خديجه نوروزي- پول نیوز؛ بارش هاي اخير و سيل ها در كنار اخبار ناخوشايندي كه رقم زد موجب شد تا نگراني هاي عمومي از وضعيت آبي مخازن سدهاي كشور تا حدودي برطرف شود تا شرايط نسبت به گذشته كمي بهبود پيدا كند. آمارها نيز نشانگر تغييرات چشمگيري در حوزه آبي است. كل ورودي مخازن كشور از ابتداي سال آبي 98 تا 13 فروردين، 2/44ميليارد مترمكعب بوده كه در قياس با ورودي 2/13ميليارد مترمكعبي سال گذشته با تغييرات 235درصدي مواجهيم.
سر بالاي سدها
حجم 9/36ميليارد مترمكعب آب موجود در مخازن كشور (تا 13فروردين) در قياس با حجم 5/23ميليارد مترمكعبي سال گذشته با تغييرات 57درصدي روبه رو بوده كه چنين آماري نشان از بهبود وضعيت منابع آبي در حوزه سدها دارد. ظرفيت كل مخازن سدها 50ميليارد مترمكعب است كه طبق گفته هاي وزير نيرو در پي سيلاب هاي اخير 74درصد حجم مخازن پر شده كه نسبت به سال گذشته 27درصد افزايش داشته و پيش بيني مي شود سالي پرآب را در پيش داشته باشيم.
ميزان خروجي
از ابتداي سال آبي 98 ميزان خروجي سدهاي كشور 2/27ميليارد مترمكعب بوده كه در قياس با خروجي 13ميليارد مترمكعب خروجي سال گذشته با تغييرات 109درصدي روبه رو بوده ايم كه حجم بيشتر آن مربوط به سدهاي خوزستان، ازجمله دز و كرخه است.

البته بايد به اين نكته توجه داشت كه در سال آبي جاري حجم وسيعي بارش برف در ارتفاعات مناطق مختلف كشور رخ داده كه طبيعتا با گرم شدن هوا و ذوب شدن برف موجود در ارتفاعات، ورودي به مخازن ادامه دارد و لذا خروجي از سدها نيز استمرار خواهد داشت كه نياز است تدابير لازم در اين زمينه انديشيده شود تا از خسارت هاي بعدي پيشگيري شود.


سر بالاي سدها
ثروتي كه هدر مي رود

وقوع سيلاب هاي متعدد در كشور موجب جاري شدن ميليون ها مترمكعب آب در مناطق مختلف مي شود كه به اعتقاد كارشناسان مي توان با ايجاد سدهاي مربوط و استفاده از فناوري روز، كمبود آب مصرفي را در كشور تأمين كرد. كارشناسان، مديريت علمي سيلاب را فرصتي براي سيراب كردن سفره هاي زيرزميني و تدارك آب براي مصارف كشاورزي مي دانند. بايد اين نكته را مدنظر داشت كه با رخداد يك سيل نمي توان وضعيت آب هاي زيرزميني را به همين راحتي درست كرد و سطح اين منابع را بالا آورد چرا كه لازمه دستيابي به چنين چيزي، ضرورت تسريع مهار آب هاي سطحي با تكميل سدها، ساماندهي و لايروبي آب بندان ها و طرح هاي آبخيزداري است. اطلاعات ورودي و خروجي سدها در سيل اخير نشان مي دهد كه عدم تخليه بموقع مخازن و طمع آب اندوزي، كارايي برخي سدها هنگام سيل را به شدت پايين آورده. در سيل اخير سدها خوب عمل نكردند، آب آمده را به دليل عدم مديريت مخازن رها كردند؛ مانند وان كوچك يا بزرگي كه پر بود و يك قطره آب هم از آن سر ريز مي كرد.


در بسياري از مناطق اين سيل تخريب كرد و استفاده اي از آن نشد. در چنين شرايطي سيلابي كه مناطق مختلفي را در برگرفته قابل استفاده نيست و به سمت درياها مي رود. اينجا اين سؤال مطرح است كه چه منطقي وجود دارد كه از يك سو آب شيرين جاري در رودخانه ها را مهار نكنند و از سوي ديگر اجازه دهند كه اين آب وارد دريا شده و به آب شور تبديل شود و سپس با هزينه بسيار گزاف آب شور به آب شيرين تبديل و با انتقال به ترازهاي يك هزار تا 2هزار متري پمپاژ شود؟