
ماجرا از این قرار است که دی ماه سال گذشته مدیرکل دفتر صنایع حمل و نقل وزارت صمت گفت: با اعمال سیاست توجه به عمق ساخت داخل در صنعت خودرو که یکی از ۷ محور اجرایی وزارت صنعت، معدن و تجارت در سال جاری بوده است؛ از پایان دی ماه دیگر شاهد تولید خودروهای ناقص توسط شرکتهای بزرگ خودروسازی در کشورمان نخواهیم بود.
البته این صحبت در حد سخنرانی و حرف باقی ماند و چنین وعده ای فقط در مدتی کم انجام شد و به طور کامل عملی نشد تا حدی که بنابر اخبار رسیده از دو خودروساز بزرگ کشور، آنها نه تنها در اواخر سال گذشته، بلکه در همین فروردین ماه نیز به دلیل کمبود قطعات، بخشی از محصولاتشان را بهصورت ناقص تولید کرده و امکان تجاریسازی شان را نیافتهاند.
بالغ بر ۵۰ هزار دستگاه خودرو ناقص در دو خودروساز بزرگ کشور پیش از آغاز سال جدید، به تولید رسیده است. این عدد منهای تولیدات ناقص خودروسازان در مقطع قبلی یعنی آغاز تحریمها در مرداد ۹۷ تا دی ماه ۹۸ است. هرچند از میزان تولیدات ناقص خودروسازان در سال جاری اطلاعات دقیقی در دست نیست، با این حال با توجه به تداوم کمبود قطعات گویا تولید محصولات دارای کمبود قطعه همچنان ادامه دارد. از همین رو پارکینگهای خودروسازان مانند مقطع قبلی میزبان ناقصیها شدهاند که البته به نظر میرسد تعداد آنها هنوز به اعداد قبلی نرسیده است.
پس از آنکه خودروسازی در نیمه مرداد سال 97 با تحریم مواجه شد و تامین قطعات به مشکل خورد، پدیده خودروهای ناقص بار دیگر ظهور کرد. این اتفاق یک بار دیگر نیز در جریان تحریمهای سالهای 91 و 92 رخ داده بود که در آن مقطع نیز کمبود قطعات دلیل اصلی آن به حساب میآمد. سال 97 پس از تحریم نیز به دلیل کمبود قطعات و ازآنجاکه سیاست وزارت صمت، افزایش تیراژ به هر شکل ممکن بود، پدیده خودروهای ناقص دوباره ظهور کرد. این خودروها به دلیل آنکه بخشی از قطعاتشان مشکل تامین داشت، بهصورت ناقص روانه پارکینگ خودروسازان شده و امکان تجاریسازی نداشتند. برخی آمارهای منتشره در آن مقطع، از دپوی حدود 200 هزار دستگاه محصول در پارکینگ خودروسازان حکایت میکردند. دپوی این تعداد خودرو اما در حالی بود که خودروسازان با مشکل تعهدات معوق مواجه بودند و البته هنوز هم هستند.
در واقع اردیبهشت ۹۷ و در پی خروج آمریکا از برجام، ترامپ اعلام کرد که خودروسازی ایران را سه ماه دیگر تحریم خواهد کرد و وعده اش را عملی کرد تا صنعت خودروی ایران را زمین بزند. اوایل تحریم را اگرچه خودروسازان توانستند به مدد دپوی قطعات، با حداقل محصولات دارای کسری قطعه پشت سر بگذارند، اما در ادامه و با توجه به ته کشیدن قطعات دپویی، طوق ناقصیها دوباره بر گردن آنها افتاد. بیشتر بخوانید: کشمکش ها بر سر قیمت گذاری خودرو ادامه دارد خودرویی ها چشم انتظار تصمیم امروز ستاد تنظیم بازار خداحافظی با این خودروی فاقد ایمنی و کیفیت بعد از ۲۷ سال سربلندی صنعت خودرو در سال 98 به لحاظ فنی
جدای از قطعات های تک که از خارج از کشور تهیه می شد، قطعه سازان هم به دلیل کمبود مواد اولیه در تولید قطعات نمیتوانستند موفق عمل کنند. از طرفی، مشکلات مالی نیز مزید بر علت شد تا روند تامین قطعات از داخل دچار چالش شود و در کنار مشکل تامین از خارج، پدیده خودروهای ناقص، بیشتر خود را نشان دهد.
این در حالی است که دو خودروساز بزرگ کشور حدود یک میلیون دستگاه انواع محصول را پیش فروش کرده و باید در مقاطع زمانی مختلف تحویل مشتریان میدادند. در آن مقطع مشتریان از تصاویری که از پارکسنگ خودروسازان با تیتر دپوی خودروها منتشر می شد خشمگین شده بودند و تصورشان این بود که خودروسازان خودروها را دپو کرده تا گران بفروشند اما ماجرا این بود که این خودروها ناقص بوده و نمی توانستند روانه بازار شوند.
این اتفاق ها زمانی تلخ تر جلوه می داد که ماجرایی عجیب نیز در پشته پردهاش پنهان داشت که به اصرار وزارت صنعت، معدن و تجارت مبنی بر رشد بیچون و چرای تولید مربوط میشد.
در واقع مسوولان وزارت صمت اصرار داشتند آمار تولید به هر شکل ممکن ولو به واسطه محصولات ناقص، بالا برود تا مثلا تحریمها کمرنگ جلوه کند. اینکه در مقاطعی از سال گذشته تیراژ خودروسازان رشد را نشان میداد، بخشی از آن ناشی از تولید محصولات ناقص بود؛ به عبارت بهتر، ناقصیها نیز در آمار تولید لحاظ میشدند تا وزارت صمت اعلام کند صنعت خودرو توانسته در دوران تحریم آمار مناسبی را در تولید از خود به جا بگذارد.
با وجود آنکه اوایل زمستان گذشته اعلام شد دیگر محصول ناقص در دو خودروساز بزرگ کشور به تولید نمیرسد، حالا کاشف به عمل آمده این بحران دوباره بروز کرده است. آن طور که برخی فعالان صنعت خودرو میگویند، ایران خودرو و سایپا پس از اعلام پایان بحران محصولات ناقص و تا پیش از آغاز سال جدید، بالغ بر ۵۰ هزار خودرو دارای کسری قطعه به تولید رساندهاند و در حال حاضر نیز این روند ادامه دارد.
در کنار این تردیدها اما مسائل دیگری نیز مطرح میشود، از جمله کمبود قطعات یدکی در بازار و نمایندگیهای خودروسازان. گفته میشود در حال حاضر بیشتر قطعات تامینی، صرف تولید میشود و حتی بخشی از سهم خدمات پس از فروش نیز به خطوط تولید میرود. اگر این موضوع صحت داشته باشد، عملا خدمات پس از فروش نیز فدای تولید شده، آن هم در شرایطی که به دلیل سطح کیفی نامناسب خودروها، نرخ مراجعه به تعمیرگاهها در ایران، بالاتر از استانداردهای جهانی است.

نظرات
هنوز نظری ثبت نشده است. اولین نفر باشید.
نظر شما