
قديمي بودن ناوگان حمل بار در كشور و ظرفيت پايين بار مجاز كاميون ها نیز عامل مصرف سوخت غير استاندارد در اين بخش است .
از این رو مي توان با بهينه سازي كاميون ها متوسط مصرف سوخت براي جابجايي هرتن بار خالص جاده اي را به 42 ليتر به ازاي يك هزار تن - كيلومتر رساند كه اين رقم نيز از متوسط جهاني آن بيشتر است .
طي چند دهه گذشته سوخت ارزان قيمت بخش هاي توليد و خدمات را مصرف كننده بي رويه انرژي ساخته و اين امر قوانين و مقررات را نيز تحت تاثير خود قرار داده است .
پيش از اين هزينه سوخت، كمتر از سه درصد هزينه هاي يك كاميون را تشكيل مي داد ، اما نفت گاز از قرار هر ليتر يكهزار و 500 ريال به ميزان 24 درصد و نفت گاز به قيمت هرليتر سه هزار و 500 ريال برابربا 57 درصد هزينه هاي يك كاميون را تشكيل مي دهند.
یکی از دلایل علت استقبال نكردن كاميونداران براي نوسازي خودروهاي خود نیز قوانين نادرست مربوط به سال 1336 است .
در حال حاضر ظرفيت بار همه كاميون هاي فرسوده و جديد براساس قانون مذكور تعيين مي شود و در آن هيچ گونه امتيازي براي ميزان بار كاميون هاي جديد در نظر گرفته نمي شود درحالي كه كاميون هاي روز جهاني توانايي حمل بار بيشتري دارند .
سخن آخر این که؛ با اصلاح ظرفيت حمل بار انواع كاميونها ، بخشي از هزينه هاي ناشي از افزايش قيمت نفت - گاز براي كاميونداران جبران خواهد شد.
*عضو هيات مديره انجمن بتن ايران

نظرات
هنوز نظری ثبت نشده است. اولین نفر باشید.
نظر شما