
بخش کشاورزی در اقتصاد ایران به لحاظ دارا بودن جغرافیای مناسب از ظرفیتهای بسیاری برخوردار است، که به دلیل محدودیت ها و موانع اساسی، از جمله نبود استراتژی توسعه پایدار، کمبود سرمایه گذاری، عدم تعادل در رابطه مبادله بین بخش های اقتصادی و ... از ظرفیت های این بخش به طور موثر استفاده نمی شود، در حالی که با رفع موانع می توان ظرفیت های تولید را افزایش داده و گامی در جهت خود اتکایی و توسعه صادرات فراهم آورد. اما نه تنها از مزیت های نسبی بخش کشاورزی استفاده نمی شود بلکه واردات نیز نمک به زخم تولیدات کشاورزی می پاشد.
کارشناسان اعتقاد دارند آنچه که باعث شده تا از همه طرفیت های بخش کشاورزی به درستی استفاده نشود واردات است؛ به گواه آمار در ده ماه منتهی به دی ماه سال 95 واردات بخش کشاورزی از لحاظ وزنی 14382.55هزار تن بوده و از لحاظ ارزشی حدود7131.39 میلیون دلار بوده که معادل سهم 55.23 درصد از کل وزن و 20.93 درصد از کل ارزش واردات کالاهای غیرنفتی است.
دراین مدت بیشترین میزان واردات بخش کشاورزی از لحاظ وزنی مربوط به بخش زراعی با سهم 90.56 درصد، باغی با سهم 7.36 درصد و دام و طیور با سهم 1.48 درصد است. همچنین از لحاظ ارزشی بیشترین میزان واردات بخش کشاورزی کشور مربوط به بخش زراعی با سهم 71.21 درصد ، باغی با سهم 16.18 درصد و دام و طیور با سهم 9.31 درصد است.
سید راضی نوری نماینده شوش و عضو کمیسیون کشاورزی، آب و منابع طبیعی در گفتگو با پول نیوز گفت: کشاورزی با بخش های دیگر اقتصادی همچون صنعت تفاوتهای اساسی دارد چرا که توسعه در این بخش عمدتا از عوامل محیطی نشات می گیرد و مجموعه عوامل ریسک پذیر نیز از محیط نشات می گیرد به همین جهت اگر مجموعه حاکمیت پشتیبان بخش کشاورزی باشد و مشوق هایی مانند بیمه ریسک را به حداقل برساند سرمایه گذاری در بخش کشاورزی افزایش یافته و تولید کننده و کشاورز به هر میزانی که نیاز داخلی وجود داشته باشد سرمایه گذاری می کنند.
وی افزود: اما از آنجایی که حاکمیت از کشاورزی به میزان کافی حمایت نمی کند هر لحظه تگرگ، برف و باران، سرما و ... محصولات کشاورزی را تهدید کرده و سرمایه گذاری در این حوزه را محدود می کند.
عضو کمیسیون کشاورزی، آب و منابع طبیعی خاطر نشان کرد: در صنعت اما ریسک های این چنینی وجود ندارد و به همین دلیل سرمایه گذاران به این سمت حرکت می کنند و از سرمایه گذاری های عظیم در کشاورزی خبری نیست این در حالی است که عدم سرمایه گذاری در بخش کشاورزی امنیت غذایی را به خطر انداخته و در زمانهایی که کشور با شوکهایی نظیر تحریمها مواجه می شود واردات محصولات بی کیفیت و درجه سوم ناگزیر می شود.
نوری تصریح کرد: برای مقابله با چنین مشکلاتی دولتها همواره باید برنامه ریزی داشته باشند تا از تامین محصول مطمین باشیم. به این منظور دولت باید خرید تضمینی محصول را در دستور کار خود داشته باشد، از سوی دیگر به بخش کشاورزی یارانه اختصاص داده و با اقداماتی همچون بیمه حمایتهای معنوی از بخش کشاورزی را افزایش بدهد.
وی افزود: کشاورز همواره باید از فروش محصولاتش مطمین باشد تا بتواند برای سالهای آتی برنامه ریزی کند به همین میزان هر چه حمایت از کشاورز کم باشد وابستگی به این حوزه کم شده و امنیت غذایی کشور به راحتی دستخوش تغییرات منفی می شود. از این رو دولت باید به غیر از بیمه محصولات کشاورزی، روستاییان و خانواده های آنان را نیز بیمه کرده و برای آنها نیز مانند کارمندان و کارگران بازنشستگی در نظر بگیرد تا کشاورزان با امیدواری نسبت به آینده شغل خود را ادامه بدهند و شاهد مهاجرت روستاییان و خالی شدن روستاها از سکنه نباشیم.
نماینده شوش تصریح کرد: واردات باید حساب و کتاب داشته باشد و کشاورز از قبل در جریان باشد که در چه زمانی چه محصولی قرار است وارد شود تا با توجه به این مساله کشت و زرع خود را بنا بگذارد و همچنین مطمین باشد که در زمان برداشت به دلیل واردات صورت گرفته با نزول قیمت محصول رو به رو نخواهد بود.
این نماینده مجلس تاکید کرد: امسال یکی از سالهای ناگوار برای بخش کشاورزی بود چرا که مالیات بر ارزش افزوده از واردات محصولات کشاورزی حذف شده و در شرایطی که انتظار می رفت عوارض تا 40 درصد برای واردات محصولات کشاورزی وضع شود از واردات در این حوزه حمایت شد.
به گفته نوری؛ واردات تنها برای زمانی است که کشور با کسری برداشت محصولات کشاورزی و باغی مواجه است در غیر این صورت به عنوان سم مهلک عمل کرده و خسارات جبران ناپذیری به این حوزه وارد کرده و اعتماد کشاورزان به دولت را نیز از میان می برد.
نماینده شوش تصریح کرد: دولت در حال حاضر واردات میوه و محصولات کشاورزی را برای تعدیل بازار در دستور کار قرار داده که این کار در سالهای آتی کشاورزان را با مشکل روبه رو کرده و اعتماد آنها را خدشه دار می کند این در شرایطی است که کشوری مانند ژاپن برای تولید برنج تا 11 برابر یارانه می دهد تا تولید داخلی حفظ شود اما در ایران چندان از تولیدات داخلی حمایت نمی شود و بسیاری از محصولات کشاورزی به دلیل واردات گسترده در داخل کشور تولید محدودی دارند.
به گزارش پول نیوز؛ واردات امسال به خصوص در محصولاتی نظیر ذرت دامی، لوبیای سویا، کنجاله، برنج، جو و میوه چشمگیر بوده است به خصوص آنکه بسیاری از وارد کنندگان به دلیل یخ زدگی مرکبات در شمال کشور پرتقال و نارنگی را به صورت گسترده وارد کرده اند؛ از سوی دیگر دلالان به بهانه یخ زدگی این محصولات آن را بسیار پایین تر از قیمت واقعی از کشاورز خریداری کرده و با قیمت های گزافی در شهرهای بزرگ به فروش می رسانند؛ در این میان تنها کشاورز است که با ناامیدی راههای جایگزین با کشاورزی را هر روز با خود مرور می کند.

نظرات
هنوز نظری ثبت نشده است. اولین نفر باشید.
نظر شما