پول نیوز : براساس طرح آمارگیری از نیروی کار که از سوی مرکز آمار ایران انجام شده است نرخ بیکاری در استانهای لرستان و خراسان شمالی بترتیب 19.5 و 4.2 درصد است.

بررسی ها نشان می دهد هم اکنون 14 استان کشور دارای نرخ بیکاری تک رقمی و 16 استان دیگر دارای نرخ بیکاری دو رقمی بیش از 10 درصد هستند.

یکی از اهداف منشور کار که از سوی وزارت کار و امور اجتماعی تدوین شده کاهش فاصله نرخ بیکاری استانهای کشور به پنج درصد در پایان برنامه پنجم توسعه است.

وزارت کار برای تحقق کاهش نرخ بیکاری درصدد است سالانه 992 هزار فرصت شغلی در طول برنامه پنجم توسعه در کشور ایجاد کند.

براساس برنامه چهارم توسعه قرار بود نرخ بیکاری در سال پایانی برنامه به 8.4 درصد برسد اما این مهم نه تنها تحقق نیافت بلکه نرخ بیکاری در کشور دو رقمی ماند و به 11.2 درصد رسید.

به اعتقاد کارشناسان این بخش توسعه اشتغال نیاز به بسترسازی دارد، ضمن آنکه تدوین هر برنامه اقتصادی و اجتماعی میان و بلندمدت در صورتی محقق می شود که امکانات مناسب برای تحقق آن از سوی برنامه ریزان اجتماعی تدارک دیده شود.

تعداد بیکاران در کشور هم اکنون حدود سه میلیون نفر و این در حالی است که سالانه یک میلیون نفر به بازار کار کشور وارد می شوند.

یادآور می شود در صورتی که شروع برنامه پنجم از سال جاری باشد بنابراین تا پایان برنامه پنجم باید چهار میلیون و 965 هزار فرصت شغلی در کشور ایجاد شود و این در حالیست که با توجه به تعداد سه میلیون بیکار فعلی و افزایش سالانه یک میلیون بیکار به بازار کار کشور باز هم تا پایان برنامه حدود 3.5 میلیون نفر در کشور بیکار هستند.

این کارشناسان موضوع اشتغال و رفع موانع بیکاری را موضوعی فرابخشی می دانند و معتقدند تنها یک نهاد و یا سازمان نمی تواند به حل آن کمک کند. افزایش حضور در دانشگاه ها باعث شده که جوانان حداقل چهار سال دیرتر وارد بازار کار کشور شوند اما تشویق این قشر به انجام (کار و اشتغال) برعهده مسئولان است و باید به حل آن همت گمارند.

طی سالهای اخیر آموزش های کارآفرینی نیز در کشور گسترش یافته است اما شکی نیست که فراگیر شدن این نوع آموزشها و توسعه اشتغال از این طریق نیاز به حمایت های دولت دارد تا کارآفرینان بتوانند خود را در عرصه های اقتصادی و اجتماعی به محک گذارند.

لازم به ذکر است کشورهایی نظیر مالزی، کره جنوبی، هندوستان و برخی کشورهای دیگر که کارآفرینی در آنها سالها است به شکل رویه اشتغالزایی درآمده همواره حمایت دولت ها را با خود دارند.

فعالان بخش کارگری می گویند: کارآفرینان در صورتی که از حمایت های جانبی برخوردار نشوند بی شک کار را رها کرده و دردسرهای بازار کار را به لقایش خواهند بخشید.

اینها معتقدند حل موضوع اشتغال هدفمند است و نمی توان بدون برنامه ریزی کارشناسانه به حل آن تدبیر کرد. جامعه ای توانمند است که بر محور کار، اشتغال و تولید گام بردارد تا بتواند به تولید ثروت دست یابد.

کارشناسان این بخش اظهار می دارند گسترش بیکاری بویژه در استان های محروم کشور نه تنها می تواند زمینه مهاجرت را لااقل برای مردان آن جامعه فراهم سازد بلکه منجر به آسیب های اجتماعی می شود.

برخی از کارشناسان اقتصادی بر این باورند در برخی از استانهایی که جوانان آن به دلیل فقر و بیکاری به دام مشاغلی نظیر حمل مواد مخدر و یا حمل کالای قاچاق روی می آورند می توان برخی از امور دولتی را مجددا تکرار کرد و با وجودی که ممکن است این کار هزینه ای را بر دولت تحمیل کند اما می تواند خیل عظیمی از جوانان را از کارهای بزه برهاند.

"ابراهیم رزاقی" کارشناس اقتصادی معتقد است: بیکاری بهتر از بیکاری است، زیرا بیکاری به معنای تهدید است که همه ارکان جامعه را می تواند متزلزل کند.

اهدافی که از سوی برنامه ریزان اقتصادی و اجتماعی ترسیم می شوند زمانی ارزشمند هستند که گامهای موثری برای اجرای آنها برداشته شوند.

کارشناسان این بخش بررسی عدم دستیابی به ارقام پیش بینی شده در برنامه چهارم توسعه در بخش بیکاری را ضروری دانسته و می گویند تحقق میزان بیکاری هفت درصد در برنامه پنجم توسعه زمانی عملی شود که دلایل عدم تحقق هدف برنامه چهارم در خصوص کاهش میزان بیکاری به 8.4 درصد را شناسایی کنیم.