این روز ها در تیزر های تبلیغاتی تلویزیون، روی بیلبورد های شهری، در شبکه های مجازی و خلاصه هر رسانه ی تصویری دیگری مداوم عکس و فیلم هایی از افراد خوش قیافه و خوش لباسی می بینیم که برای بهتر دیده شدن محصولی در حال تبلیغ هستند و خود را «هنرمند عرصه مد» می نامند. با زیاد شدن افراد فعال در این عرصه لازم دیدیم گفتگویی متفاوت با یکی از مدل ها داشته باشیم. در این رابطه پول نیوز  مصاحبه ای با مسعود جعفردخت فوتبالیست سابق و مدل و مربی امروز ترتیب داده است: مدلینگ و اقتصاد در ایران آقای جعفردخت؛ شرح حال مختصری از خودتان ارائه بفرمایید. چندسال دارید؟ اهل کجا هستید؟ 24 ساله و متولد تهران هستم. دانشجوی مهندسی هواپیما و حدود یک سال است که کار در عرصه مدلینگ را شروع کردم. 
چگونه سرانجام فوتبال به مدلینگ ختم شد؟ از دورانی که فوتبال بازی می کردم پیشنهادات زیادی برای مدلینگ داشتم با وجود علاقه ای که داشتم، تمرینات و حضور در اردوهای فوتبال این اجازه را نمیداد که در این عرصه فعالیت داشته باشم. حدود دو سال پیش، پس از مصدومیت های شدیدی که در فوتبال برایم ایجاد شد مدتی از آن فاصله گرفتم و کار در عرصه مدلینگ را شروع کردم. حالا بیشتر از یک سال است که مدل هستم. 
آیا مدلینگ در ایران تبدیل به یک صنعت شده است؟ هنوز نمی توان آن را صنعت دانست. برای ایجاد و شکل گیری یک صنعت باید همه ی بستر های لازم فراهم شوند. برای مثال در ایران علیرغم پتانسیل های بالا، برندهای داخلی قوی که در زمینه ی پوشاک فعال باشند، نداریم. آن دسته از برندهای خارجی هم که در سطح شهر می بینیم اگر تقلبی نباشند، اغلب قاچاق هستند. همین نکته مانع رشد این بازار می شود. از طرفی مدلینگ در کشور ما هنوز مخالفین جدی دارد و قوانین حمایتی هم در این زمینه وجود ندارد. به همین خاطر میتوان گفت در ایران چیزی به نام صنعت مد و مدلینگ نداریم.
از استاندارد های کار مدلینگ در دنیا همکاری با آژانس های مدلینگ است، آیا مدل های ایرانی هم از طریق این آژانس ها فعالیت می کنند یا مستقل هستند ؟ بیشتر آنچه از مدلینگ در ایران می شنویم، فعالیت افراد مختلف به صورت مستقل یا زیرزمینی است. البته آژانس های مدلینگ فعالی هم داریم که هرچند تعداد آنها اندک است ولی فکر می کنم حضور و فعالیت این آژانس ها در آینده شرایط را تغییر خواهد داد.
کسب درآمد در حرفه ی مدلینگ به چه شکل است؟ درآمد مدلینگ بستگی به شرایط مدل و میزان حرفه ای بودن او دارد و هر مدل با توجه به شرایط ظاهری و فیزیکی و شهرت خود، درآمد متفاوتی دارد. اینستاگرام کمک زیادی به دیده شدن افراد در همه زمینه ها کرد و مدلینگ هم از این قائده مسثنی نبود. برخی از افرادی که به عنوان مدل فعالیت می کنند، هیچ پولی در ازای خدماتی که ارائه می دهند، دریافت نمی کنند و فقط برای دیده شدن فعالیت می کنند. از طرف دیگر افراد مشهور و شناخته شده در این زمینه، درآمد خوبی کسب می کنند. رقم قرارداد ها بستگی به توافق طرفین دارد. بعضی از مدل ها روزانه از 200 هزار تا 5 میلیون تومان درآمد دارند. برخی دیگر نیز پروژه ای کار می کنند و تا سالی 100 میلیون تومان هم کسب درآمد می کنند.
در اصول اساسی بنیاد ملی مد و لباس اسلامی ایرانی آمده است که هنرمندان مد یا همان مدل ها مشمول بیمه می شوند و در بانک اطلاعاتی این بنیاد برای دریافت مجوز باید ثبت شوند، آیا مدل ها در ورای این آیین نامه ها در ایران مشمول بیمه ی خاص خود می شوند؟ و اینکه چقدر شرط فعالیت مدل ها را دریافت مجوز ذکر می کنند؟ اکثر فعالیت ها در عرصه مدلینگ، به صورت زیرزمینی است ولی بعضی از مدل ها که به صورت رسمی و با مجوز کار می کنند، مشمول بیمه هم می شوند.
چرا با اینکه مدل ها بیمه می شوند، کماکان ترجیح به فعالیت زیرزمینی است؟  راه مدلینگ در ایران هموار نیست. مثلا مدل های خانم محدودیت های زیادی برای فعالیت دارند و اغلب نمیتوانند فعالیت رسمی داشته باشند. همچنین اکثر فعالین این عرصه، مدلینگ منبع اصلی درآمدشان نیست و به عنوان درآمد جانبی به آن می نگرند به همین خاطر داشتن مجوز یا فعالیت زیر زمینی تفاوتی برایشان ندارد و از ملزومات کارشان نیست.
مدلینگ در ایران در کدام کسب و کار ها جذب نیرو می کند؟ مدلینگ فقط محدود به صنعت پوشاک نیست. اخیرا شرکت های تبلیغاتی نیز برای ساخت تیزر های تبلیغاتی مواد غذایی، لوازم آرایشی، خودرو، مواد بهداشتی و... از مدل های خانم و آقا استفاده می کنند. 
مدلینگ و اقتصاد در ایران آیا مدلینگ در ایران تنها محدود به «عکاسی مدلینگ» است؟ خیر. تقریبا میتوان گفت 80 درصد مدلینگ در ایران به صورت عکاسی مدلینگ و 20 درصد به کت واک(Catwalk) اختصاص دارد.
مدلینگ چقدر به معرفی محصولات تولید ایران کمک می کند؟ ماهیت کار مدلینگ به طور کلی کمک به دیده شدن و یا بهتر دیده شدن یک محصول است. همین حالا هم شاهدیم که خیلی از تبلیغات تولیدات داخلی ما به واسطه ی استفاده از ظرفیت مدل های ایرانی شناخته تر شده اند. در صورتیکه مسئولین امر بتوانند شرایطی را فراهم کنند که فعالیت رسمی مدل ها ساده تر شود و موانع از سر راهشان برداشته شود، اوضاع میتواند به مراتب بهتر هم بشود.
مدلینگ در ایران تحت استاندارد های بین المللی کار می کند؟ از نظر من مدلینگ در ایران تفاوت بسیاری با استاندارد های جهانی دارد. نوع فیزیک و استایل مدل ها در ایران و کشورهای غربی کاملا متفاوت است. هم چنین جراحی های زیبایی عجیب غریبی که در بین مدل ها رایج شده است، این تفاوت ها را تشدید می کند. اما با توجه به اینکه ایران پتانسیل بالایی در این زمینه دارد، اگر این استعداد با ایجاد امکانات و آموزش مناسب همراه شود و آژانس های مدلینگ بیشتری ایجاد شوند، قطعاً در آینده به استانداردهای جهانی نزدیک خواهیم شد.
روند مدلینگ در ایران را نوآورانه می دانید یا مقلدانه؟   به نظر من، ما خیلی در زمینه های نوظهور اساساً ریسک پذیر نیستیم و به تبع نمی توانیم نوآور باشیم. از این رو بیشتر به سمت تقلید از الگوهای امتحان شده، گام بر می داریم و اوج خلاقیت را در ایرانیزه  کردن همان ایده ای که امتحانش را پس داده است، می دانیم. ولی با گسترش فضای مجازی این امکان  وجود دارد که خلاقیت و نوآوری در این زمینه بیشتر دیده شود.