قيمت تمام شده محصولات است.

وي در خصوص نحوه حمايت و تخصيص تسهيلات به واحدهاي صنعتي در بسته حمايت از توليد نيز خاطرنشان كرد: بسته حمايتي در چند سطح تعريف شده است. كمك هايي كه در خصوص اصلاح قيمت انرژي صورت مي گيرد، عمدتا معطوف به صنايع انرژي بر و صنايعي است كه با تغيير قيمت انرژي تغييراتي در قيمت تمام شده آن ها ايجاد مي شود.

وي ادامه داد: در بخشي از صنايع قيمت انرژي در قيمت تمام شده توليد بسيار موثر است كه عمده حمايت ها براي اين دسته از صنايع در نظر گرفته شده است. البته بخش اعظم ارزش افزوده صنعت كشور نيز مربوط به اين دسته از صنايع است.

محرابيان افزود: البته بدون توجه به مقياس كارخانه، نوع مالكيت آن و ديگر موارد، تمام واحدهاي صنعتي براي بهره مندي از بسته هاي حمايتي ثبت نام كرده اند. پس از ثبت نام واحد صنعتي و تاييد اطلاعات، به طور خودكار واحد صنعتي به بانك معرفي شده و خط اعتباري انرژي و ديگر تسهيلات را دريافت مي كند. در اين زمينه مبالغ قابل توجهي نيز تا امروز به واحدهاي صنعتي پرداخت شده است.

وي درباره نحوه حمايت از واحدهاي صنعتي كوچك در بسته حمايت از توليد گفت: در اين زمينه دو نوع حمايت صورت مي گيرد؛ يكي حمايت در مصرف انرژي است كه اگر مصرف سوخت بالا رفت، بنگاه توانمند شود. در اين زمينه واحدهاي كوچك با واحدهاي بزرگ تفاوتي نمي كنند و پس از بررسي شرايط و ضوابط، خط اعتباري به آن ها ارائه مي شود.

وي ادامه داد: اما در زمينه تسهيلاتي كه بابت اصلاح خطوط توليد به واحدهاي صنعتي پرداخت مي شود، بنگاه هاي كوچك و بزرگ از هم جدا شده اند، زيرا تسهيلات براساس پروژه واحدها براي ارتقاي خطوط توليد ارائه مي شود. معمولا واحدهاي بزرگ به تسهيلات بالايي نياز دارند كه در اين موارد طرح پيشنهادي بررسي شده و پس از تصويب تسهيلات پرداخت مي شود، اما در صنايع كوچك امكان بررسي تمام طرح ها وجود ندارد. در اين موارد تمام اطلاعات مربوط به ميزان، چگونگي و فرمول ارائه تسهيلات در سايت مربوطه درج شده است.

وي خاطرنشان كرد: تسهيلات ارتقاي خطوط توليد در واحدهاي كوچك در فرمولي از نظر ميزان مصرف انرژي و تعداد پرسنل بررسي و مشخص مي شود كه كف و سقف اين تسهيلات نيز مشخص است. به طوري كه اگر اين ميزان پاسخگوي نياز واحد توليدي نبود، جزو واحدهاي بزرگ ثبت نام مي كند.

به گفته او سقف تسهيلات بنگاه هاي كوچك براي اصلاح خطوط، يك ميليارد و 500 ميليون تومان است.

محرابيان در خصوص ديگر سياست هاي تشويقي براي اصلاح خطوط كارخانه ها، خاطرنشان كرد: زماني كه قيمت انرژي افزايش مي يابد، تمام واحدها تلاش مي كنند كه قيمت تمام شده توليد محصول را كاهش دهند كه اين موضوع نيازمند تغيير فن آوري توليد است.

وي افزود: البته خيلي از واحدهاي صنعتي نيز مصارفشان در حد استاندارد است. به عنوان مثال در صنعت سيمان متوسط مصرف انرژي در واحدهاي داخلي از متوسط دنيا پايين تر است، زيرا اغلب آن ها در سال هاي اخير راه اندازي شده اند. در صنعت فولاد هم اينگونه است. البته كارخانه هايي داريم كه جزو صنايع فرسوده محسوب شده و مصرف انرژي شان فوق العاده بالاست كه بايد اصلاح شوند.