خرسند شدم که تحریم شکستم

پول نیوز - من یک تحریمی بودم، تا همین دیروز ساعت 9 شب؛ نه اینکه کسی را ترغیب به تحریم کنم و یا وارد مجادله و مباحثه ای شوم برای رای دادن و یا رای ندادن. دیگر نشانی از یک کنشگر اجتماعی در من نبود.

خیلی هم در معرض اخبار و اتفاقات و رویدادها قرار نمی گرفتم تا حس سهم خواهی از دموکراسی به اندازه یک رای در من بیدار نشود، همواره با خودم می گفتم: «منفعل و خاموش باش تا در عقوبت و حسنات یک انتخاب شریک نباشی.»

اما هر چه بیشتر به ساعات پایانی رای گیری نزدیک می شد، بیشتر با خود کلنجار می رفتم و دغدغه عقوبت یک تصمیم به اندازه همان یک رای که به آن بی اعتنا بودم، بیشتر و بیشتر درگیرم می کرد؛ تا در نهایت ساعت 9 شب با بی میلی تمام به محل یک حوزه انتخابیه رفته و توانستم قبل از ساعت 12 شب رای خود را به صندوق بیندازم.

بعد از 8 سال دوباره یک کنشگر اجتماعی شده بودم، اما نشانی از یک خرسندی نهفته و ارضای قلبی در من نبود، حتی با مشخص شدن نتایج آراء و اعلام نام کاندیدایی که به آن رای داده بودم به عنوان رئیس جمهور ایران، چندان شعفی در من ایجاد نشد و هنوز حس اقناع کننده ای از تصمیم خود نداشتم.

به حسب اتفاق بعد از اعلام آرا در میان نزدیکانی بودم که حمایت پرشوری از کاندیدای رقیب داشتند؛ آن ها چنان من را آماج درشت گویی قرار دادند که با حضورم و از سر ناآگاهی، بصیرت آن ها را دچار نقصان کرده ام، که برایم باور کردنی نبود. تمایلی به دفاع از دولت و یا مجادله پیرامون آگاهی و ناآگاهی خود نداشتم؛ تنها خرسند شدم و احساس رضایت قلبی کردم که به اندازه یک رای، مانع از حاکمیت تفکری شدم که هیچگاه ندای «زنده باد مخالف من» سر نداده و نمی دهند.