پول نیوز -شینگن یا شنگن پیمانی است که به موجب آن تعدادی از کشورهای اروپایی دارای مرزی واحد هستند و شهروندان خارج از این پیمان جهت سفر و اقامت ملزم به اخذ ویزای شینگن هستند.


ویزای شینگن چیست؟

ویزای شینگن (Schengen Visa) یکی از معروف ترین انواع ویزا است و افرادی که قصد سفر به کشورهای اروپایی را دارند با آن مواجه شده اند. شینگن به مجموعه کشورهای اروپایی گفته می شود که تحت پیمانی با همین نام، قوانین یکپارچه ای را در راستای فعالیت ها و مقررات مرزی و مسافرتی خود، وضع کرده اند. به سبب همین پیمان، تمامی مردم کشورهای خارج از این اتحادیه، جهت سفر و اقامت در این مناطق، موظف به اخذ مجوز ورود و ویزای جامع و واحد موسوم به «ویزای شینگن» هستند.

مسافران خارج از منطقه شینگن می توانند با در اختیار داشتن ویزای شینگن، تحت زمان و شرایط مشخصی، به هر یک از کشورهای عضو این پیمان سفر کنند و در آن اقامت داشته باشند. این ویزا بر اساس هدف سفر و مدت زمان اقامت دارای انواع مختلفی است و برای هر یک از انواع آن نیز مدارک خاصی باید ارائه شوند.

تاریخچه شینگن

ایده یکپارچه سازی مجوز ورود به کشورهای اروپایی به سال ها قبل، پس از اتمام جنگ جهانی دوم، باز می گردد. اولین بار در دهه ی ۶۰ میلادی، در سال ۱۹۵۷، بود که مجموعه کشورهای اسکاندیناوی، شامل چهار کشور سوئد، دانمارک، فنلاند و نروژ با امضای پیمانی تصمیم به صدور مجوزی واحد برای رفت و آمدهای بین یکدیگر گرفتند.

۲۷ سال بعد، در سال ۱۹۸۴، آلمان و فرانسه این ایده را برای کشورهای عضو اتحادیه اروپا مطرح کردند. سرانجام یک سال بعد، در ۱۴ ژوئن ۱۹۸۵، در منطقه ای به نام شینگن در کشور لوکزامبورگ، پنج کشور فرانسه، آلمان غربی، هلند، بلژیک و لوکزامبورگ «پیمان شینگن» را به امضا رساندند. بر اساس این پیمان، رفت و آمد بین مرزهای مشترک این کشورها آزاد شد. همچنین، فعالیت های مشترک متعدد دیگری نیز در زمینه های گوناگون بین این کشورها آغاز شد.

به مروز زمان الحاقیه های دیگری نیز به این پیمان اضافه شد. همچنین با گذشت سال های متمادی، کشورهای اروپایی دیگر نیز به این پیمان پیوستند. امروزه کماکان کشورهای باقی مانده ی اروپایی سعی در پیوستن به پیمان شینگن دارند.

اعضای شینگن

همان طور که در تصویر نشان داده شده است، اکنون ۲۶ کشور عضو شینگن هستند. از این میان ۳ کشور سوئیس، نروژ و ایسلند علی رغم آن که عضو اتحادیه اروپا نیستند، عضو شینگن هستند. همچنین ایرلند و بریتانیا از اعضای اتحادیه اروپا هستند که عضو شینگن نیستند؛ البته لازم به اشاره است که اخیرا بریتانیا از اتحادیه اروپا نیز خارج شد. کشورهای دیگر نیز از جمله رومانی، بلغارستان و قبرس نیز از جمله کشورهای در حال الحاق به این پیمان هستند.

انواع ویزای شینگن

ویزای شینگن دارای سه نوع کلی است و هریک از ویزاها با توجه به نوع سفر در زیر مجموعه یکی از این گروه ها قرار می گیرند؛

علامت شینگن

۱. ویزای اتحادیه شینگن (USV)

دارنده «ویزای اتحادیه ی شینگن» (Uniform Schengen Visas) مجوز ورود و سفر به کشورهای عضو این پیمان را برای حداکثر ۹۰ روز در بازه زمانی ۱۸۰ روزه در اختیار دارد. این ویزا در اصل همان ویزای توریستی برای گردشگران محسوب می شود. از طرفی، این نوع از ویزا به چند دسته ی دیگر تقسیم می شود که شامل موارد زیر است:
ویزای نوع A

منظور از این ویزا، «ویزای ترانزیت فرودگاه» (Airport Transit Visa) است. در این صورت، مسافر حق خروج از فرودگاه کشور عضو شینگن را ندارد و فقط می تواند در یکی از فرودگاه های عضو این پیمان، هواپیمای خود را عوض کرده و به مقصد کشور دیگری در خارج از منطقه شینگن برود.
ویزای نوع B

این ویزا نیز نوعی ویزای عبور و ترانزیت است. با داشتن ویزای نوع B، مسافر می تواند از خاک کشورهای شینگن، در مدت حداکثر پنج روز، به مقصدی خارج از این منطقه، گذر کند.

دارنده «ویزای اتحادیه ی شینگن» (Uniform Schengen Visas) مجوز ورود و سفر به کشورهای عضو این پیمان را برای حداکثر ۹۰ روز در بازه زمانی ۱۸۰ روزه در اختیار دارد. این ویزا در اصل همان ویزای توریستی برای گردشگران محسوب می شود. از طرفی، این نوع از ویزا به چند دسته ی دیگر تقسیم می شود که شامل موارد زیر است:

ویزای نوع A

منظور از این ویزا، «ویزای ترانزیت فرودگاه» (Airport Transit Visa) است. در این صورت، مسافر حق خروج از فرودگاه کشور عضو شینگن را ندارد و فقط می تواند در یکی از فرودگاه های عضو این پیمان، هواپیمای خود را عوض کرده و به مقصد کشور دیگری در خارج از منطقه شینگن برود.

ویزای نوع B

این ویزا نیز نوعی ویزای عبور و ترانزیت است. با داشتن ویزای نوع B، مسافر می تواند از خاک کشورهای شینگن، در مدت حداکثر پنج روز، به مقصدی خارج از این منطقه، گذر کند.

این نوع از ویزا، «ویزای اعتباری منطقه محدوده» (Limited Territorial Validity Visas) نام دارد. این ویزا به فرد اجازه می دهد که تنها به محدوده های مشخصی که در زمان اخذ ویزا اعلام می شود، سفر کرده و در آن ها اقامت داشته باشید. این ویزا به غیر از مناطق مشخص شده، در هیچ منطقه دیگری اعتبار ندارد و دارنده آن مجوز سفر به هیچ یک از دیگر مناطق را ندارد. این ویزا بیشتر تحت شرایط خاص، مانند ویزا برای پناهندگان، اعطا می شود.

مدارک مورد نیاز برای ویزای شینگن

قبل از هر موردی باید هماهنگی های لازم را با سفارت کشور مقصد انجام دهید. مدارک مورد نیاز برای اخذ ویزای شینگن در اکثر کشورهای عضو این پیمان شبیه به یکدیگر است و تنها در برخی از جزئیات و موارد، تفاوت کمی دارند. به هر ترتیب، مدارک اصلی که باید همراه داشته باشید، شامل موارد زیر است:

فرم تکمیل شده درخواست: به طور کلی اولین مرحله برای اخذ ویزای هر کشور تکمیل فرم درخواست روادید آن است. این فرم باید از سفارت مربوطه دریافت شود. هر چند که این کشورها عضو شینگن هستند، ممکن است فرم درخواست ویزای هر یک از آن ها متفاوت باشد؛ در نتیجه لازم است از سفارت های آن ها دریافت شود.

فرم جامع درخواست ویزای شینگن

فرم شینگن

 اصل گذرنامه و گذرنامه های قبلی. همچنین گذرنامه باید تا حداقل ۶ ماه پس از درخواست روادید، اعتبار داشته باشد.
 عکس پرسنلی رنگی تمام رخ با زمینه ی سفید که باید با ظاهر وقت صاحب عکس هم خوانی داشته و جدید باشد.

مدارک شغلی رسمی مانند جواز کسب، روزنامه ی شغلی، فیش حقوقی و گواهی اشتغال به کار یا تحصیل لازم است. همچنین، اسناد ملکی شخص متقاضی و منابع مالی وی همراه با گردش حساب رسمی مورد نیاز خواهد بود.

نکته: لازم به اشاره است که این مدارک باید همراه با ترجمه ی رسمی به سفارت ارائه شود.

بلیط پرواز رفت و برگشت به کشور مقصد یا رزرو بلیط لازم خواهد بود.

 بیمه مسافرتی: متقاضیان روادید باید برای کل مدت زمان سفر بیمه مسافرتی فردی یا جمعی داشته باشند. شرکت بیمه گذار نیز باید نماینده معتبری در کشور مقصد داشته باشد.
 واچر هتل: همراه داشتن برگه ی تاییدیه رزرو هتل یا اصل دعوت نامه ای که شخص دعوت کننده از کشور مقصد برای متقاضی فرستاده است.



منبع:کجارو