پول نیوز – هر روز نقدهای
اقتصادی بسیاری در مورد وجود رکود فلج کننده اقتصادی نوشته می شود، اما آمارهای
بانک مرکزی، بر خروج بخش تولید از رکود اقتصادی خبر می دهد.
اقتصاد ایران طی 10 ماهه منتهی به تیرماه 96، شاهد رشد آرام و مداوم شاخص قیمت مصرف کننده بوده است. این به معنی شیب صعودی تورم تولیدکننده است.
در نگاه اول شاید به نظر، افزایش تورم تولیدکننده یک خبر منفی برسد، اما در ادبیات اقتصادی، متداول است که گفته می شود: «یک تورم آرام، مثبت و البته تک رقمی، بهتر از تورم منفی و یا تورم مثبتِ دو رقمی است.»
حال در بخش تولید اقتصاد ایران، چنین اتفاقی رقم خورده است. تورم 12 ماهه منتهی به تیر 95 نسبت به 12 ماهه منتهی به تیر 94، معادل 3.5 درصد بود. اما همین رقم در 12 ماهه منتهی به تیر 96 نسبت به 12 ماهه منتهی به تیر 95، به هفت درصد افزایش یافته است.
این تورم به ما دو نکته را یادآوری می کند:
- تقاضای خرید کالاهای واسطه ای برای تولید کالاهای عرضه شونده به بازار مصرف، افزایش یافته است.
- به تَبَعِ افزایش تقاضا، طبق طبیعت اقتصاد، قیمت کالاهای واسطه ای نیز افزایش یافته است.
لذا افزایش آرام قیمت ها خبر از افزایش آرام تقاضای کالاهای واسطه ای برای تولید می دهد که خود، نشاندهنده افزایش تولید و عرضه به بازار است. افزایش عرضه کالا به بازار نیز، می تواند موجب کاهش قیمت کالاهای مصرفی در بازار شود.

فرق تورم تولیدکننده با تورم مصرف کننده
در تعاریف اقتصادی، دو شاخص قیمت داریم؛ شاخص قیمت مصرف کننده (CPI) و شاخص قیمت تولیدکننده (PPI). آن چیزی که به عنوان تورم در اذهان عمومی قلمداد می شود، همان شاخص قیمت مصرف کننده است.
شاخص قیمت مصرف کننده که در اصطلاح رایج به آن، تورم نیز گفته می شود در واقع قیمت یک سبد متوسط نوعیِ کالاها که توسط مصرف کنندگان خریداری می شود را اندازه می گیرد.
اما شاخص قیمت تولیدکننده، وضعیت و تغییر قیمت هایی که در مراحل مختلف فرایند تولید، توسط تولیدکننده ها وضع می شود را اندازه می گیرد. این شاخص، ابزار خوبی برای بررسی تغییرات هزینه تولید در صنایع بخش های مختلف اقتصاد یک کشور محسوب می شود.

نظرات
هنوز نظری ثبت نشده است. اولین نفر باشید.
نظر شما