پول نیوز - تا یک ماه پیش احمد عز یکی از مطرح ترین تاجران مصری به شمار می رفت. تقریبا 40 درصد تولید فولاد کشور مصرتحت کنترل او بود و نقشی کلیدی در میان اعضای حزب حاکم داشت. مهم ترین نکته درباره او این بود که از دوستان صمیمی جمال مبارک پسر حسنی مبارک به شمار می رفت.   به گزارش پول نیوز از اکونومیست، بعد از قیام مردمی و سقوط دولت مبارک دوران حکمرانی او بر صنعت فولاد مصر نیز به پایان رسید و تبدیل به فردی ورشکسته شد. در حال حاضر او تحت بازجویی قرار دارد، اموالش توقیف شده و حق خروج از کشور را ندارد. شرکت های غربی نیز که تا پیش از این روابط اقتصادی و تجاری تنگاتنگی با عز داشتند به دنبال شریک تجاری جدیدی برای معاملات خود هستند.   پس براستی میتوان سیاست و وابستگی های سیاسی را در اقتصاد نادیده گرفت؟!
زمانی تصور می شد که جهانی سازی می تواند مقوله سیاست را در فعالیت های اقتصادی به حاشیه براند،از این رو  مطالب و مقالات بسیاری در این زمینه منتشر شد. به عنوان مثال تئودور لویت یکی از اقتصاددانان  مطرح دانشگاه هاروارد در اظهار نظری جالب بیان می کند: در دنیای امروز که مرزها از اهمیت چندانی برخوردار نیستند سیاست مسیر خود را از اقتصاد جدا کرده است!
اما حوادث پیش آمده در مصر نشان داد که چقدر معتقدان به فرضیه جهان بدون مرز و اقتصاد آزاد ساده اندیش هستند.   دیک چنی در طی یکی از سخنرانی های خود، نکته جالبی را بیان کرد. او گفت: خداوند مقدر نساخته که ذخایر نفت و گاز جهان را فقط در کشورهایی قرار دهد که از نظام انتخاباتی دموکراتیک و روابط نزدیک با آمریکا برخوردار هستند.   این سخن نشان دهنده آن است که هنوز هم ارتباط عمیقی میان مسائل اقتصادی و سیاسی وجود دارد. پس می توان نتیجه گرفت که روابط سیاسی تاثیر مستقیمی در رشد اقتصادی کشورها دارد.   در شرایط امروز  کشورهای جهان بدون در نظر گرفتن مرزها و از طریق گسترش بسترهای اقتصادی بین المللی سعی در حذف اثرات سیاست در اقتصاد دارند اما این تنها ظاهر قضیه است و  در پس این رونق و آرامش ، سیاست است که حرف آخر را می زند. پس عملا اقتصاد بدون اعمال نفوذهای سیاسی بسیار دست نیافتنی به نظر می رسد.
برخی از کشورهای جهان مانند روسیه و امیرنشین های  حوزه خلیج فارس از مسائل مالی و اقتصادی به عنوان ابزار قدرت استفاده می نمایند، بسیاری از شرکت های بزرگ جهان مانند شرکت های نفتی از مدیریت دولتی برخوردار هستند و با ملاحظات سیاسی اداره می شوند.   نکته قابل توجه در رابطه با فعالیتهای اقتصادی در اینگونه کشورها آن است که شرکت های خصوصی داخلی و یا بین المللی خود را به خوبی با شرایط موجود سازگار نموده اند و تلاش خود را در راستای سودآوری در یک اقتصاد سیاسی قرار داده اند. به عنوان مثال علی رغم اینکه نیجریه از وضعیت بی ثبات و متزلزل سیاسی برخوردار است اما شرکت نفتی شل مدت 50 سال است که تجارت سودآوری را در این کشور انجام می دهد.
جان لینگ اقتصاد دان چینی که برای سال ها معترض سیاستهای اقتصادی کشورش و دخالتهای گسترده دولت در حوزه اقتصاد بوده، در این رابطه اظهار می دارد: توصیه کلیدی ما به شما این است که نقش سیاست را در اقتصاد جدی بگیرید. رهبران سیاسی هیچگاه اجازه نخواهند داد تا اقتصادی آزاد در صحنه بین المللی ایجاد شود .این موضع گیری های سیاسی است که آینده روابط اقتصادی کشورها را مشخص می سازد.با تداوم این روش های مخرب هیچگاه نمی توانیم به یک اقتصاد پویا و آزاد دست یابیم.