اقرار دولت مدعی تدبیر به بی تدبیری!

به گزارش خبرنگار پول نیوز، حسن روحانی هفته گذشته در جمع فعالان صنعت پتروشیمی به صراحت اذعان کرد که توان اجرای وعده هایی که داده بود را ندارد و آن وعده ها در شرایط صلح داده شده است.

این صحبت روحانی، خود دارای جنبه های گنگ و مبهم است. اعتراف ناخواسته رئیس جمهور یعنی این موضوع را قبول کرده که زمانی که دولت را تحویل گرفته دوران جنگ نبوده و حال که به اواخر به اصطلاح خدمتش می رسد، کشور به شرایط جنگ کشانده شده است.

اساسا بخش عمده وعده های روحانی یا قابل اجرا نبوده و یا اجرای آنها با مختصات دولت های اشرافی یازدهم و دوازدهم غیر ممکن بوده و خواهد بود.

وعده‌های مختلفی که رونق اقتصادی، تقویت گردشگری، ایجاد اشتغال، جلوگیری از قاچاق و تقویت صادرات، جذب سرمایه‌گذاری خارجی، دولت الکترونیک و حتی برداشتن سایه جنگ از سر کشور از جمله آن‌ها بود. همچنین معروف‌ترین تصاویر از حسن روحانی در ۶ سال مسئولیت او در پاستور به صحبت‌هایش درباره وعده‌های او به مردم بازمی‌گردد.

هیچ وقت فراموش نمیکنیم زمانی را که روحانی در تبلیغات انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۹۲ با کلید به برنامه گفتگوی خبری آمد و گفت باید چرخ تولید و کارخانه‌ها بچرخد و چرخ سانتریفیوژها هم بچرخد، شعارهای دیگری هم مانند اینکه کاری می‌کند «آنچنان رونق تولیدی» ایجاد شود که دیگر مردم به یارانه نیازی نداشته باشند سر داد؛ او روزهای گذشته در حالی مطرح می‌کند که تمام وعده‌هایش برای زمان صلح بوده نه جنگ! که برجام را مهم‌ترین برنامه‌اش برای برداشتن سایه جنگ از کشور و رونق اقتصادی به مردم معرفی کرده بود.

حال ۶ سال از این وعده و وعیدها می گذرد و روحانی در جواب تمام انتظارات و سوال مردم همین را دارد که بگوید: «بعضی‌ها به دولت دوازدهم می‌گویند قول‌هایی که اول دولت دادید چرا عین آنها را انجام ندادید؟ خب ما در شرایط صلح، آن قول‌ها را دادیم بعد وارد جنگ شدیم؛ ما در حال حاضر وارد یک جنگ شدیم؛ جنگ را ما انتخاب نکردیم و ما شروع نکردیم و حتی بهانه هم به آنها ندادیم......»

از همان ابتدا این شعارهای عجیب روحانی نشان می داد که حرف هایش فقط جنس انتخاباتی دارند. در عمل هم طی این چند سال ثابت شد که روحانی مرد عمل نبوده و نیست و خودش نیز خیال مردم را راحت کرد که فقط باید تا نیمه مرداد سال 1400، او و دولت دوازدهم را تحمل کنند چون اینگونه که واضح است، خبری از پیشرفت و اجرای وعده ها نیست و صرفا آنها روزگار می گذرانند تا فقط عمر مدیریت مسئولان این دوره قوه مجریه را به پایان برسانند. این پدیده در نوع خود بی سابقه بود که مردم پس از انتخاب مجدد یک رئیس جمهور آن هم با شش میلیون رای بیشتر در همان ابتدای کار از او ناامید شوند، در حالی که چهارسال سکان دار کشور خواهد بود و تازه در ابتدای کار است.

باید به آقای روحانی گفت شرایط کشور جنگی است و شما در شرایط صلح، آن وعده‌ها را داده بودید. بسیار خب! از ۹۲ تا ۹۶ که ترامپ نبود، چه کردید؟!

اعتراف به ظاهر صادقانه اما دست و پا شکسته روحانی که از ناتوانی اجرای وعده ها سخن گفته را باید ستود اما ای کاش روحانی که به ناتوانی‌ خود اشراف داشته‌ در همان سال 92 به خودش اجازه نمی‌داد تا وارد کارزار انتخابات شود و یا حداقل قبل از انتخابات سال 96 که مشتاق تمدید دولتش بود، با کناره گیری، از تحمیل خسارت بیشتر به کشور جلوگیری می‌کرد.