جام جم آنلاين: يك عادت غريب و شايد احمقانه دارم. توي اوج عجله هم كه باشم، حتي توي شلوغي مسيرم را مي گردانم كه از كنار كارت پخش كن ها رد بشوم و يكي دوتايي ازشان بگيرم.

مي گويم وقتي يكي دارد اين جوري نان در مي آورد، چرا من كمكش نكنم زودتر به چندرغازي كه براي پخش كردن كارت ها وعده داده اند برسد؟

گاهي هم البته ناخودآگاه نگاهم مي افتد به چيزي كه رويش نوشته؛ در حد مرور. اين روزها بيشترش آگهي شركت ها و موسسه آموزشي است براي دوره هاي فراگير پيام نور كه در ترم اول دوره فوق ليسانسشان دانش پذير مي شوي و بعد اگر در امتحانشان قبول شدي مي شوي دانشجو.

فكرش را بكن، واقعا وسوسه انگيز است؛ مخصوصا وقتي دوغ و دوشاب يكي است. آدم پيش خودش مي گويد سنگ مفت، گنجشك مفت. يك پولي مي دهم؛ حالا يا قبول مي شوم يا نه. اگر قبول شدم خوبيش اين است كه فوق ليسانس در حالت عاديش هم قرار نيست خيلي وقت بگيرد، چه رسد به اين مدلي اش كه رسما از كلاس و اين حرف ها هم خبري نيست. آخر آخرش يك كاغذپاره به اسم فوق ليسانس كه مي دهند دستت، نمي دهند؟ خب همينش خوب است ديگر.

اين از اعتراف من. شما هم صادق باشيد و نگوييد تا حالا بهش فكر نكرده ايد. سيسستم ذهني همه ما مخصوصا در اين سال ها جوري تربيت شده كه دنبال چيزهاي بي زحمتيم. اين ماجرا هم كه اساسا با اين ميل دروني حسابي جور جور است. مشكل خيلي از من و شما هم نيست.

گمانم پارسال بود كه يك نهاد ذي ربط اعلام كرد فعاليت اين موسسات غير قانوني است و ملت نبايد بروند سراغشان و با موسسات خاطي برخورد جدي خواهد شد و از اين حرف ها. ولي وقتي اين تراكت ها اين قدر وسيع و گسترده پخش مي شود يعني در عمل هيچ نهاد ذي ربط يا بي ربطي براي مقابله با اين مشكل وجود خارجي ندارد.

برخورد جدي پيشكش، ولي مثلا كاري دارد اگر سازمان سنجش اول هر سال به صورت رسمي اسامي موسسات مجاز براي تحصيلات تكميلي و برگزاري اين دوره ها را اعلام كند تا خيال همه راحت بشود؟

گرچه مقدم بر همه اينها فرهنگ سازي ماجرا و جا انداختن اين موضوع است كه فقط و فقط به دست آوردن مدرك ملاك نيست، روشش هم مهم است.

حالا وقتي هيچ نهادي مسووليتش را قبول نمي كند، بايد خودمان اينجوري فكر كنيم كه اگر فردا پس فردايي كاره اي شديم، به خاطر يك تكه كاغذپاره همه حيثيتمان نرود زير سوال.