به گزارش پول نیوز به نقل از بیزینس اینسایدر؛ پس از افزایش جمعیت در دهه های اخیر، ترافیک به یکی از مشکلات اساسی در شهرها تبدیل شده است. طبق آمار سازمان ملل ، امروزه ۵۵ درصد از جمعیت جهان در مناطق شهری زندگی می کنند و انتظار می رود این میزان تا سال ۲۰۵۰ به ۶۸ درصد برسد  هرچه افراد بیشتر به شهرها هجوم ببرند، سیستم های حمل و نقل در رابطه ای مستقیم ناکارآمدتر می شوند. 
شهر هوشمند، دوای درد ترافیک!
براساس گزارش مجمع جهانی اقتصاد، حتی اگر شهرها شبکه های حمل و نقل عمومی خود را گسترش دهند، انتظار می رود تعداد اتومبیل ها در سراسر جهان تا سال ۲۰۴۰ دو برابر شود. در نتیجه به تبع تراکم، آلودگی، حوادث جاده ای و استرس؛ کیفیت زندگی را کاهش می دهند.
این گزارش توضیح می دهد که تکنولوژی مکان یابی چطور می تواند به شهرها در تحلیل الگوهای ترافیکی برای کاهش ازدحام و زمان رفت و آمد کمک کند و سیستم های ترانزیت شهری چگونه می توانند از داده های مکانی آن بهره مند شوند.
تکنولوژی مکان یابی، حلّال مشکلات ترافیکی
  • مدیریت و برنامه ریزی بهتر با حسگر های GPS
ساخت جاده های جدید، بزرگراه ها و سیستم های ترانزیت یک فرآیند بسیار آهسته و پر هزینه است. به همین خاطر است که به مدیران شهری پیشنهاد می شود که از داده های ترافیک استفاده کنند. آن ها را به روش های بی سابقه ای جمع آوری و تحلیل کنند تا ترافیک را کاهش دهند و برای ظرفیت آینده برنامه ریزی کنند. بیشتر شهرها مدل های ترافیکی را براساس عادت های رانندگان ایجاد می کنند اما آن ها ذهنی و وقت گیر هستند. از آنجایی که فقط یک دهه یک بار انجام می شوند، اغلب تاریخ گذشته هستند.
داده های مربوط به حسگرهای GPS و حسگرهای خودرو ها می توانند برنامه ریزی حمل و نقل را به سطح بعدی منتقل کنند. اطلاعات ترافیک به دقیقه و اطلاعات جاده ها، به مسئولین اجازه می دهد تا زمان بندی چراغ های راهنمایی و ترافیک را برای حداکثر کارایی تنظیم کنند. مقامات می توانند بر اساس این اطلاعات برنامه ریزی هایی برای تخصیص بودجه، نظارت بر ترافیک در حین ساخت وساز، ارزیابی مزایای پروژه و حتی بهبود طرح های جاده ای داشته باشند.
  • چرا داده های ترافیکی مهمند؟
داده های ترافیکی می توانند زمان واقعی حرکت در شهر را بیان کنند و از طریق ترکیب داده های تاریخی به مسئولین اجازه دهند تا برنامه های بلند مدت را بهتری داشته باشند. آن ها می توانند با تجزیه و تحلیل داده ها،  نقاط اوج ترافیکی بعدی را پیش بینی کنند و بدانند که در کجا باید ظرفیت خود را افزایش دهند.
مهندسین شهر همچنین از داده ها برای بررسی الگوهای تصادفی استفاده می کنند تا بتوانند در مناطقی که نیاز به طراحی مجدد ایمنی دارد، بهر عمل کنند. اگر شهرها هم حسگرهایی در چراغ های راهنمایی و پیاده روها نصب کنند می توانند ترافیک را کاهش داده و نیروهای خود را برای حل مشکلات جاده ای ها به موقع حاضر کنند تا احتمال خطر کاهش یابد.
داده های ترافیکی باید با رانندگان به اشتراک گذاشته شود و به آن ها کمک کند تا مسیرها را بهینه کنند و ازدحام، تصادف و تاخیر را کاهش دهند. با جمع آوری و به اشتراک گذاشتن اطلاعات ترافیکی تاریخی و فصلی شهرها، می توان به تسهیل تراکم آن کمک کرد و برنامه ریزی زمانی قابل اعتمادتری ارائه نمود.
شهر های هوشمند برنده ی بازی!  براساس مطالعه مکنزی؛ تا سال 2025، شهرهایی که برنامه ی «شهر هوشمند» را گسترش می دهند، می توانند به طور متوسط 15 تا 20 درصد از زمان سفر را کاهش دهند. 
همچنین به اشتراک گذاری داده ها نیز می تواند مشکل پیدا کردن جای پارک رانندگان شهری را کاهش دهد. شهرها می توانند از طریق نصب حسگر در جاده ها و پارکینگ ها و دوربین در چراغ های خیابانی، تراکم را کاهش دهند و رانندگان می توانند از طریق اطلاعات جمع آوری شده به محض اینکه فضایی در نزدیک ترین نقطه قابل دسترس پیدا می شود از طریق یک اپلیکیشن به سمت آن، هدایت شوند. 
در آخر هر چه شهر هوشمند تر شود، سیستم های حمل و نقل شهری بهتر می توانند داده های عبور و مرور را جمع آوری کنند و با شهروندان به اشتراک بگذارند و از طریق برنامه های دقیق امکان دانستن زمان حرکت در شهر را برای رانندگان و مسافران فراهم کنند. هوشمندسازی تمام اکوسیستم می تواند ترافیک را به نفع همه مدیریت کند. فن آوری تمام این کارها در حال حاضر موجود است و اکنون زمان آن است که مسئولین شهر ها از غفلت دست بردارند وبه نفع همه اقدامی در جهت رفع مشکلات انجام دهند.