
از سوی دیگر برخی از مقوله های مذکور نیازمند مشارکت همگان بوده و این مشارکت نیز مستلزم آگاهی از اصول علمی مدیریت مصرف، رشد بهره وری و امثالهم است. این امر در حالی است که اکثر دانش آموختگان نظام آموزشی عمومی و عالی کشور در زندگی فردی و یا در مسئولیتی که در جامعه برعهده می گیرند واجد سواد اقتصادی نیستند.
مدیران سازمان های مختلف نیازمند اطلاعات و دانش اقتصادی هستند تا بتوانند با مدیریت سرمایه ها و افزایش درآمد خود در راستای رهایی از بودجه دولتی گام بردارند. یک کشاورز در زندگی شغلی خویش نیازمند آموزش برای ارتقا بهره وری فعالیت های خود است.
یک خانم خانه دار نیازمند مهارت مدیریت مصرف و همچنین مهارت تحلیل مسائل اقتصادی خانواده و نحوه برون رفت از آن هاست. با کمی تأمل بر تجارب خود و اطرافیان به راحتی می توان تاثیر کم سوادی اقتصادی و مهارت اداره بخش اقتصادی زندگی را متوجه شد. متاسفانه آموزش اقتصاد در کشور موضوعی مغفول بوده و حتی شاید به گمان برخی مهارت رفتار اقتصادی یک امر ذاتی است، نبود آموزش اقتصاد و کم سوادی اقتصادی این گمان و فرض غلط را که مهارت اقتصادی امر ذاتی بوده را بوجود آورده است و عامل تاثیر گذار در موفقیت اقتصادی برخی افراد با اصطلاح شم اقتصادی توجیه شده است.
این اتفاقات در حالی صورت می گیرد که هدف علم اقتصاد بررسی رفتار انسان از قبیل فعالیت های تولید، توزیع و مصرف کالا در زندگی روزمره است. از آن جایی که هدف نهایی و آرزوی اکثر جوامع آن است که شهروندان جامعه به مهارت هایی دست یابند که خود بتوانند امور زندگی خویش را عالمانه بررسی نموده و آن را مدیریت نمایند چنین مقصودی با ارائه آموزش های لازم به دست می آید.
از سوی دیگر این موضوع در راهبرد اقتصاد مقاومتی که نوعی راهبرد مردمی است اهمیتی مضاعف پیدا می کند لذا وقت آن رسیده است که آموزش اقتصاد به طور ویژه در دستور کار نظام های آموزشی، رسانه ها و غیره قرار گیرد تا بتوان سرمایه انسانی و فرهنگی خوبی در کشور بوجود آورد زیرا منابع انسانی پایه اصلی ثروت کشور را تشکیل می دهد اما کم سوادی اقتصادی افراد موجب شده تا بهره برداری نامناسبی از سرمایه ها و منابع طبیعی و فیزیکی کشور صورت گیرد.
اکنون که اقتصاد مقاومتی به عنوان یک راهبرد اقتصادی از سوی مقام معظم رهبری برای توسعه کشور مطرح شده و در بند 21 سیاست های کلی اقتصاد مقاومتی به تبیین ابعاد اقتصاد مقاومتی و گفتمان سازی آن در محیط های علمی و آموزشی تاکید شده آموزش اقتصاد و گنجاندن آن در برنامه های درسی رسمی مدارس و دانشگاه ها و همچنین سایر سازمان ها از بستر حمایتی خوبی برخوردار است.
لذا پیشنهاد می گردد د رکنار مدارس و دانشگاه ها هر یک از سازمان ها نیز نسبت به آموزش اقتصاد و ارتقاء سواد اقتصادی کارکنان و حتی الامکان ارباب رجوع خود اقدام نمایند. مدیران سازمان های مختلف با گذراندن دوره های آموزشی مناسب مهارت لازم را برای اداره اقتصادی حوزه تحت مدیریت خویش کسب نمایند.
جوانان با دریافت آموزش های لازم و مهارت های اقتصادی مانند کارآفرینی بتوانند فرصت های اقتصادی محیط بوم خویش را شناسایی نمایند و خلاصه اینکه شهروندان و آحاد جامعه بتوانند بادانشی که در اختیار دارند معانی و مفاهیم اقتصادی مانند بورس، انواع وام ها، انواع شرکت های اقتصادی و غیره را که از رسانه ها دریافت می نمایند درک نموده و رفتار و انتخاب مبتنی بر اصول اقتصادی داشته باشند.
مدرس دانشگاه فرهنگیان*

نظرات
هنوز نظری ثبت نشده است. اولین نفر باشید.
نظر شما