خديجه جاهد در سال ١٣٨١ با سي و هفت ضربه چاقو، زني به نام فاطمه (لاله) سحرخيزان را به قتل رسانده بود. متهمه در تحقيقات اوليه منکر ارتکاب قتل شده، اما در تحقيقات بعدي اعتراف کرد که به دليل علاقه مندي به شوهر مقتوله که از بازيکنان سرشناس سابق فوتبال مي باشد، وارد منزل مقتوله شده و در درگيري با وي، او را با ضربات متعدد چاقو به قتل رسانده است.

در پي اعترافات صريح متهم، وي در حضور قاضي، صحنه جنايت را بازسازي کرده و جزئيات قتل را تشريح کرده است. قاضي شعبه ١١٥٤ دادگاه عمومي جزايي تهران، پس از انجام تحقيقات مقدماتي و تشکيل جلسات رسيدگي که با حضور وکيل تعييني متهم صورت گرفته، طي دادنامه شماره ٤١٣-28/ ٣/ ١٣٨٣ با توجه به درخواست اولياي دم، قاتل را به قصاص نفس محکوم نموده است. اعتراض جاهد به راي صادره، طي دادنامه شماره ٢٢٢٣-29/ ٩/ ١٣٨٣ صادره از شعبه بيست وششم ديوان عالي کشور رد گرديده است و متعاقبا راي صادره طي دادنامه شماره ١٢٥٦-2/ ٢/ ١٣٨٤ صادره از شعبه پانزدهم تشخيص ديوان عالي کشور، خالي از ايراد تشخيص داده شده است.

مجددا با درخواست اعمال ماده ٢ قانون وظايف و اختيارات رييس قوه قضائيه، پرونده در شعبه هفتم تشخيص ديوان عالي کشور مورد بررسي مجدد قرار گرفته است و قضات اين شعبه، طي دادنامه شماره ٢٤٧٧-6/ ٦/ ١٣٨٥ هيچ گونه ايرادي بر اساس حکم، وارد ندانسته و قرار رد درخواست صادر نموده اند. همچنين درخواست وکيل محکوم بر اعاده دادرسي، طي دادنامه مورخ ١٩/ ١٢/ ١٣٨٧ صادره از شعبه ١١٤٧ دادگاه عمومي کيفري تهران مردود شناخته شده و شعبه بيستم ديوان عالي کشور نيز طي دادنامه شماره ١٢٤-30/ ٢/ ١٣٨٨ به اتفاق آرا، راي سابق را به قوت قانوني خود باقي دانست.

با ارسال پرونده به اجراي احکام، اولياي دم شامل والدين و دو فرزند پسر مقتول، درخواست اجراي قصاص نموده اند. با عدم حصول مصالحه، از رييس قوه قضائيه، استيذان جهت اجراي قصاص نفس به عمل آمد و حکم قصاص در باره خديجه جاهد، بامداد روز چهارشنبه در محوطه زندان اوين به مورد اجرا گذاشته شد.»