* تهران امروز

روزنامه تهران امروز در يادداشت خود با عنوان "حركت زيگزاگي در سياست هاي ارزي "به قلم محسن بهرامي ارض اقدس آورده است:‏

تغيير مداوم سياست هاي ارزي كشور ناشي از نبود برنامه منسجم و نداشتن
مانيفست مشخص در اقتصاد كشور است. زماني كه دولت يك استراتژي تدوين شده و
منسجم استدلالي براي سياست هاي اقتصادي ندارد، براي هر رخداد، برحسب اقتضا
تصميم گيري مي كند. با اين شيوه تصميمات متناقض و مترادف اتخاذ مي شود و
در پي آن اقداماتي با همين مشخصات انجام مي شود كه آثار يكديگر را خنثي
مي سازند. سياست حذف دلار از سبد ارزي كشور نيز از جمله اين سياست هاست.
طي چند سال گذشته بارها بر حذف دلار از سبد ارزي كشور و همچنين از معاملات
تجاري، از سوي مقامات دولتي تاكيد شده است. در مقطعي اين سياست با جديت
دنبال شد. بر اين اساس بخشي از دارايي هاي ارزي كشور از دلار به يورو و
بخشي هم به طلا تبديل شد.
از سوي ديگر دولت با اين استدلال كه مي خواهيم در كشور ذخاير ارزي
را به يورو تبديل كنيم و معاملات تجاري را نيز با اين سياست دنبال كنيم،
شرايطي را فراهم آورد تا واردكنندگان در كشور براي گشايش اعتبار مجبور
شوند يورو خريداري كنند در حالي كه بايد از كشور مبدا اجناس مورد نظر خود
را به دلار خريداري مي كردند. اين موضوع نيز مشكلات زيادي را براي فعالان
اقتصادي به وجود آورده و زيان هاي فراواني را براي آنان به بار آورد.
فعالان اقتصادي براي استفاده از سهم اختصاص داده شده از صندوق ذخيره ارزي
به بخش خصوصي با مشكلات زيادي براي بازپرداخت يورو مواجه شدند. تغيير نرخ
برابري يورو در برابر دلار گرفتاري هاي زيادي را براي بازرگانان به وجود
آورد.
در حال حاضر نيز با توجه به نبود راهبرد مشخص در سياست هاي اقتصادي
به خصوص سياست هاي ارزي كشور در حركتي زيگزاگي دولت اين سياست را تغيير
داده است و قصد دارد شيوه اي ديگر را برگزيند. به دليل تلاش هايي كه
آمريكا پس از پايان يافتن بحران اقتصادي جهان براي پايين نگاه داشتن نرخ
برابري دلار با پول كشورهاي نوظهور در اقتصاد نظير چين انجام داد، حالا
دلار ارزان تر تمام مي شود. سامان يافتن شرايط دلار مصادف شد با بحراني كه
هم اكنون در اقتصاد يونان پديدار شده است.
با گرفتاري يونان كه واحد پولي يورو در آن رواج دارد، ارزش يورو به
خطر افتاده است و اين موضوع موجب شده تا دولت حركت جديدي را پايه ريزي
كند. اين حركت اما طبق معمول با تاخير طولاني در حال انجام است. اين تاخير
مي تواند عوارض زيادي را متوجه ذخاير ارزي كشور كند. دولت زماني اين تصميم
را اتخاذ كرده و براي تبديل ذخاير ارزي از دلار به يورو وارد عمل مي شود
كه احتمالا اتحاديه اروپا مشكل يونان را حل مي كند و از سرايت آن به ساير
كشورهاي عضو اتحاديه اروپا و كشورهايي كه يورو در آن ها رواج دارد،
جلوگيري مي كند. با اين شرايطف اين اقدام دولت نيز حكم نوشدارو بعد از مرگ
سهراب را پيدا خواهد كرد. در اين حالت دولت بار ديگر تبديل ذخاير ارزي به
دلار را پيش خواهد گرفت اما آن زمان بار ديگر ممكن است كه آهنگ نرخ برابري
به سمت افزايش ارزش يورو و كاهش ارزش دلار سوق پيدا خواهد كرد. به همين
دليل است كه عنوان مي شود كه اينگونه تغيير در سياست هاي ارزي هم براي
فعالان اقتصادي زيان بار است و هم اين تبديل ها موجب از بين رفتن بخشي از
منابع ارزي كشور مي شود. در اين شرايط به دولت توصيه مي شود تا با چنين
موضوع مهمي برخورد اقتضاعي نداشته باشد. پذيرفته نيست كه سياست هاي ارزي
يك كشور هر چند وقت يك بار با سليقه اي جديد مواجه شود و آهنگي تازه
بنوازد. تدوين سندي مشخص براي اقتصاد كشور و تعيين راهبردي منطقي براي
اتخاذ سياست هاي ارزي، راهكاري مناسب براي مقابله با تصميمات خلق الساعه
به شمار مي رود از اين رو فعالان اقتصادي انتظار دارند تا دولت آنها
را به چنين رويكردهايي غافلگير نكند با اين رويه هم فعالان اقتصادي
مي توانند نقشه راه مشخصي براي فعاليت خود ترسيم كنند و هم كشور با
زيان هاي جبران ناپذير در ذخاير ارزي خود مواجه مي شود.

*رئيس كميسيون بازرگاني اتاق بازرگاني تهران

* ابتكار

روزنامه ابتكار درنگاه ويژه خود با عنوان "كنكاشي در باب حجاب ؛ اجبار
يا مدارا؟ "به قلم امير امامت آورده است:‏ حجاب همواره به عنوان يكي از
مهمترين نمادهاي اجتماعي مطرح بوده است.بر خلاف عده اي كه منشاء حجاب را
در اسلام مي دانند، پيدايش ( و نه تكميل ) آن هم از لحاظ جغرافيايي و هم
از نظر آئيني به اسلام باز نمي گردد.دستورات حجاب هم در متون مقدس عهد
عتيق آمده و هم بنابر اشاره ويل دورانت در ايران باستان نيز حجاب حتي از
نوع چادر وجود داشته است.سابقه ايرانيان در اين زمينه به گونه اي بوده كه
ويل دورانت ايرانيان را عامل پراكنده شدن حجاب در جهان مي داند.منشاء حجاب
در هر دين و فرهنگي كه باشد امروزه مسئله براي حال جامعه ايراني شده
است.مهمترين مسئله حجاب در ايران امروز لزوم اجباري بودن و يا آزاد بودن
آن در جامعه است.قشر غير مذهبي قطعا به عدم لزوم اجباري بودن حجاب معتقد
است ولي اين نوشتار برآن است كه حجاب را از نظر اجباري بودن و از منظر يك
فرد مذهبي، غير سكولار و معتقد به حجاب مورد كنكاش قرار دهد.

احكام فردي و اجتماعي

اينكه حجاب طبق نص صريح قرآن در سوره نور(آيه 31) و سوره احزاب ( آيه
55 و 59 ) بر تمامي مومنان واجب است حقيقتي غير قابل انكار است.از اين نظر
حجاب را مي توان حكمي صريح از احكام اسلامي دانست.احكام اسلامي را از يك
نظر مي توان به دو دسته احكام فردي و احكام اجتماعي تقسيم نمود. احكام
فردي احكامي هستند كه به درون يك فرد وارد شده و رفتار وجدان فرد را مورد
خطاب قرار مي دهند اما در مقابل احكام اجتماعي احكامي هستند كه هم ممكن
است بر فرد وارد شود (مانند لزوم راستگويي، عدم غيبت و تجسس و غيره ) و هم
ممكن است بر اجتماع وارد شود (مانند اجراي حدود زنا و دزدي،جهاد و مقابله
با دشمنان و غيره ).اسلام بر اين باور است كه انسان با اجراي احكام فردي
خود را به رستگاري در دنيا و آخرت خواهد رساند.(سوره اعراف آيه 170).اين
احكام از اين نظر فردي هستند كه تداخلي را براي ديگران ايجاد
نمي كنند.اجراي اين احكام نه به سود ديگران است و نه به زيان آنها. نمونه
بارز اين احكام نماز، عبادت، خواندن قرآن و ايمان و احكامي از اين دست
دانست.يك فرد با نماز خواندنش به خود سود مي رساند و با نماز نخواندنش به
كسي زياني وارد نخواهد كرد.فرد با نماز صحيح و واقعي خواندن در اين دنيا و
دنياي آخرت رستگار خواهد شد.(سوره هود آيه 114 و سوره طه آيه 132) در
مقابل احكام اجتماعي احكامي هستند كه انسان اگر آنها را اجرا نكند علاوه
بر دنيا و آخرت خود ممكن است دنيا و آخرت ديگران را تحت تاثير منفي قرار
دهد.به عنوان نمونه وقتي فردي دروغ مي گويد هم به خود زيان مي رساند چرا
كه پس از مدتي اعتبار اجتماعي خود را از دست مي دهد و هم به ديگران كه
فريبشان داده يا حقوقشان را پايمال كرده زيان مي رساند.

احكام سلبي و ايجابي

احكام را از يك نظر ديگر مي توان به احكام سلبي و ايجابي تقسيم بندي
نمود.به اين معنا كه در احكام سلبي خداوند انجام رفتارهايي را نهي كرده و
انجام آنها را گناه مي شمارد.دزدي، غيبت، قتل، زنا و خود كشي نمونه بارز
چنين احكامي هستند.با كمي دقت در اين احكام مشخص مي شود كه اجراي اين
رفتارها موجب گناه و زيان فردي و اجتماعي است و از طرفي عدم انجام آنها
موجب هيچ گونه سود مادي و معنوي براي فرد يا اجتماع نمي باشد.

در مقابل احكام ايجابي قرار دارند كه برعكس عمل مي كنند.در اين احكام
خداوند امر به رفتارهايي دارد كه انجام آنها به سود فرد يا اجتماع بوده
ولي عدم انجام آنها نيز فرد و اجتماع را از آن سود باز مي دارد.نماز،
روزه، جهاد، نيايش نمونه هايي از اين احكام هستند.

كدام احكام اجبار دارند؟

پس از طبقه بندي احكام در اين 4 دسته به سوال اصلي نوشتار مي رسيم كه
كداميك از احكام اجبار بردار هستند؟براي پاسخ به اين سوال احكام را بر
اساس دو طبقه بندي صورت گرفته به 4 دسته تقسيم مي كنيم:

- مدارا براي احكام فردي - سلبي

اين احكام طبق تعريف احكامي هستند كه تنها بر درو ن فرد وارد شده و
فرد را از انجام آن بر حذر مي دارند و به فرد گوشتزد مي كنند كه اجراي
رفتارهايي به زيان او مي باشد.نمونه اين احكام را مي توان گمان بد داشتن
به ديگران دانست(حجرات 12 ).اجراي اجبار براي اين نوع از احكام هيچ گونه
ضرورت عقلي ندارد چرا كه اولا در صورت اجبار هم نمي توان فرد را از رفتار
بازداشت.مثلا چگونه مي توان فرد را مجبور نمود تا در مورد فردي ديگري گمان
بد نداشته باشد.هيچ وسيله اي اختراع نشده است تا بتواند درون افراد را
بخواند.ثانيا اگر هم بتوان با اجبار افراد را از چنين رفتار ها ( نياتي )
باز داشت اين كار هيچ سودي ندارد چرا كه در اين صورت بهشت و جهنم از بين
خواهد رفت.خداوند افراد را مختار نموده تا خود از بين نيك و بد و با توجه
به وسوسه هايي كه دارند انتخاب نمايند.حال اگر افراد را در اين زمينه ها
مجبور كنيم اولا در درون آنها نيستيم تا از اثر اجبار خبردار شويم و ثانيا
اگر هم اجبار اثري داشته باشد معيارهاي خداوند را به هم زده و افراد را به
اجبار به بهشت برده ايم كه البته اين بهشت ارزشي ندارد.فرد بايد بتواند
گناه كند و آنگاه خود گناه نكند و سپس براي پاداش به بهشت برود و يا اينكه
در دنيا سود آن را ببيند.

- مدارا براي احكام فردي - ايجابي

احكامي هستند كه بر درون فرد وارد شده و به او گوشتزد مي كند كه اگر
فلان رفتار را انجام دهي به رستگاري خواهي رسيد. اجراي اجبار در اين
رفتارها نيز با توجه به دلايلي كه براي احكام فردي – سلبي گفته شد عقلاني
نيست.چون اولا اثر ندارد و ثانيا اگر اثر داشته باشد نه سودي به فرد
مي رسد و نه به جامعه

- اجبار براي احكام اجتماعي - سلبي

چنين احكامي بر عدم انجام رفتارهايي اشاره دارند كه در صورت انجام به
اجتماع يا لااقل افراد ديگري غير از شخص زيان مي رسانند.اجبار براي
جلوگيري از اين احكام عقلاني است چرا كه اين رفتارها نمود خارجي داشته و
قابل لمس از سوي ديگران يا حكومت هستند و همچنين در صورت انجام اين
رفتارها ديگر افراد جامعه مورد تعرض قرار گرفته و به آنها زيان مي رسد و
بنابراين اين حكومت به نيابت از اين افراد مي تواند جلوي صورت گرفتن اين
رفتارها را گرفته و در صورت انجام آنها فرد خاطي را مجازات كند. بر همين
اساس است كه اسلام براي دزدي وقتل حدود تعيين كرده است(مائده 38 و بقره
178 و بني اسرائيل 33 ) .با كمي كنكاش مشخص مي شود كه قرآن همواره براي
برخي از اين احكام است كه مجازات تعيين نموده است.

- مدارا براي احكام اجتماعي - ايجابي

در صورتي كه رفتارهاي مربوط به اين احكام صورت بگيرند به جامعه و فرد
سود خواهد رسيد. ولي در صورت عدم انجام زياني متوجه جامعه و ديگران نخواهد
بود.ازآنجا كه معاونت و كمك به ديگران امري اختياري است اجبار در اين
موارد لزوم عقلي ندارد.مثل اين مي ماند كه فردي را به اجبار گرفته و به او
بگوييم بايد خيابان ها را جارو كني.اسلام براي اين رفتارها اجر اخروي و
حتي دنيوي بر مي شمارد ولي از آنجا كه گرفتن اجر اختياري است نبايد فردي
را محبور به گرفتن اجر نمود.البته مي توان افراد را در اين رفتارها مجبور
نمود ولي چون اين اجبار بر خلاف اختيار لازم براي گرفت اجر است فرد مزبور
هيچ اجري را هم از خداوند نخواهد گرفت و بنابراين براي او تنها اجبار
خواهد ماند.از آنجا كه فرد بدون اعتقاد به كاري مجبور شده و نمي خواسته كه
به ديگران سود برساند پس از اين رفتار حتي منزجر نيز خواهد شد و هنگامي كه
حتي لحظه اي اجبار را پشت سر خود نبيند از آن سر باز زد.نمونه چنين اجبار
غلطي را مي توان در اين دانست كه افرادي را به اجبار به جهاد با دشمنان
ببريم.قرآن نيز در اين زمينه مي فرمايد كه بردن چنين افرادي ( كه ديگر
منافقانه عمل مي كنند ) حتي به زيان جامعه تمام خواهد شد.(توبه 46 و 47 )
بله مشخصا چنين اجباري در دراز مدت نه تنها به جامعه سود نمي رساند بلكه
موجب تقويت نفاق در جامعه شدن و زيان بلند مدت متوجه جامعه كرده و افراد
نيز از احكام اسلامي منزجر خواهند شد. بنابر اين در اين احكام نيز تساهل
لازم است.

با حجاب چه كنيم؟

با توجه به توضيحات فوق بديهي است كه حكم حجاب در يكي از تقسيمهاي فوق
قرار خواهد گرفت.پس قبل از اين پرسش كه با حجاب چه كنيم به اين پرسش بايد
پاسخ دهيم كه حجاب چه نوع حكمي است؟در اينكه حجاب داراي سود فردي براي فرد
است شكي نمي توان داشت.قرآن خود سود فردي داشتن حجاب را بر مي شمارد و
بيان مي دارد كه اينكار براي زنان مومن بهتر است تا مورد آزار قرار نگرفته
و همچنين از غير مومنان شناسايي شوند.(احزاب 59 ) اما پرسش اين است كه آيا
مي توان حجاب را يك حكم اجتماعي دانست؟اگر حجاب مورد عفاف جامعه و تمركز
جامعه به سمت كار و تلاش به جاي هرزه كاري مي شود پس سود اجتماعي نيز
دارد. دومين مسئله اين است كه حجاب حكمي ايجابي و نه سلبي.در قرآن هيچگاه
گفته نشده بي حجاب نباشيد بلكه بيان شده كه با حجاب باشيد چون براي شما
سود دارد.دليل ديگر براي سلبي نبودن حجاب اين است كه عدم حجاب زياني به
كسي نمي رساند و قرآن هم مطلبي در اين مورد بيان نكرده. .ممكن است عده اي
بر اين استلال باشند كه بي حجابي موجب انحراف افراد مي شود و اين ضرر آن
است اما اين استلال مقبول نيست چرا كه در اين حالت اين بي حجاب نيست كه به
ديگري زيان مي رساند بلكه اين اختيار فرد خاطي است كه او را به دام
مي اندازد.اگر اينگونه نباشد در جامعه نبايد چاقو فروخته شود چون ممكن است
كسي قتل كند.نبايد بانكي باشد چون ممكن است افراد تحريك به دزدي
شوند.اشكال كار در اين است كه قرآن مجازات هرزه گي را هم مشخص كرده و ما
آن را اجرا نمي كنيم.اگر فردي بداند جزاي زنا و هرزگي هم در آخرت و هم در
دنيا 100 ضربه بدون رودربايستي است آنگاه مانند كسي كه تحريك به دزدي
مي شود و لي مي داند دستگير شده و مجازات مي شود خطا نخواهد كرد. در اين
مورد ما بايد اجراي دقيق حدود را در سر داشته باشيم و از غرب و كشورهاي
خارجي رودربايستي نكينم(نور 2 و 3 ).همچنين ما چقدر روي افراد كار فرهنگي
و ديني كرده ايم كه بتوانند گناه كنند و نكنند.مسخره نيست كه چشمها و
گوشها را ببنديم تا مردم نتوانند گناه كنند و به بهشت بروند؟اين بهشت چه
ارزشي دارد؟ ( . . . باري امروز به اختيار خود هرچه مي خواهيد بكنيد.خدا
به اعمال شما كاملا آگاه است .فصلت 40 ) در مجموع اين حكم چه فردي باشد چه
اجتماعي حالت ايجابي دارد.با اين حساب حكم حجاب يا فردي ايجابي است و يا
اجتماعي ايجابي و بنابراين در هر دو حالت اجبار براي آن نمي تواند عقلاني
باشد چرا كه همانطور كه گفته شد اگر فردي و ايجابي باشد اصلا اجبار براي
آن نه ممكن است و نه مطلوب دين و اگر اجتماعي باشد اجبار براي آن حتي براي
جامعه و خود فرد زيان هم خواهد داشت.بايد توجه داشت اين مسئله با آزاد
گذاشتن محلهاي فساد، شراب خواري و پوشش هاي بسيار نامتعارف و اختلاط زن و
مرد تفاوت بسيار دارد.اين موارد طبق عقل و منطق و قرآن مشمول اجبار خواهند
بود.اتفاقا در اين موارد جمهوري اسلامي تا حدي بيش از حد مدارا كرده است.

چرا برخي بر حجاب اجباري تاكيد دارند؟رفتار جايگزين آنها چه باشد؟

حجاب را مي توان ظاهري ترين علامت ايمان دانست.فردي كه حجاب دارد قطعا
به حكم قرآني آن اعتقاد داشته و فردي كه حجاب ندارد قطعا ضرورتي براي
مذهبي بودن و در بهترين حالت براي اجراي آيات مربوط به آن در خود احساس
نمي كند.علت تاكيد و وسواس عده اي از مومنان بر لزوم حجاب اجباري از آنجا
نشات مي گيرد كه از نظر آنان زنان بي حجاب نماد و تبليغي براي بي ديني
هستند و تعداد آنها نشان دهنده غير اسلامي و مذهبي شدن جامعه است. همچنين
آنها بر اين باور هستند كه با زياد شدن و آزاد شدن آنها فرزندان و خود
آنها نيز تحت تاثير قرار گرفته و در آينده فرزندان آنها نيز به اين سمت
گرايش پيدا خواهند كرد و بي ديني در جامعه رواج خواهد يافت. در پاسخ اين
افراد بايد گفت قرآن خود در هنگام نزول لزوم حجاب بر اين دليل تاكيد
مي كند كه اولا براي زنان مومن بهتر است و ثانيا آنها از زنان غير مومن
شناخته مي شوند.(احزاب 59 ) حال اين پرسش مطرح مي شود كه آيا اگر غير
مومنان را مجبور به حجاب كنيم اين دليل قرآني را نقض نكرده ايم؟آيا در اين
حالت زن مومن و غير مومن از يكديگر شناخته خواهند شد؟همانطور كه گفته شد
اگر اين كار را با اين دليل انجام مي دهيم كه به سود جامعه است فردي كه
مجبور به اين كار مي شود چون سود جامعه را در زيان خود مي بيند در دل از
اصل حجاب حتي منزجر شده و در برون نيز رفتاري منافقانه پيش گرفته و
بنابراين مومنان با پيچيدگي رفتاري با آنها مواجه خواهند شد . با ز بر طبق
قرآن رفتار منافقانه آنها موجب زيان به مومان مي شود؟(توبه 46 و 47 ) آيا
در ايران بعد از انقلاب كم از اين رفتارهاي منافقانه ضربه ديده ايم؟افرادي
كه خود را جاي مومنان جازده و مومنان را تخريب كرده اند فراوان بوده
اند.افرادي كه با ظاهر خود بسيج، انقلاب و دولت را تخريب نموده اند و هر
وقت مفري يافته اند ماهيت خود را نشان داده اند.آيا درسياست از اين افراد
كم داشته ايم كه در حال حاضر به شكر خدا فرصت پيدا كرده و خود را نشان
داده اند؟مگر همين ها وزير و سپاهي و روحاني و نماينده مجلس و انديشمند
شوراي انقلاب فرهنگي نبودند؟ آيا هنوز در بين ما از اين افراد نيستند كه
در حال ضربه زدن هستند و ما به خاطر نفاقشان انها را از مومنان واقعي
تشخيص نمي دهيم؟اين استدلال نه با عقل و نه با منطق قرآني نمي خواند.

در مورد دوم آنها در وحشتند كه بي حجابها آنها و فرزندانشان را نيز
خراب كنند.اين استدلا نيز درست نيست. اگر فرزندان را بر اساس دين تربيت
كنيم و دلايل سود فردي و اجتماعي حجاب را در دنيا و آخرت برآنها برشماريم
و حجابي زيبا ولي متين براي آنها مطرح كنيم چرا بايد آنها نيز بي حجاب
شوند؟آيا منطق قرآن و دين اينقدر ضعيف است كه در مقابل بي حجابي نمي تواند
پيروز شود؟مگر همين منطق در دوران جاهليت و زنان اهل پرچم كه نمونه بارز
زنان هرزه امروز دنيا بودند،پيروز نشد؟آيا مي خواهيم خود و فرزندانمان در
حالت اجباري و بدون اختيار ايمان بياورند؟آيا چنين ايماني ارزش دارد؟.كار
دين به اجبار نيست.راه هدايت و گمراهي بر همه كس با دليل روشن گرديده.پس
هر كه بپذيرد و از كفر و سركشي بازگردد به راه خدا گرايد به رشته محكم چنگ
زده كه هرگز نخواهد گسست و خدا شنوا و داناست. (بقره 256 )

نتيجه:

به اعتقاد نگارنده با حجاب اجباري نه تنها در جهت سود فردي و اجتماعي
جامعه حركت نمي كنيم بلكه در دراز مدت به رفتارهاي منافقانه دامن زده و
جامعه اسلامي را دچار خسران مي كنيم.همچنين با اين كار نفرت غير مومنان را
نسبت به ايمان برانگيخته و راه بازگشت را براي ايشان براي هميشه
مي بنديم.در عوض چنين رفتاري پيشنهاد مي شود تا:

الف ) لزوم حجاب و منافع آن هم در دنيا و هم در آخرت مي بايست براي
جامعه تبيين شود اما به روشهاي نوين.يك فرد مي بايست سودمند بودن حجاب را
براي معنويت و دنياي خود لمس كند تا مختارانه به سمت آن كشيده شود.چه
بسيارند افرادي كه به غلط خود را براي بد حجاب بودن توجيه كرده اند و در
عين حال گرايشات مذهبي هم دارند.اين نشانه چيست؟

ب) حكومت اسلامي اگر اسلامي است و غير سكولار پس در مورد نظرات و
عقايد مذهبي بي طرف نيست بلكه مي بايست در جهت تقويت آنها تمامي تلاشهاي
هنري، فكري و اقتصادي را صورت دهد تا مردم را آگاهانه و با اشتياق به سمت
احكام ديني بكشاند.حكومت نمي تواند در اين عرصه ها كم كاري كرده و در عوض
به فكر راحت ترين روش يعني اجبار حجاب باشد كه البته به نقض غرضي بزرگ در
دراز مدت دچار خواهد شد.تا به حال كدامين هنر، طراحي لباس واقعا جذاب،
تفكر مذهبي جذاب و روشنگر و حمايتهاي مالي از حجاب صورت گرفته
است؟متاسفانه ترويج حجاب اگر هم بوده تنها از دايره سلايق محدود و با
تفكراتي محدود به قشر خاص صورت گرفته است.

در مجموع حكومت اسلامي نمي تواند كم كاري خود را با اجبار پوشش
دهد.روند فعلي اگر جواب داده بود در اين 30 سال وضعيت حجاب را بهتر
مي كرد. نتيجه اين نوشتار اگر چه ممكن است حرف افراد غير مذهبي باشد ولي
تفاوت در اين است كه اين نوشتار به دنبال تقويت حجاب است ولي آنها به
دنبال راحتي خود .اگر درد دين داريم و نمي خواهيم راحت ترين و كم
كارآمدترين كار را انتخاب كنيم كار فرهنگي علاج اين مشكل است.دين بر اساس
فطرت انسان است اگر درست عمل كنيم اافراد خود جذب خواهند شد.

* جام جم

روزنامه جام جم در يادداشت خود با عنوان "بيماران اينترنتي "به قلم
مهدي نورعليشاهي *آورده است:‏ اجتماعي زندگي كردن از ذات انسان سرچشمه
مي گيرد و تنها در گوشه اي از دنيا عميق تر به آن نگاه مي شود و در
گوشه اي ديگر كمتر.
اما امان از اين زندگي مدرن كه يكهو ما را كند و انداخت در تورهاي
عنكبوت اينترنت كه دست و پايمان چسبيده است به اين دنياي مجازي. تاكنون
درباره بيماران اينترنتي چيزي شنيده ايد؟ از تبار ما آدم ها كساني هستند
كه ترجيح مي دهند در شبانه روز ساعت ها به صورت مجازي با ديگران در ارتباط
باشند اما با خانواده خود حرفي و كلامي ردو بدل نكنند.

بيماران اينترنتي ظاهري عادي دارند اما علايمشان واضح است. در محيط
كار دو نفر در كنار هم نشسته اند اما با آن كه چند سانتي متري با هم بيشتر
فاصله ندارند ترجيح مي دهند به صورت مجازي با يكديگر گپ بزنند.

شايد ماجراي آن زن و شوهر آسياي شرقي را كه چندي پيش نقل اخبار
رسانه ها شد به خاطر داشته باشيد. زن و شوهر آنقدر درگير مواظبت و نگهداري
از كودك مجازي خود كه در محيط اينترنت ساخته بودند ، شدند كه كودك
واقعي اشان از گشنگي مرد. به همين سادگي. مي بينيد كلمات چگونه ساده بر دل
اين موضوع مي نشينند.
مردن در اين روزها نه نياز به بيماري آبله و سل دارد و نه هزار و يك
مرض بي درمان زيرا درمان آنها همه يافته شده است و در اين ميان هيچ كس
نمي داند داروي بيماران اينترنتي چيست.
اين روزها پدرها و مادر هايي كه از تمام علوم كامپيوتر تنها خاموش و
روشن كردن دستگاه كامپيوتر را بلد هستند ساعت ها دستگاه را در اختيار
كودكاني قرار مي دهند كه نمي دانند شبانه روز در كجاي اين دنيا مشغول
بازي! هستند تا آنان واقعا به كامپيوتر و اينترنت معتاد شوند.

روز گذشته كودك خردسال همسايه ما از چت ديرهنگام ديشب خود با فردي سخن گفت كه او را نمي شناسد اما مرد مهربان بوده است.

همين كافيست براي كودكي كه حتي پدرش بلد نيست به قول او موس را به دست
بگيرد. همين كه مرد مهربان دنياي مجاز به او گفته است تاكنون كودكي به
باهوشي تو نديده ام براي او كافيست تا روياهاي كودكي اش كامل شود. اين
روزها عجيب دنياي اينترنت دامان ما شرقي ها را گرفته است.
شايد ما هم در بزرگسالي بيمار اينترنتي باشيم كه براي يك تعريف ساده
يا حتي نياز به داشتن رابطه اجتماعي نيمه شب از خواب بر مي خيزيم و سري
به پيغام رسان اجتماعي خود مي زنيم. پس از آن است كه اين همه بدبختي
گريبان ما را مي گيرد. ازدواج هاي نافرجام، كلاهبرداري هاي بي پايان،
خودكشي و ....
*گروه فرهنگ و هنر

* رسالت

روزنامه رسالت در سرمقاله امروز خود با عنوان "درباره پرچالش ترين
واگذاري " به قلم محمد كاظم انبارلويي آورده است: خبرگزاري فارس در گفتگو
با مدير عامل سازمان خصوصي سازي اعلام كرد: «با اعلام برداشت172 ميليارد
تومان بابت معامله بلوك 30 درصدي فولاد خوزستان از سوي مدير مالي سازمان
خصوصي سازي، حساب سازمان خصوصي سازي رفع مسدوديت شد و غائله بزرگترين و
پرچالش ترين واگذاري شركت هاي اصل44 خاتمه يافت.» بنابر اطلاع رساني انجام
شده يك دعواي172 ميليارد توماني در واگذاري30 درصد سهام شركت دولتي فولاد
خوزستان با حكم دادگاه فيصله يافته است. موضوع دعواي فوق يكي از مسائل
مبتلا به واگذاري هايي است كه در آن مرز بين قانون و قانون شكني مخدوش مي
شود.

خبرگزاري فارس در گفتگو با مدير عامل سازمان خصوصي سازي اعلام كرد: «با اعلام برداشت172 ميليارد تومان بابت معامله بلوك

30 درصدي فولاد خوزستان از سوي مدير مالي سازمان خصوصي سازي، حساب
سازمان خصوصي سازي رفع مسدوديت شد و غائله بزرگترين و پرچالش ترين واگذاري
شركت هاي اصل44 خاتمه يافت.»
بنابر اطلاع رساني انجام شده يك دعواي172 ميليارد توماني در
واگذاري30 درصد سهام شركت دولتي فولاد خوزستان با حكم دادگاه فيصله يافته
است. موضوع دعواي فوق يكي از مسائل مبتلا به واگذاري هايي است كه در آن
مرز بين قانون و قانون شكني مخدوش مي شود.
مقام معظم رهبري در بيانات اخيرشان در مورد خصوصي سازي تاكيداتي
داشتند كه گويا مسئولان و متوليان امورتوجه چنداني به آن نداشته و ندارند.
غائله چه بود كه خاتمه يافت؟ صورت مسئله چه بود؟ صورت مسئله اين بود كه يك
بزرگوار محترم فعال در صنعت فولاد سهام30 درصدي شركت دولتي فولاد خوزستان
را به قيمت1364 ميليارد تومان از طريق بورس خريداري مي كند. وي طبق شرايط
قرارداد موظف بوده20 درصد آن را نقد و مابقي را طي5 سال در وجه دولت طي
اقساط تاديه كند. خريدار بدون آنكه20 درصد نقد را تاديه كند با تاديه172
ميليارد تومان هم ادعاي تسهيم
30 درصد سود شركت را مي كند و هم مدعي حضور در هيئت مديره شركت مي
شود كه به خواسته خود نمي رسد. تاملات مالي معاملاتي اين رويداد به شرح
زير است:
20-1 درصد نقد معامله1364 ميليارد توماني مي شود272 ميليارد تومان
به عبارت ديگر خريدار قانونا وقتي صاحب سهم30 درصدي شركت شناخته مي شود كه
اولا272 ميليارد تومان نقد بپردازد و ثانيا تعهد پرداخت مابقي را طي5 سال
بدهد. به عبارت ساده تر تا وقتي كه وجه نقد معامله واريز نشده خريدار نمي
تواند مالك سهم و سهام30 درصدي باشد وقتي صاحب سهم نيست نه مي تواند در
هيئت مديره حضور پيدا كند و نه مي تواند سود شركت را مطالبه كند.
2- صورت مسئله اختلاف در اين معامله1364 ميليارد توماني اين بود. قانونگذار مرجع صاحب صلاحيت در حل اين اختلاف را در ماده

20 قانون برنامه سوم، تعيين كرده كه در ماده9 قانون برنامه چهارم هم تنفيذ گرديده است. اين مرجع هيئت داوري است.

3- هيئت داوري موصوف مرجع قانوني رسيدگي، اظهارنظر و اتخاذ تصميم در
مورد شكايت اشخاص حقيقي و حقوقي از هر يك از تصميمات در امر واگذاري است.
4- بنابراين مرجع صالحه رسيدگي به اصلاحات و دعاوي مربوط به واگذاري
ها، قوه قضائيه نيست بلكه نقش هيئت داوري ماده20 قانون برنامه سوم تنفيذي
در قانون برنامه چهارم را صالح به رسيدگي مي داند. اين هيئت7 نفرند نه يك
نفر قاضي.

5- هيئت داوري مركب از5 نفر متخصص امور اقتصادي و مالي، بازرگاني و
فني و حقوقي به پيشنهاد مشترك وزير امور اقتصادي و دارايي، وزير دادگستري
و رئيس سازمان برنامه و بودجه و تصويب هيئت وزيران براي مدت6 سال مي
باشد1() كه به همراه رئيس اتاق تعاون و رئيس اتاق بازرگاني و صنايع و
معادن جمهوري اسلامي، اعضاء7 نفره هيئت داوري را تشكيل مي دهند.
6- تصميم و آراي اكثريت هيئت داوري لازم الاجرا و داراي اعتبار
قانوني است2() اين آراء پس از ده روز از تاريخ ابلاغ به طرفين قطعي و لازم
الاجرا است.
7- چنانچه در مدت10 روز مذكور براي تاخير يكي از طرفين نسبت به راي
صادره اعتراضي داشته باشد، اعتراض به دادگاهي كه صلاحيت رسيدگي به اصل
دعوا را داشته باشد قابل ارجاع خواهد بود.
8- اين دادگاه صالحه هر شعبه اي نيست بلكه شعبه خاصي است كه توسط
رئيس قوه قضائيه تعيين خواهد شد و تنها با رعايت شرايط فوق است كه راي
صادره قطعي و لازم الاجرا است.3()

9- اكنون بايد ديد آيا در انجام معامله، وصول و ايصال مبلغ مورد
معامله و حتي در بروز اختلاف و طرح دعوا مراحل قانوني پيش گفته طي شده است
يا نه.

10- اصل برگشت172 ميليارد تومان از صاحب خصوصي سازي به خريدار منصرف
از معامله مبين آن است كه20 درصد معامله كه شرط اصلي بوده رعايت نشده و
طرف معامله100 ميليارد تومان كمتر از20 درصد را تاديه كرده است.
11- اكنون آنچه واضح مي نمايد اين است كه خريداري حداقل به تعهدات

20 درصدي خود معادل100 ميليارد تومان در وقت مقرر (سال86 ) عمل نكرده
و اكنون پس از3 سال در سال89 آنچه را كه داده است پس گرفته و سهام2 هزار
توماني آن زمان را معامله نكرده كه اكنون به300 تومان كاهش يافته است.
ضرر و زيان اين1700 تومان بابت هر سهم وارده به بيت المال را در آن معامله1364 ميليارد توماني متوجه چه كسي بايد بدانيم؟!

آيا اگر3 سال پيش خريدار20 درصد معامله را كه شرط انجام معامله بوده
نقدا مي پرداخت، اصلا موردي براي فسخ معامله يا طرح دعوا بود؟ اگر خريدار
20 درصد معامله را كه مي شود272 ميليارد تومان، نقدا پرداخت كرده
بود كه دادگاه مي بايستي به رد واسترداد272 ميليارد تومان راي مي داد.
چرا172 ميليارد تومان حكم به رفع مسدوديت و برداشت داده شد. اصلا پس
تكليف100 ميليارد تومان مابقي چه مي شود؟
اگر100 ميليارد تومان را فروشنده نقدا گرفته چرا دادگاه او را ملزم
به رد و استرداد نكرده اگر خريدار100 ميليارد تومان را نقدا نپرداخته كه
خلاف شرايط قرارداد عمل كرده است، پس چرا با اين تخلف از دادگاه مربوطه
حاكم بيرون آمده است؟

به نظر مي رسد پاسخ به اين پرسش ها براي تنوير افكار عمومي ضروري است.

پي نوشتها:

1- ماده21 قانون برنامه سوم توسعه

2- ماده22 قانون برنامه سوم توسعه

3- ماده23 قانون برنامه سوم توسعه

* كيهان

روزنامه كيهان در يادداشت روز خود با عنوان "نياز يا امتياز ...؟! "
به قلم حسين شريعتمداري آورده است: اخبار و گزارش هاي كم و بيش منتشر شده
و برخي شواهد پيراموني اجلاس نيويورك از توطئه بزرگ و خطرناكي حكايت مي
كند كه آمريكا و متحدانش عليه جهان اسلام تدارك ديده اند. اين توطئه در
صورت تحقق- كه بعيد به نظر مي رسد- به رسميت شناختن موجوديت رژيم
صهيونيستي و تشكيل يك دولت فلسطيني در حوزه جغرافيايي محدود و كم دامنه
غزه و كرانه باختري را در پي خواهد داشت آنهم تحت قيموميت كامل اسرائيل!
توضيح آن كه؛ دستور كار اجلاس بين المللي نيويورك كه از 11 ارديبهشت ماه
جاري- اول مي 2010- آغاز شده و تا روز جمعه 7خرداد- 28 مي- ادامه خواهد
يافت، بازنگري در معاهده عدم اشاعه تسليحات هسته اي- NPT- است. اين اجلاس
هر 5 سال يك بار با حضور كشورهاي عضو معاهده و شماري از كشورهاي ديگر
تشكيل مي شود و در آن، آخرين تحولات هسته اي جهان و نيز تغيير و اصلاح
برخي از مفاد NPT مورد بحث و بررسي قرار مي گيرد.

اولين اجلاس بازنگري در سال 1995 يعني 25 سال بعد از امضاي معاهده
تشكيل شد. معاهده NPT كه در آغاز براي آن اعتبار 25 ساله در نظر گرفته شده
بود در اجلاس 1995 به يك معاهده دائمي تبديل شد- سال 1374- و جمهوري
اسلامي ايران نيز عضويت دائمي خود در اين معاهده را پذيرفت و از آن پس
اگرچه اجلاس بازنگري هر 5 سال يكبار برگزار شده ولي در هيچيك از آنها
تغييرات و اصلاحات جدي و قابل توجهي در مفاد NPT صورت نپذيرفته است.

مطابق ماده يك معاهده NPT، 5 كشور آمريكا، شوروي- روسيه كنوني-
فرانسه، انگليس و چين كه به عنوان كشورهاي داراي سلاح هسته اي شناخته شده
اند از واگذاري مستقيم يا غيرمستقيم سلاح هسته اي و يا كمك به كشورهاي
ديگر براي توليد آن منع شده اند و ماده دوم از همان معاهده تاكيد مي كند
آن دسته از كشورهاي عضو كه فاقد سلاح اتمي هستند، حق برخورداري از اين
تسليحات و يا تلاش براي توليد آن را ندارند. تاكنون هيچيك از 5 كشور ياد
شده در ماده اول معاهده كه دارندگان حق وتو نيز هستند، به تعهدات خود
پايبند نبوده و برخي از كشورهاي اقماري خود را به سلاح هسته اي مجهز كرده
اند كه هند، پاكستان، كره شمالي و رژيم صهيونيستي از جمله آنهاست.

صرفنظر از ظالمانه بودن معاهده NPT در واگذاري حق برخورداري از سلاح
هسته اي به 5 كشور صاحب حق وتو و نيز بهره گيري سليقه اي و چندگانه از اين
معاهده در برخورد با كشورهاي عضو كه تقابل باج خواهانه و غيرقانوني با
برنامه هسته اي جمهوري اسلامي ايران بارزترين نمونه آن است، تجهيز رژيم
اشغالگر قدس به سلاح هسته اي، همواره يكي از چالش هاي مطرح در نشست هاي 5
سال يكبار براي بازنگري معاهده NPT بوده است.

كشورهاي عربي در تمامي اجلاس ها، پيشنهاد عضويت اسرائيل در معاهده
NPT و خلع سلاح هسته اي آن را مطرح كرده اند و اين پيشنهاد هيچگاه در
دستور كار هيچيك از اجلاس هاي بازنگري قرار نگرفته است. توضيح آن كه
جمهوري اسلامي ايران بر خلع سلاح هسته اي رژيم صهيونيستي تاكيد داشته و
دارد و از آنجا كه اين رژيم را غيرقانوني و نامشروع مي داند به طور طبيعي
و منطقي، عضويت آن در معاهده NPT را كه مستلزم به رسميت شناختن رژيم
صهيونيستي است، نمي پذيرد.

كشورهاي عربي استدلال مي كنند كه طرح خاورميانه عاري از سلاح هسته اي
با برخورداري اسرائيل از اين تسليحات- نزديك به 300 كلاهك هسته اي- در
تعارض است و آمريكا و متحدانش بدون اشاره به غيرقانوني بودن رژيم
صهيونيستي و اشغال وحشيانه سرزمين مردم فلسطين، ادعا مي كنند كه اسرائيل
براي حفظ امنيت خود به اين تسليحات نيازمند است!

و اما، دو روز پيش در اجلاس نيويورك اتفاق تازه اي به وقوع پيوست و
آمريكا و انگليس و فرانسه به گونه اي غيرمنتظره و برخلاف هميشه از موافقت
خود با پيشنهاد كشورهاي عربي سخن گفته و اعلام كردند كه قصد دارند اين
پيشنهاد را در دستور كار اجلاس نيويورك قرار دهند. از سوي ديگر، رژيم
صهيونيستي كه به بهانه اعتراض احتمالي برخي كشورها به وجود كلاهك هاي هسته
اي اين رژيم از حضور در اجلاس نيويورك خودداري كرده و نماينده و هيئتي نيز
به اجلاس نفرستاده بود، در اقدامي دور از انتظار كه ذوق زدگي از آن مي
باريد، موافقت ضمني و البته مشروط خود را با مطرح شدن پيشنهاد كشورهاي
عربي در اجلاس نيويورك اعلام كرد.

دو سوي ماجرا، صرفنظر از پيرايه هاي پيراموني آن، اينگونه است؛ در يك
سو، آمريكا و متحدانش برخلاف روال قبلي، مي پذيرند كه پيشنهاد كشورهاي
عربي براي پيوستن اسرائيل به معاهده NPT در دستور كار اجلاس نيويورك قرار
گرفته و به بحث و بررسي گذارده شود. و در سوي ديگر اسرائيل نيز علي رغم
مخالفت هاي گذشته، طرح اين پيشنهاد در اجلاس را با اين شرط مي پذيرد كه؛
الف: مرز كشورها در منطقه خاورميانه با صراحت تعيين و به رسميت شناخته شود
يعني به رسميت شناختن رژيم اشغالگر قدس! ب: منطقه از حالت تهاجمي خارج
گرديده و صلحي پايدار بر آن حاكم باشد. يعني اجراي طرح سازش با مشخصاتي كه
در نشست ذلت بار «آناپوليس» روي آن توافق شده بود.

برخي از گزارش ها حاكي از آن است كه علاوه بر آمريكا، انگليس و
فرانسه، دو كشور چين و روسيه نيز با اين طرح موافقت كرده اند و رايزني ها
براي آماده سازي زمينه با سران برخي از كشورهاي عربي مخصوصاً مصر، در
جريان است. مشكل كشورهاي عربي آنگونه كه آمريكايي ها به طور ضمني اعتراف
مي كنند، افكار عمومي ملت هاي مسلمان است. به نوشته تحليلگران اسرائيل،
مشكل آماده سازي افكارعمومي مسلمانان از يكسو به علت نفوذ عميق جمهوري
اسلامي ايران در منطقه و از سوي ديگر با توجه به نتيجه دو جنگ 33 روزه حزب
الله لبنان و 22 روزه حماس با اسرائيل، بسيار دشوارتر از آن است كه در
نگاه اول به نظر مي رسد.

درباره اين توطئه گفتني است كه؛

1- همانگونه كه در توافق اعلام شده آمريكا و موافقت مشروط اسرائيل به
وضوح مي توان ديد؛ آنچه از كشورهاي عربي گرفته مي شود به رسميت شناختن
رژيم اشغالگر قدس است. يعني آرزويي كه صهيونيست ها از نخستين روزهاي اشغال
فلسطين در سر مي پرورانده و تعقيب مي كرده اند. اين خواسته - در صورت تحقق
توطئه مورد اشاره- «نقداً» به صهيونيست ها داده مي شود، ولي آنچه كشورهاي
عربي به دست مي آورند موافقت اسرائيل با مطرح شدن عضويت اين رژيم در اجلاس
بازنگري NPT و بحث و بررسي درباره كلاهك هاي هسته اي آن است. يعني بهاي
«نسيه» و موكول به دهها شرط و شروط در قبال متاعي «نقد»!
گفتني است در سال 1995 و در اولين اجلاس بازنگري معاهده NPT نيز،
هنگامي كه پيشنهاد كشورهاي عربي براي عضويت اسرائيل در اين معاهده و عاري
شدن منطقه از سلاح هسته اي به اجلاس ارائه شد، اسرائيل بي آن كه با صراحت
از پذيرش اين پيشنهاد خودداري كند، شرايطي مشابه آنچه امروز مطرح مي كند
را پيش كشيد و در همان حال «ييگال الون» وزير خارجه وقت اسرائيل كه حتي به
خاطر پذيرش تلويحي و مشروط پيشنهاد نيز مورد اعتراض برخي از مجامع
صهيونيستي قرار گرفته بود، طي نطقي در مجمع عمومي سازمان ملل متحد گفت؛
دوستان ساده انديشي نكنند! سياست راه و رسم خاص خود را دارد. هميشه گفتن
«بله، اما» از مخالفت صريح بهتر و كارسازتر است!

2- در پي موافقت آمريكا و متحدانش با قرار گرفتن پيشنهاد اعراب در
دستور كار اجلاس نيويورك، «جرج ميشل» نماينده آمريكا در امور خاورميانه با
اختيارات ويژه به منطقه اعزام شده و گفت وگو با مقامات رژيم صهيونيستي و
كشورهاي عربي را آغاز كرده است. ماموريت اصلي جرج ميشل كه در ملاقات وي با
محمود عباس، رئيس تشكيلات خودگردان فلسطين مطرح شد، از سرگيري طرح صلح
خاورميانه-سازش- با محوريت اجلاس آناپوليس است.

حماس ضمن مخالفت خود با طرح سازش به محمود عباس هشدار داده است كه
هيچيك از توافق هاي احتمالي وي با فرستاده ويژه آمريكا و رژيم صهيونيستي
را نخواهد پذيرفت. اصلي ترين محورهاي طرح آناپوليس، به رسميت شناختن رژيم
اشغالگر قدس و تشكيل دولت فلسطين در دو منطقه محدود و كم دامنه غزه و
كرانه باختري رود اردن است. مطابق اين طرح، دولت فلسطين فاقد ارتش و
نيروهاي مسلح و سياست گذاري مستقل بوده و تحت قيموميت كامل رژيم صهيونيستي
قرار خواهد داشت. گفتني است، محمود عباس با نام عربي «ابومازن» يك بهايي
ايراني الاصل و از نوادگان «عباس افندي» يكي از رهبران معروف حزب
صهيونيستي بهائيت است.

3- مقامات آمريكايي و اروپايي و محافل صهيونيستي- از جمله لابي معروف
صهيونيست ها در آمريكا، موسوم به آيپك - در مصاحبه ها و اظهارنظرهاي خود
اصرار دارند كه اين نياز سال ها بر زمين مانده اسرائيل را به عنوان
«امتياز»! به اعراب بفروشند. در همين زمينه «الوف بن» تحليل گر معروف
اسرائيلي كه به تخصص در عمليات رواني شهرت دارد، روز شنبه 18/2/89-8مي
2010- طي مقاله اي كه ظاهر آن دلداري دادن به صهيونيست هاست و در نهان،
تظاهر به ناز در مقابل يك نياز است، در روزنامه اسرائيلي «هاآرتص» نوشت
«از آنجا كه هيچ كشوري در منطقه قصد خلع سلاح ندارد، اهميت اين مسأله -
اشاره به توافق ياد شده در اجلاس نيويورك- اندك است و حداكثر با اقدامي
نمايشي خاتمه مي يابد، زيرا اسرائيل حتي با تعيين فرستاده اي براي شركت در
نشست خلع سلاح مخالفت كرده است... مصري ها مي گويند خلع سلاح هسته اي بايد
آغاز شود در حالي كه اسرائيل از فرآيند بلند مدتي سخن مي گويد كه با توافق
جامع صلح با همه دولت هاي منطقه آغاز مي شود و با خلع سلاح هاي متعارف
شيميايي و در نهايت هسته اي ادامه مي يابد».

4- متاسفانه برخي از تحليل گران ساده انديش منطقه و شماري از
كارشناسان آلوده، نه فقط در مقابل اين توطئه زبان به اعتراض نگشوده اند،
بلكه از توافق شيطاني آمريكا به عنوان يك «امتياز» هم ياد مي كنند، كه صد
البته از آنان انتظار چنداني نيست ولي از جمهوري اسلامي ايران كه عنوان
پرچمدار مقابله با رژيم صهيونيستي و حمايت از مردم مظلوم فلسطين را به
شايستگي با خود دارد و با سخنراني رئيس جمهور محترم در اجلاس نيويورك شركت
كرده و نمايندگانش هم اكنون در اين اجلاس حضور دارند، انتظار مي رود با
صدور بيانيه اي رسمي از اين توطئه پرده بردارد.

اين بيانيه مي تواند امضاي بسياري از كشورهاي اسلامي و از جمله
كشورهاي عضو كنفرانس اسلامي و برخي ديگر از دولت هاي همسو را در خود داشته
باشد. بيانيه مورد اشاره علاوه بر افشاي توطئه نيويورك كه به تنهايي
موضوعيت دارد، ملاك روشني براي ارزيابي دولت هاي اسلامي در نگاه ملت هاي
آنها نيز تلقي خواهد شد كه حركتي كارساز است.

همين جا بايد خطاب به سران فتنه كه شعار ديكته شده وزارت خارجه
اسرائيل با عنوان «نه غزه نه لبنان، جانم فداي ايران»! را سرمي دادند گفت؛
مردم مظلوم فلسطين به نمايندگي از تمام ملت هاي مسلمان در برابر رژيم
اشغالگر قدس ايستاده اند و حمايت از آنان كمترين بهايي است كه كشورهاي
اسلامي براي تأمين امنيت خود مي پردازند. اگرچه به قول- چند روز پيش-
نماينده رژيم صهيونيستي در سازمان ملل اسرائيل در وخيم ترين شرايط از
دوران تشكيل خود تاكنون قرار دارد.

* جمهوري اسلامي

روزنامه جمهوري اسلامي در سرمقاله امروز خود با عنوان " تاوان
دنباله روي از آمريكا " آورده است: انتخابات مجلس ا نگليس، بحران سياسي
بي سابقه اي را براي اين كشور به همراه آورده است. بااعلام نتايج نهائي
انتخابات مشخص گرديده كه حزب حاكم كارگر شكست سختي را متحمل گرديده و فقط
258 كرسي را تصاحب نموده است. حزب محافظه كار در وضعيت نسبتا بهتري قرار
گرفته و 306 كرسي را تصاحب كرده ولي با اين حال قادر به تشكيل كابينه به
صورت مستقل نيست چرا كه براي اين كار بايد 326 كرسي را در اختيار داشته
باشد. حزب ليبرال دمكرات هم 57 كرسي را در ا ختيار گرفته و از موقعيت
حساسي برخوردار شده است و حتما بايد در كابينه ائتلافي مورد توجه قرار
بگيرد. ايزنيهاي سياسي براي تدارك مقدمات ائتلاف به شدت در جريان است و
اخبار كمي در اين باره منتشر مي شود. با اينهمه ديويد كامرون " رهبر حزب
محافظه كار رسما از "نيك كلگ " رهبر حزب ليبرال دمكرات براي ائتلاف دعوت
به عمل آورده ا شتركا به تشكيل دولت اقدام نمايند. مطابق روال قانوني، از
وضعيت فعلي تحت عنوان "مجلس معلق " نام برده مي شود و "گوردون براون "
نخست وزير كنوني هم مي تواند شانس خود را امتحان كند و براي تشكيل ائتلاف
با ديگران مشورت و هماهنگي نمايد. صرفنظر از اينكه چه كسي نخست وزير شود
يا كدام احزاب بتوانند به ائتلاف برسند، نكات مهمتري وجود دارند كه
تحت الشعاع مذاكرات سياسي در لندن قرار نمي گيرند.

1 - آنچه اين روزها در انتخابات مجلس انگليس آشكار شد، واقعيت
پنهاني محسوب نمي شود و در واقع تمامي ناظران سياسي منتظر چنين پديده اي
بودند. آنچه امروزه رخ داده، شكست يك حزب نيست بلكه نشانه هاي زوال قدرت
انگليس در تمامي زمينه ها محسوب مي شود. افكار عمومي انگليس از عملكرد
حزب حاكم كارگر در طول دوران حاكميتش به شدت احساس نگراني و سرخوردگي
مي كردند و كاملا محرز بود كه حزب كارگر به پايان راه رسيده و قطعا سقوط
مي كند و خشم و واگرائي در افكار عمومي را شاهد خواهد بود. جامعه انگليس
در پرتو سياستگذاريها و عملكرد توني بلر "نخست وزير بدنام انگليس و جانشين
وي "گوردون براون " به شدت دچار نابساماني شده و در صحنه بين المللي نيز
انگليس بعنوان يك جنگ افروز، جنايتكار جنگي و مجري طرحهاي توطئه آميز
عليه ساير كشورها و ملتها شناخته مي شود كه نه تنها براي مردم انگليس
افتخاري محسوب نمي گردد بلكه سرافكندگي آنها در مقياس جهاني را بهمراه
داشته و دارد.
2 - رمز و راز شكست حزب كارگر در انتخابات مجلس انگليس را بايد در
تصميمات و اقدامات غيرانساني توني بلر و گوردون براون در طول دوره حاكميت
آنها جستجو كرد كه مشخصا در اشغال دو كشور اسلامي افغانستان و عراق، تجلي
يافته است. هنوز هم انگليس در اين دو كشور به شرارت و جنايت سرگرم است و
اگر قرار باشد روزي تمامي واقعيت هاي مرتبط آشكار شود، قطعا مردم انگليس
بيش از امروز احساس شرمساري خواهند كرد و دنيا با خشم و نفرت بيشتري عليه
عملكرد جنايت بار دولتمردان انگليس، موضع گيري خواهد نمود.
3 - انگليس نه تنها در افغانستان و عراق، جنايات فراواني را مرتكب
شده بلكه در طول سالهاي حاكميت حزب كارگر، بيش از گذشته به دنباله روي از
سياست هاي واشنگتن پرداخته است. انگليس در طول اين سالهاي سياه "زائده
سياست خارجي آمريكا " محسوب مي شد و تقريبا در هيچ زمينه اي استقلال راي و
استقلال عمل نداشت و عموما مجري طرح هاي واشنگتن و مكمل جنايات و
خيانت هاي آمريكا بود. سرمايه گذاري بدفرجام انگليس در "تجارت مرگ " در
افغانستان و دامن زدن و هدايت قاچاق مواد مخدر در مقياسي كه ديگر "قاچاق "
محسوب نمي شد بلكه بطرز آشكاري تحت حمايت انگليس و آمريكا در كل
افغانستان، ميليون ها نفر بويژه در ايالت "هلمند " به كشت، توليد، انباشت
و توزيع مواد مخدر سرگرم بوده و هستند، بخشي از اين خيانت هاست..
4 - انگليس در طول سالهاي اخير باحمايت آشكار و نهان از صهيونيستها
در 2 جنگ خانمانسوز عليه لبنان و فلسطين، به عنوان سرپل اصلي براي تامين
نيازهاي عملياتي ماشين جنگي اشغالگران صهيونيست عمل كرد و افشاي چنين نقش
وقيحانه اي باعث رسوائي انگليس در مقياس جهاني شد. انگليس هرگز از حمايت
آشكار از رژيم صهيونيستي و جناياتش ابائي نداشته و حتي در مورد گزارش
گلدستون درخصوص جنايات جنگي اين رژيم در غزه نيز به حمايت از اشغالگران
شرور پرداخت و هنوز هم در مورد پيگيري اين قضايا كارشكني مي كند.
5 - تكروي هاو عملكرد غيراصولي انگليس در اتحاديه اروپا نيز در
چارچوب منافع آمريكا و در مسير تامين اهداف واشنگتن، معني و مفهوم واقعي
خود را پيدا مي كند. انگليس در اتحاديه اروپا بعنوان "ستون پنجم آمريكا "
عمل كرده و عموما مواضعش مورد اعتراض و مخالفت در اين اتحاديه قرار
مي گيرد. لندن در قبال طرحهاي مشترك اتحاديه اروپا، نقش بازدارنده ايفا
مي كند و هنوز هم حاضر نيست به برخي طرحهاي مشترك اروپائي از جمله "يورو "
بپيوندد. از اين ديدگاه واگرائي اروپا با انگليس در بالاترين حد ممكن،
ارزيابي مي شود. اگرچه دولتهاي اروپائي در عرف ديپلماتيك از بحران كنوني
انگليس استقبال علني نكرده اند ولي شادماني آنها از اين بابت به خوبي قابل
درك است. در واقع آنها اميدوارند دولت آينده، به چنين مناسبات شكننده اي
پايان دهد، رفتار تخريبي لندن در طول سالهاي اخير را كنار بگذارد و بجاي
نقش بازدارنده، موضع سازنده اي در پيش بگيرد.
6 - خشم و نفرت درون جامعه انگليس از حاكميت عناصر فاسد و
فرصت طلب، كم نبوده است. گزارش نهادهاي نظارتي نشان مي دهد كه برخي
نمايندگان مجلس عوام، بسياري از هزينه هاي شخصي خود را از جيب ماليات
دهندگان تأمين مي كرده اند و از اهرمهاي به ظاهر قانوني در برداشتهاي شخصي
از بودجه مجلس، سوءاستفاده هاي فراواني نموده اند. اين پديده وجه مشترك
تمامي احزاب انگليس محسوب مي شود و نشان مي دهد كه احتمال وقوع و تكرار آن
وجود دارد. اين بدان معني است كه انتخابات اخير و نتايج آن ممكن است پايان
بي ثباتي، نابساماني و فرصت طلبي احزاب انگليس نباشد. احزاب برنده، شعار
"تغيير " سر داده اند. اگر قرار باشد انگليس همچنان دنباله رو آمريكا
باشد، چه بسا كه شعار تغيير در لندن هم دچار سرنوشت شعارهاي انتخاباتي
اوباما شود. در اينصورت مردم انگليس از چاله به چاه افتاده اند و فريب
سياست بازاني را خورده اند كه براي به دست گرفتن قدرت، حاضرند دست به هر
كاري بزنند.

* مردمسالاري

روزنامه مردمسالاري در سرمقاله روز خود با عنوان "مطالبات اصلي مردم
در خانه ملت "به قلم كوروش شرفشاهي آورده است: 116 نماينده از احمدي نژاد
خواستند كه جلوي واردات بي رويه را بگيرد. 110 نماينده خواهان ايمني پرواز
و ناوگان هوايي كشور شدند. 197 نماينده از سخنان احمدي نژاد درسازمان ملل
تقدير كردند و البته از اين دست امضاها فراوان است اما يك نكته قابل تامل
است و آن، تعداد پايين امضاها در مباحثي كه مربوط به مطالبات مردمي مي شود
به عنوان مثال تنها 110 نماينده نگران ايمني پرواز هواپيماها هستند و تنها
116 نماينده مردم مشكلا ت ناشي از واردات بي رويه را قبول داشته و
ازتعطيلي كارخانجات و بي كاري كشاورزان و كارگران خبر دارند در حالي كه
197 نماينده از سخنان احمدي نژاد از اجلا س اخير قدرداني كرده اند اجلا سي
كه حضور ايران در سطح رئيس جمهور بنابر تاكيد نماينده اصولگراي عضو
كميسيون امنيت ملي لازم نبود و يكي ديگر از نمايندگان آن را در حد وزراي
امور خارجه دانسته و رفتن احمدي نژاد را لازم نمي دانست!

پرونده برنج هاي آلوده كه از طريق مبادي قانوني وارد كشور شده و
بنابر تاكيد كميسيون بهداشت و كشاورزي مجلس براي سلا مت مردم و اشتغال
كشاورزان زيان دارد از سوي كميسيون حقوقي مجلس به دستگاه قضايي ارسال شده
است.

پرونده بحران صنايع و كارخانجات كه در اثر واردات بي رويه، روي ميز
مسوولان قرار دارد تعيين تكليف شده و در حال حاضر صنايع نساجي، لوازم
خانگي، كفش، چرم و صدها شغل ديگر در مرز بحران قرار دارد. كارگران اين
صنايع اخراج مي شوند و كارخانجات عظيم اين صنايع به مغازه و منزل مسكوني
تبديل مي شود.

نماينده ديگري از انبار شدن 250 هزار تني سيب در سردخانه ها گلايه
دارد و مي گويد زمان چيدن اين محصول فرا مي رسد و به دليل واردات سيب،
محصول داخلي فروش نرفته است و نماينده اروميه نيز فريادش از سيب هاي
اروميه كه در انبارها باقي مانده به آسمان رفته و خواهان جلوگيري از
واردات است.

از سوي ديگر برخي هواپيماهاي توپولف همچون كبوتران غريب كه راهشان را
گم كرده در مكان غير از باند فرودگاه نه آن كه برزمين بنشينند بلكه با سر
به زمين مي خورند; اما از سوي ديگر استيضاح وزير راه پس از دو ماه هنوز
اعلام وصول نمي شود.

با توجه به اين موارد و بسياري موارد ديگر كه در حوصله بحث نمي گنجد
جمع آوري امضا و طومار چندان تازگي ندارد و سوال اصلي اينجاست كه
نمايندگان مردم بايد مشكلا ت اساسي مردم را همچون تورم و اشتغال رصد كرده
و در راستاي حل آن مشكلات امضا جمع كنند يا اين كه 197 امضا براي قدرداني
از احمدي نژاد به دليل حضور در اجلاسي تهيه كنند كه اصل اجلاس در حد و
اندازه وزراي امور خارجه بوده است. جالب اينجاست كه حتي همان امضاهاي
نمايندگان مردم كه مطالبات اصلي آنان را هدف مي گيرد باز هم به نتيجه نمي
رسد; به عنوان مثال مدت هاست كه نمايندگان اصولگرا و اصلاح طلب در نطق ها،
تذكرها طرح سوال و حتي تهديد به استيضاح، خواهان جلوگيري از واردات بي
رويه شده اند اما چندان نتيجه نداده است، كما اين كه نمايندگان بارها
خواهان اصلاح راه و راهداري در حوزه هاي هوايي، زميني و ريلي شده اند كه
آن هم نتيجه نداده است و البته بسياري موارد ديگر كه نشان مي دهد حتي
امضاهاي نمايندگان در مورد مطالبات مردم گويا در عملكرد دولت هيچ تاثيري
ندارد.
آري امروزه همه چيز وارد كشور مي شود و گويا دروازه هاي اقتصاد كشور
به روي واردات آن هم از نوع چيني باز است. از كفش، كيف، پوشاك، مواد غذايي
گرفته تا سنگ قبر از چين وارد مي شود و هيچ كس نمي پرسد راستي سقف واردات
تا كجاست؟
به اميد آن كه مطالبات اصلي مردم از سوي نمايندگانشان هدف گيري شود و همان هدف گيري ها هم از سوي دولت اجرايي گردد.

* جوان

روزنامه جوان در يادداشت امروز خود با عنوان "دادگاه فرصتي مغتنم " به
قلم عباس حاجي نجاري آورده است: محاكمه رسانه هاي انقلابي به دليل
روشنگري هايشان نسبت به سران و عوامل فتنه در دستگاه قضايي جمهوري اسلامي
ايران، اين سؤال اساسي را در ذهن مردم انقلابي و مسلمان ايران ايجاد كرده
است كه چرا در حالي كه ميليون ها نفر از مردم مسلمان و ولايتمدار ايران در
روزهاي 9 دي و 22 بهمن محاكمه سران فتنه را از دستگاه قضايي خواسته اند و
حتي قريب به 200 نفر از نمايندگان مجلس نيز رسماً از آنها شكايت كرده اند
ولي دستگاه قضايي به جاي دستگيري و محاكمه آنها، بررسي شكايات آنها از
رسانه هاي انقلابي را در اولويت قرار داده است.

اما به رغم تشكيل اين دادگاه ها كه بايد منتظر اعلام رأي نهايي آنها
بود، تشكيل جلسات آن فرصت مغتنمي است تا ماهيت و عملكرد سران و عوامل فتنه
و حاميان بيروني آنها يك بار ديگر براي مردم بازخواني شود. همان كساني كه
شيريني يكي از شكوهمندترين انتخابات تاريخ ايران را به كام مردم تلخ كردند
و با بهانه سازي براي دشمنان انقلاب اسلامي، فرصتي را فراهم كردند تا
رسانه هاي جهاني اعتبار و حيثيت نظام اساسي را در نزد افكار عمومي جهان
خدشه دار كنند.

اكنون كه قريب يك سال از آغاز فتنه پس از انتخابات دهم رياست جمهوري
مي گذرد، بازخواني مواضع و سخنان سران فتنه در دو ماه اخير نشان?دهنده
اعتراف آنها به شكست فتنه و پيروزي ملت ايران است. اگرچه در عين حال
مي كوشند با صدور بيانيه و يا ديدارهاي سفارشي، اخبار خود را بازتاب داده
و خوراك خبري را براي رسانه هاي بيگانه و تحرك در حوزه مجازي فراهم كنند.

تأكيد ميرحسين موسوي در ديدار با كساني كه سايت كلمه از آنها به نام
ايثارگران نام برده مبني بر اينكه ميزان حضور مردم در تجمع هاي خياباني
معياري درست براي سنجيدن جايگاه جنبش سبز نيست و ما نبايد بگوييم كه
خيابان ها زماني پر از جمعيت و زمان خالي از جمعيت بود، براين اساس بسنجيم
كه جنبش سبز در كدام نقطه ايستاده است و يا در ديداري ديگر مطرح مي كند كه
نبايد جنبش سبز را در سطح خيابان ها تحليل كرد و يا سخنان كروبي مبني بر
اينكه جنبش نبايد دچار احساسات و امور ساختارشكنانه شود و يا اعتراف به
كاهش كمي و ادعاي رويش كيفي جنبش، همگي اعتراف به شكست فتنه است، به ويژه
آنكه در سال جديد نيز با فراخوان براي روز كارگر و معلم و ادعاي حمايت از
اين دو قشر زحمتكش، باز آنها ناكام مانده و كسي به فراخوان آنها وقعي
ننهاد.

اما روند تحولات داخلي، بيگانگان را نيز نسبت به كارآمدي سران فتنه
نااميد ساخته است زيرا به رغم حمايت هاي گسترده مالي و رسانه اي آنها از
فتنه پس از انتخابات و عاملان آن، حضور شكوهمند مردم ايران در دو لحظه
تاريخي 9 دي و 22 بهمن، به آنها فهماند كه فتنه گران در درون مردم ايران
جايي ندارند و از اين روست كه اوباما و ديگر سران سلطه كه قبلاً مدعي
بودند تحريم ها نبايد به مردم ايران آسيب برساند، اكنون از تحريم هاي
فلج?كننده و حتي به كارگيري بمب اتم عليه ايران سخن به ميان مي آورند.

كلام آخر آنكه اگرچه به نظر مي آيد عوامل فتنه با سوءاستفاده از
خلاءهاي قانوني و طرح شكايت عليه رسانه هاي روشنگر و انقلابي، سعي دارند
آن را به فرصتي براي طرح مجدد خود در افكار عمومي كه حالا ديگر آنها را به
فراموشي سپرده است، تبديل كنند، اما اين سؤال اصلي هنوز در اذهان مردم
باقي مانده است كه پس چه زماني بايد شاهد محاكمه سران فتنه در دادگاه هاي
رسمي نظام باشند، اگرچه دادگاه افكار عمومي حكم محكوميت آنها را صادر كرده
است.

* قدس

روزنامه قدس در يادداشت روز خود با عنوان "تنش آفريني اسرائيل در
خاورميانه "به قلم مهدي شكيبايي آورده است:‏برخي محافل منطقه اي و بين
المللي وابسته به جريان سلطه به تازگي وقوع يك درگيري فراگير با محوريت
«اسرائيل» و يا دست كم نگهداشتن منطقه خاورميانه در برزخ آغاز يا عدم آغاز
يك جنگ فراگير را تبليغ كرده و مستقيم و غيرمستقيم بر طبل آن كوبيده اند.
با وجود اين، اما در صحنه ميداني تحولات اين منطقه حساس، موضوع جديدي مبني
بر بروز بسترهاي شروع يك نزاع نظامي قابل لمس نيست. چرا؟ آيا آرامش كنوني
نوعي آرامش پيش از طوفان است؟ آيا منطقه براساس آنچه تبليغ مي شود در
تابستان آينده شاهد جنگ خواهد بود؟ يا اينكه اين اخبار نوعي جنگ رواني
براي بسترسازي براي يك واقعه مهم تر از جنگ است؟
براي پاسخ به اين پرسشها توجه به چند نكته ضروري است. نخست اينكه
اصولاً چه رخدادهايي باعث ترويج چنين ايده هايي در سطح منطقه مي شود و
ديگر اينكه اسرائيل با ترويج اين پيش بينيها اصولاً به دنبال چيست؟
بدون شك، رواج اين گونه گماني زني ها با بروز برخي تحركات سياسي و
نظامي همزمان است كه فهم آن به تأمل بيشتري نياز دارد. تشديد فشار
برفلسطينيان كرانه باختري (دستور نظامي شماره 1650 ) افزايش روند شهرك
سازي و يهودي سازي در قدس، عمليات نظامي پراكنده عليه نوار غزه، اتهام به
سوريه مبني بر انتقال موشكهاي اسكاد و ام 600 به لبنان، محاكمه اعضاي حزب
ا... در مصر، افزايش تهديدهاي نظامي عليه جمهوري اسلامي ايران، تبليغ براي
تحريم گسترده تهران در نشست آينده شوراي امنيت، تكرار چند باره ادعاهاي
امارات در مورد جزاير سه گانه ايران و خبرپراكنيهاي جديد روزنامه السياسه
كويت عليه تهران از جمله اين تحركات سياسي- نظامي است كه نقش محرك ترويج
ايده جنگ در تابستان آينده را برعهده دارند.

در تحليل اين رويدادها بايد گفت اسرائيل از زمان موجوديت اين رژيم
تاكنون با مسائل فلسطين، اعراب و جهان اسلام از شيوه بسيار پيچيده و چند
لايه اي استفاده كرده است. خلق پرونده هاي فرعي در كنار پرونده هاي اصلي
خاورميانه جهت دريافت امتيازات از طرف مقابل در مراحل آتي و همچنين
استفاده از اين پرونده ها براي سامان بخشي و مديريت تحولات آينده از جمله
اركان اين شيوه است. به عنوان مثال، در خصوص سوريه ابتدا وارد جنگ با اين
كشور شد، سپس اقدام به اشغال منطقه جولان كرد و پس از آن منطقه اشغالي
جولان را طي مراسمي به ساير سرزمينهاي اشغالي الحاق نمود و از بازگرداندن
آن به سوريه سرباز زد. از سوي ديگر، هرگونه مذاكره با دمشق را به قطع
روابط با ايران، حزب ا... و گروه هاي جهادي فلسطين پيوند داد. پاي آمريكا
و سازمان ملل را به اين قضيه بازكرد تا با پيچيده كردن موضوع، صلح را در
مقابل زمين از سوريه درخواست نمايد. اين اتفاقها با لايه هاي بيشتري در
مورد وضعيت فلسطينيان و لبناني ها نيز اتفاق افتاده است كه در اين مجال
نمي گنجد.
نتيجه آنكه تمامي رفتارهاي اخير رژيم صهيونيستي كه از آن به عنوان
زمينه ساز جنگ تابستان آينده ياد مي شود در چارچوب اين شيوه دائمي
اسرائيليها براي سامان بخشي به وضعيت حال و آينده اين رژيم در منطقه است.

به عبارتي ديگر، اسرائيل با يك اقدام سياسي- تبليغاتي (به عنوان
مثال دستور نظامي 1560 براي اخراج ساكنان كرانه باختري و همزمان اتهام به
سوريه در انتقال موشكهاي اسكاد و ام 600 به لبنان) سوريها و لبناني ها را
سرگرم يك بحث فرعي (چگونگي مقابله با اسرائيل در صورت حمله) و فلسطينيها
را سرگرم مقابله با طرح نظامي ياد شده مي كند. نتيجه اينكه بحث تمركز
دنياي عرب و اسلام از موضوع يهودي كردن قدس به موضوع جنگ احتمالي تبديل مي
شود. البته ممكن است هدف ديگري را نيز دنبال كند و آن به راه انداختن يك
جنگ محدود در درون فلسطين مشخصاً نوار غزه با هدف بازيابي توان بازدارندگي
ارتش و تضعيف گروه هاي مقاومت باشد كه احتمالش دست كم در تابستان آينده
ضعيف به نظر مي رسد.
به نظر مي رسد، باتوجه به شرايط كنوني منطقه، اسرائيل به دنبال
هدفهاي جديدتري است:نخست؛ كشاندن پاي آمريكا به خاورميانه به گونه اي كه
به تأخير در خروج نيروهاي آمريكايي از عراق منجر شود. دوم؛ با اظهار منابع
جديد خطر، كمكهاي بيشتري از آمريكا و اروپا دريافت خواهد كرد. سوم؛ ايجاد
فرصتهاي بيشتر براي عادي سازي روابط با كشورهاي عربي بويژه عربستان سعودي
و كشورهاي حاشيه خليج فارس

عادي سازي روابط مهم ترين هدفي است كه اين روزها اسرائيل بشدت به
دنبال تحقق آن است. از اين رو به تازگي مركز مطالعات امنيت ملي اسرائيل
وابسته به دانشگاه تل آويو طرح انتقال و يا ايجاد پايگاه هسته اي در خاك
عربستان سعودي را به مسؤولان اين رژيم پيشنهاد داده است.نفس اين اقدام
نشانگر آمادگي اسرائيل براي ادامه حيات در منطقه در كنار ايران هسته اي
است. همان گونه كه آمريكا با اين پرونده كنار آمده است. بنابراين، سعي مي
كند با استفاده از مفهوم «ايران هراسي» براي خود فرصت سازي كند. اين فرصت
همان عادي سازي روابط با اعراب است. اين اقدام به تل آويو امكان مي دهد با
بلوك بندي جديد -به زعم خود- خطراتي كه از سوي ايران، سوريه، حزب ا...
لبنان و گروه هاي مقاومت فلسطيني متوجه اين رژيم است را كاهش دهد.
بنابراين، وقوع يك جنگ فراگير در آينده نزديك بعيد به نظر مي رسد، اما پيش
بيني مي شود درگيريهاي ديپلماتيك در آينده بين جبهه مقاومت و سلطه در
منطقه و در سطح نهادهاي بين المللي افزايش يافته و دست كم در صحنه تحولات
لبنان نيز موضوع سلاح مقاومت بار ديگر به بحراني تحميلي در اين كشور تبديل
شود. اظهارات تلويزيوني چند روز پيش سيد حسن نصرا... در خصوص سلاح مقاومت
مصداقي براين مدعاست.


دنیای اقتصاد

روزنامه دنياي اقتصاد در سرمقاله خود با عنوان "هدفمندسازي يارانه هاي
انرژي و تغيير مصرف دهك ها " به قلم مهران دبيرسپهري آورده است:

قرار است در آينده اي نزديك اولين مرحله از طرح هدفمند شدن يارانه ها
اجرا شود؛ اما نكته اي كه كمتر به آن توجه شده اين است كه تغيير سطح مصرف
كالا و خدمات در دهك هاي درآمدي با اجراي طرح مزبور چگونه خواهد بود؟

براي پاسخ به اين پرسش، بسته به نحوه اجرا يا عدم اجرا ، چهار حالت ذيل قابل وقوع است:

فرض اول: حفظ وضع موجود؛ يعني يارانه ها حذف نشود

فرض دوم: يارانه ها حذف شود؛ ولي درآمد حاصل از آن، نه خرج شود و نه توزيع؛ زيرا خرج آن نيز نوعي توزيع مجدد است.

فرض سوم: يارانه ها حذف شود و درآمد حاصل از آن به طور مساوي بين تمام دهك ها توزيع شود.

فرض چهارم: يارانه ها حذف شود و درآمد حاصل از آن به طور نامساوي بين دهك ها توزيع شود.

در بررسي موارد فوق ابتدا بايد گفت با حذف يارانه ها و برگشت درآمد
حاصل از آن به مردم، علي الاصول قرار نيست سطح درآمد ملي در كشور تغيير
كند. بنابراين ميزان كل كالا و خدمات مصرف شده در مجموع، تغييري نخواهد
كرد (البته در فرض دوم، موضوع كمي متفاوت است)، ولي نسبت ها تغيير
مي كند؛ يعني مصرف انرژي كاهش و مصرف كالاهاي ديگر افزايش خواهد يافت. ما
در اينجا به دنبال بررسي نحوه تغيير مصرف دهك هاي مختلف با توجه به عدم
تغيير مصرف كل هستيم. در شكل پيوست، محور افقي، معرف دهك هاي درآمدي و
محور عمودي، سطح مصرف را نشان مي دهد. همان طور كه پيدا است دهك اول،
كم مصرف ترين و دهك دهم پرمصرف ترين اقشار جامعه هستند. ضمنا در اين شكل،
تنها روند تغييرات مصرف در سطح دهك ها ديده مي شود و نبايد توقع دقت را از
آن داشت. مثلا نسبت مصرف دهك دهم به دهك اول در كشور حدود 14 مي باشد؛
يعني دهك دهم 14 برابر دهك اول مصرف مي كند. ولي در اين شكل، نسبت فوق را
روي عدد 10 مي بينيم كه علت آن سهولت در رسم نمودار و بررسي آن بوده است.
نكته ديگر آنكه با توجه به فرض ثبات مصرف كل در كشور، هرگونه افزايش در
سطح مصرف يك دهك، مستلزم كاهش در سطح مصرف دهك ديگري مي باشد. در فرض اول
كه وضع موجود حفظ شده و يارانه ها كماكان مانند گذشته توزيع مي شود، منحني
سطح مصرف در اين حالت منحني، خطي سياه رنگ خواهد بود؛ به طوري كه سطح زير
آن نشان دهنده سطح كل مصرف در كشور است.
در فرض دوم؛ يعني زماني كه يارانه ها حذف شود ولي درآمد حاصل از آن
نه خرج و نه توزيع مجدد شود، سطح مصرف به صورت منحني خط چين خواهد شد كه
نشان دهنده كاهش سطح كل مصرف مي باشد. دليل آنكه در اين منحني، سطح مصرف
قشر متوسط بيشتر از ثروتمندان و فقرا كاهش مي يابد آن است كه فقرا در
پايين ترين سطح مصرفي جامعه قرار دارند و بنابر اين در سبد مصرفي آنها چيز
قابل توجهي وجود ندارد كه بخواهد كاهش يابد. ثروتمندان نيز با افزايش
قيمت ها مصرفشان تغيير نمي كند؛ زيرا درآمد بسيار بالايي دارند.

در فرض سوم؛ يعني بعد از حذف يارانه ها، درآمد حاصل از آن به طور
مساوي بين همه اقشار مردم توزيع شود. در اين حالت منحني قرمز رنگ، تغيير
سطح مصرف را نشان مي دهد كه سطح زير آن معادل سطح زير منحني خطي سياه رنگ
خواهد بود؛ يعني در اين حالت، كل مصرف جامعه تغييري نمي كند. همان طور كه
ديده مي شود در اين فرض، سطح مصرف يكي دو دهك اول به ميزان قابل توجهي
افزايش مي يابد؛ اما اين افزايش مصرف از كجا تامين مي شود. به نظر مي ر سد
در اين حالت بخشي از كالاهاي مصرفي قشر متوسط به سبد مصرفي قشر پايين،
منتقل مي شود؛ يعني مصرف قشر متوسط كاهش مي يابد.

در فرض چهارم اگر براي دهك هاي پايين، سهم بيشتري از درآمد حاصل از
حذف يارانه ها نسبت به فرض سوم در نظر گرفته شود و به دهك هاي بالا نيز
هيچ پرداختي صورت نگيرد، منحني تغيير سطح مصرف، مشابه منحني قرمز رنگ
خواهد بود؛ با اين تفاوت كه در اين حالت، مصرف دهك هاي پايين، باز هم
افزايش و مصرف قشر متوسط باز هم كاهش خواهد يافت. نمودار اين تغيير مصرف،
رسم نشد تا از وضوح شكل، كاسته نشود.

نكته اي كه از اين بررسي مشخص مي شود، آن است كه در هر شكلي كه طرح
هدفمند شدن يارانه هاي انرژي اجرا شود، سطح مصرف قشر متوسط كاهش خواهد
يافت. در اين بررسي فرض بر آن است كه عرضه پول توسط بانك مركزي در حد
متعارف بوده؛ يعني انبساط و انقباض پولي وجود ندارد. راه ديگري هم براي
بازتوزيع درآمد حاصل از يارانه ها وجود دارد؛ به اين شكل كه درآمد مزبور
به دو بخش، تقسيم شود؛ بخشي براي نهادهاي حمايتي نظير كميته امداد و بخش
دوم براي بيمه هاي درماني اختصاص يابد. چهار مزيت را مي توان براي اين روش
نام برد: اول عدم گسترش دولت، كه ناشي از عدم ايجاد سازمان يارانه ها است.
زيرا تجربه نشان داده است هر زمان كه دولت تعهد جديدي را در بودجه تعريف
مي كند، در آينده و براي يك دوره طولاني قادر به شانه خالي كردن از زير
بار آن تعهد نخواهد بود. مزيت دوم، كارآمد شدن بيمه هاي درماني است؛ به
طوري كه براي مثال داروخانه ها بتوانند همه داروهاي تجويز شده را با پوشش
بيمه اي به بيماران عرضه كنند. مزيت سوم روش فوق، امكان افزايش دوره اجراي
طرح هدفمند شدن يارانه ها است؛ زيرا ديگر قرار نيست پولي بين مردم توزيع
شود تا دغدغه كم يا زياد بودن آن وجود داشته باشد. بنابراين با كاسته شدن
از شيب اين مسير ناشناخته، پذيرش مردمي بالاتري نيز به دست مي آيد. مزيت
چهارم، تحقق كامل معناي عبارت «هدفمند شدن يارانه ها» با كمترين عوارض
ناشي از اجراي آن است.

نكته: منظور از سطح مصرف در اين مقاله تنها مصرف انرژي نيست، بلكه سطح مصرف در همه كالاها است.