رسانه ها مدرسه آموزش عدم مصرف کالاقاچاق

پول نیوز - دکتر حسنعلی گرمابی* ،بسیار مشاهده می شود که سازمان ها و نهادهای مختلف برای تحقق اهداف فرهنگی به آموزش و پرورش و کتاب های درسی پناه می برند و با اعزام نماینده به وزارت آموزش و پرورش و وزارت علوم و برگزاری نشست ها و غیره سعی دارند سهمی در محتوای آموزش های مدارس و دانشگاه داشته باشند.

این امر علاوه بر چالش زیادی که برای آموزش و پرورش و دانشگاه ها به دلیل محدودیت در زمان آموزش و حجم محتوا و دروس دارند ضعف دیگری را نیز با خود به یدک می کشد و آن هم اینکه در آموزش رسمی فارغ از اینکه چقدر اهداف محقق می شود تنها بخشی از شهروندان را می توان به عنوان مخاطب قرار داد و امیدوار بود که در آینده نسبت به مسائل امروزی که معلوم نیست در آینده خاصیت مساله بودن و در اولویت بودن خود را حفظ نمایند یا نه، کنش مناسب داشته باشند.

از سوی دیگر مطابق دیدگاه برخی متخصصان که پیرو ایده های انتقادی مدرسه زدایی ایوان ایلیچ می گویند: دیگر نمی توان مدرسه را تنها یک مکان مشخص و ویژه فرض نمود تا افراد برای یادگیری حتما باید در آن جا حضور یابند در صورتی که اگر فلسفه وجودی مدرسه یادگیری و آموزش است امروزه رسانه های مجازی بویژه شبکه های اجتماعی ، بازی های رایانه ای و غیره فرصت مناسبی برای پرداختن به مسائل ملموس و حال جامعه هستند و به راحتی می توان با میلیون ها مخاطب ارتباط برقرار نمود و با ارائه محتوای مناسب نسبت به تحقق اهداف آموزشی مورد نظر امیدوار بود.

اقتصاد و توانمندسازی اقتصادی کشور موضوعی است که در سال های اخیر دغدغه اصلی مسئولین و مردم بوده و می باشد و مبارزه با قاچاق و مصرف کالاهای داخلی یا کالاهای خارجی که بنا بر مصلحت کشور و از طریق مسیر قانونی وارد کشور می شوند به عنوان یکی از مهمترین راهکارهای  داشتن اقتصاد قوی و مقاوم می تواند بخشی از محتوای فضای مجازی و رسانه ها را به خود اختصاص دهد. به عبارت دیگر با توجه به ترویج رو به افزون رسانه ها و دسترسی سریع به اطلاعات در مکان های مختلف، موسسات آموزشی خاصیت مرجعی بودن خود را تا حدودی از دست داده اند و رسانه ها به مثابه مدرسه و دانشگاه عمل می نمایند.

از این رو نمی توان منتظر گنجاندن محتوای آموزشی در برنامه های درسی رسمی مدرسه و دانشگاه شد بلکه می توان با تولید محتوای مناسب توجه و نگرش میلیون ها مخاطب را برانگیخت و پیام خود را منتقل ساخت. در ترویج فرهنگ مصرف کالای داخلی نیز این امر میسر است که البته اخیراً اقداماتی در این راستا انجام شده لیکن کافی نیست و می توان با تولید محتوای مناسب عدم مصرف کالای قاچاق را به عنوان یک ارزش در صندوقچه ارزشهای مخاطب جای داد. در این راستا پیشنهاد های زیر به عنوان اصول تولید محتوای مناسب مطرح می گردد:

1-    اصل سودمندی: یعنی محتوا در زندگی و حل مشکلات کاربرد مستقیم داشته و فارغ از مسائل و سوءگیری سیاسی مطرح شود طوری که عقل سلیم آن را بپذیرد.

2-    تولید محتوای با حجم کم، که نتایج متعددی به بار آورد. برای تولید چنین محتوایی استفاده از قالب های هنری مانند انیمیشن، دیاگرام، کاریکاتور، شعر و غیره مناسب به نظر می رسد.

3-    محتوا صحیح و معتبر باشد. با عنایت به امکان دسترسی به اطلاعات فراوان و برخی مواقع اطلاعات متناقض در عصر امروزی، در صورتی که محتوای ناصحیح و نامعتبر ارائه گردد بشدت اعتماد عمومی به مرجع و رسانه محتوا کاهش می یابد لذا جلب اعتماد مخاطبین و جذب مخاطب جدید مستلزم ارائه محتوای صحیح و معتبر می باشد.

4-    محتوا مخاطب را به کنش و فعالیت وا دارد برای نمونه می توان کمپین راه انداخت تا هر کسی با افزودن جمله ای به جملات دیگران سهمی در تولید محتوای مربوط به یک مسئله و موضوع جامعه داشته باشد.

5-    تولید محتوا با توجه به علائق و دغدغه های مخاطبین: بهتر است برای اقشار مختلف مردم محتواهای مناسب با نیاز و علائق آنان تولید گردد برای نویسندگان، ورزشکاران، هنرمندان، مهندسان، معلمان، کشاورزان، کارگران و غیره نمی توان یک محتوا تولید کرد و انتظار تاثیرپذیری یکسان داشت لذا در تولید محتوا التفات به تفاوت های اصناف و گروه های مختلف ضروری است.

مدرس دانشگاه فرهنگیان*