براساس گزارش توسعه انساني سال 2010 ميلادي كه از سوي سازمان ملل متحد هر ساله اعلام مي شود، نسبت جنسي در سه كشور نروژ، استراليا و ايسلند از نظر 'كار شايسته' در توسعه انساني در سالهاي 2000 تا 2008 ميلادي كه رتبه هاي اول تا سوم را به خود اختصاص داده اند 105 است به عبارتي 105 مرد در مقابل 100 زن در بازار كار آن كشورها فعاليت مي كنند.
حضور زنان در بازار كار همواره بعنوان يكي از شاخص هاي توسعه يافتگي در هر كشوري محسوب مي شود. در كشورهاي توسعه يافته ميزان حضور زنان فقط اندكي كمتر از مردان است. جوامع پيشرفته به ضرورت كار زنان پي برده اند.
اين گزارش اعلام كرده است تنها 1.9 درصد از شاغلان در ايران روزانه كمتر از 1.25 دلار درآمد دارند.
اين گزارش مي افزايد كشورهاي گرجستان 17.4 درصد، ارمنستان 18.9 درصد،چين 18.3درصد، بنگلادش 56.9 درصد، بنين 76.7 درصد، تانزانيا 90 درصد، زامبيا 76.6 درصد، بوليوي 22.5درصد و نيجريه 72.2 درصد از شاغلان آن روزانه كمتر از 1.25 دلار درآمد دارند. ارقام يادشده نشان دهنده فقر مطلق در اين كشورها است.
در گزارش امسال سازمان ملل متحد 1.25 دلار ملاك فقر مطلق مشخص شده است. اين ميزان در سال هاي گذشته يك دلار بود.
محمدعلي فرزين مدير طرح هاي عمراني سازمان ملل متحد در تهران در خصوص سنجش فقر گفته است: تاكنون سازمان ملل متحد يك دلار را شاخص فقر مطلق عنوان مي كرد كه بر اين اساس 104 كشور در حال توسعه با جمعيت 1.7 ميليارد نفر در زير خط فقر مطلق قرار داشتند. هم اكنون اين ميزان به 1.25 دلار ارتقا يافته كه نشان مي دهد 1.4 ميليارد نفر در جهان زير خط فقر قرار دارند.
براساس ماده 101 قانون برنامه چهارم، دولت مكلف به تهيه و تنظيم اين برنامه بود. كار شايسته يك برنامه جهاني و ايران اولين كشوري است كه آن را در برنامه چهارم توسعه گنجانده است. اين برنامه ملي چهار محور دارد كه شامل توسعه اشتغال، گفت و گوهاي اجتماعي، حمايت هاي اجتماعي و حقوق بنيادين كار است و ذيل اين محورها برنامه هايي نيز تدوين شده است.