پول نیوز – بعد از
انتشار خبرهای فراوان در مورد تغییر احتمالی رئیس کل بانک مرکزی در دولت دوازدهم،
شنیده های خبرنگار پول نیوز نشان می دهد قرار نیست تا یک سال دیگر رئیس کل بانک
مرکزی تغییر کند. زیرا حکم او پنج ساله است و رئیس جمهور قصد دارد پنج سال حکم او
به پایان برسد و سپس، اقدام به تغییر سکاندار سیاستگذار پولی کشور کند. فرهاد نیلی
و علی دیواندری به عنوان گزینه های آتی ریاست کلی بانک مرکزی مطرح هستند.
عملکرد سیف، قطعا از روسای نهاد تصمیم ساز پولی کشور پس از زنده یاد نوربخش، عملکرد بهتری داشته است. نه شیبانی و نه بهمنی نتوانستند آن اقتدار لازم را برای بانک مرکزی بسازند. ویژگی ای که لازمه تمام سیاستگذاران پولی در سراسر دنیاست. البته طهماسب مظاهری با اخلاق رک و بی پروای خود به دنبال سه قفله کردن خزانه بانک مرکزی و پیاده کردن سیاست های انقباضی پولی بود اما رئیس دولت نهم، او را نیز تحمل نکرد و عمر مدیریت مظاهری، 9 ماهه شد.
اما سیف در دولتی رئیس کل بانک مرکزی شد که رئیسش به استقلال نهاد سیاستگذار پولی باور داشت. روحانی، طیب نیا را در کنار سیف گذاشت تا رویکردهای انقباضی پولی را در اقتصاد ایران پیاده کنند بلکه افسار تورم کشیده شود که شد. این فرمول جواب داد. کاهش تورم از 35 درصد سال 92 به 10 درصد سال 95، نشان دهنده موفقیت ترکیب سیف – طیب نیا در سکانداری اقتصاد ایران بود.
در ادامه اما سیف نتوانست اقتدار لازم برای نظام مند کردن سیستم بانکی کشور را نشان دهد. بانک ها بی پروا از سیاست های تنبیهی بانک مرکزی، هر چه خواستند به سپرده گذاران خود سود دادند. بحران بی اعتباری اغلب موسسات مالی و اعتباری کشور، عمیق تر شد و بانک مرکزی تازه در سال 95 دست به کار شد. سه بحران بزرگ «میزان»، «ثامن الحجج» و «کاسپین» در همین دوران ایجاد شد. درست است که این بحران ها نتیجه نظارت ضعیف بانک مرکزی در دولت گذشته بوده است، اما بانک مرکزی دولت یازدهم بود که درگیر این بحران های عجیب شد. بانک مرکزی نمره مردودی در این زمینه نمی گیرد اما شاید تعارف کمتر سیف با مدیران عامل بانک ها می توانست زودتر از اینها جلو بحران های بانکی را بگیرد.
در آستانه انتخاب اعضای کابینه دوازدهم، بانک مرکزی از نهادهای تحت اختیار رئیس جمهور بود که پیش بینی می شد رأس مدیریت آن دستخوش تغییر شود. دو گزینه مطرح شدند؛ فرهاد نیلی و علی دیواندری. البته اولی، خیلی به تحقق نزدیک تر بود. در ابتدا مثلث نیلی – نیلی – طیب نیا مطرح شد. فرهاد نیلی برای بانک مرکزی، مسعود نیلی برای سازمان برنامه و بودجه و طیب نیا برای وزارت اقتصاد. اما با مطرح شدن نهاوندیان برای وزارت اقتصاد، جهت گیری اقتصادی کابینه عوض شد. به این ترتیب دیگر نمی شد با حضور نهاوندیان، فرهاد نیلی به عنوان رئیس کل بانک مرکزی معرفی شود. فرهاد نیلی از این باب مطرح بود که اولاً متخصص اقتصاد پولی و بانکداری بوده و به خاطر اینکه سابقه مدیرعاملی بانکی نداشته، بعید است با مدیران عامل بانک ها تعارف و رودربایستی داشته باشد. ضمن اینکه مدیریت پژوهشکده پولی و بانکی کشور را نیز به عهده داشته است. دیواندری نیز سال ها مدیرعامل بانک بوده؛ ملت و پارسیان. دو سال نیز هست که به جای نیلی به پژوهشکده پولی و بانکی کوچ کرده است. لذا گزینه مطرحی برای مدیریت بانک مرکزی محسوب می شد.
اما شنیده های ما نشان می دهد رئیس جمهور قصد دارد تغییر رئیس کل بانک مرکزی را به سال آینده موکول کند. هنوز یک سال از حکم پنج ساله سیف باقی مانده و رئیس جمهور هم به سبب احترام و هم به سبب به پایان رساندن پروژه سروسامان دادن به موسسات مالی و اعتباری غیرمجاز، بگذارد سیف یک سال دیگر بماند. شاید سال آینده رئیس کل بانک مرکزی تغییر کند. آنگاه شاید بتوان بهتر از حالا گمانه زنی کرد که چه کسی سکاندار نهاد تصمیم ساز پولی کشور خواهد شد.

نظرات
هنوز نظری ثبت نشده است. اولین نفر باشید.
نظر شما