به گزارش پول نیوز ، جام جم آنلاين: علت به هم ريختن تناسب ميان اين دو، به دليل خطاي ساعت ها نيست، بلكه به حركت زمين مربوط مي شود؛ ميزان ميانگين دو هزارم ثانيه در روز كاسته شده است.
زمين از فضا
گرد و خاك فضا، توفان هاي مغناطيسي، بادهاي خورشيدي و اتمسفر زمين، همگي اصطكاكي ايجاد مي كنند كه سياره را كند مي كند، حتي ميزان برفي كه كلاهك هاي يخ قطب را پوشش مي دهد به تاخير چرخش دوراني اضافه مي كند. اما يكي از موانع اصلي، اصطكاك جزر و مدي است، زيرا كشش گرانشي بين زمين و ماه يكنواخت نيست، كشش هاي نيروي جزر و مدي زمين، هسته، پوسته، جبه و اقيانوس ها همه برآمدگي هايي را ايجاد مي كنند.
چرخش زمين برآمدگي هاي جزر و مدي را به آرامي در جلوي مسير زمين به ماه، جاذبه ماه مي راند با اين حال با ضربه ناگهاني به برآمدگي ها، آنها را به مسير بازمي گرداند. اين مبارزه كشش ها ضرورتا انرژي را بين زمين و ماه انتقال و اندازه حركت مداري ماه را افزايش مي دهد، از زمين به ميزان 6/1 اينچ آن را پيش مي راند (فاصله ماه از ما با طول ميدان فوتبال 250/2 سال افزايش خواهد يافت) در حالي كه سرعت چرخشي و درازاي روز كاهش مي يابد.
در حقيقت هيچ كس تا زمان اختراع ساعت اتمي و علامت گذاري گذر زمان با فركانس هاي نوسان اتم ها مانند سزيم، هيدروژن و روبيديم، نمي توانست قدر كاهش سرعت چرخش جهان را بداند.
طبق گفته اندرو نويك، مهندس بخش زمان و فركانس هاي موسسه بين المللي استانداردها و فناوري (NIST)، سه نوع ساعت اتمي وجود دارد كه عبارتند از: ساعت هاي استاندارد اوليه كه ابزاري هنري هستند كه تنها به وسيله برخي ملت ها مانند آلماني ها، بريتانيايي ها و آمريكايي ها ارائه شده اند و نمونه هاي تجاري با قيمتي بالغ بر 40 هزار دلار و ساعت هاي كنترل شده راديويي كه زمان در آنها با سيگنال راديويي كه از ساعت استاندارد اوليه دريافت مي كنند، مشخص مي شود.
بدون اندازه گيري مطمئن كه با ساعت هاي اتمي صورت مي گيرد، نمي توان بر سياره مارس فرود آمد، همچنين اينترنت قادر به پردازش داده بسيار سريع نخواهد بود و ورود GPS رويايي اي بيش نيست. اين ساعت ها بسيار دقيق هستند و زمان را مجددا تعريف مي كنند: همين كه با ميانگين روز خورشيدي برابر شد، مقياس رسمي ثانيه در سال 1967 تغيير يافت تا به مدت بيش از 9 ميليارد دوره تابش بين سطح سزيم 133 اتم بازگشت داده شود.
اگر دانشمندان مرتبا تفاوت ميان ساعت اتمي و چرخش زمين را تصحيح نمي كردند، ظرف چند صد سال وضعيت خورشيد در آسمان به طور قابل ملاحظه اي با زمان ساعت آشپزخانه شما اختلاف داشت، مساله حفظ زمان در زمين هركسي را، از ژوليوس سزار تا پاپ گريگوري سيزدهم آزار مي دهد.
بنابراين در سال 1972 طبق قرارداد بين المللي قرار شد هرگاه سرويس چرخش بين المللي زمين، اختلاف محسوسي مشاهده كرد، به جاي اصلاح دائمي تعريف ثانيه، ساعت هاي اتمي با افزودن پرش ثانيه اي تنظيم شوند. از آن زمان 24 پرش ثانيه اي اضافه شده است، 30 ژوئن يا 31 دسامبر و آخري سال 2005 افزوده شده است.
اكنون درباره همزمان سازي مجدد ساعت ها در ديوايس هاي الكترونيكي نگران نباشيد: آنها به طور خودكار تنظيم خواهند شد. براي مثال تلفن هاي همراه، سيگنالي را از ايستگاه پايگاه تلفن همراه دريافت خواهند كرد، برخي از آنها اغلب به صورت تجاري به ساعت هاي اتمي روبيديم قابل دسترس تكيه كرده اند.
اما اگر ترجيح مي دهيد شاهد پرش ثانيه اي با چشمان خود باشيد، به ساعت وبNIST كمي پيش از نيمه شب به وقت گرينويچ وارد شويد و مشاهده كنيد كه 59 :59 :23 به 60 :59 :23 تغيير مي كند، شاهكاري كه تنها ساعتNIST مي تواند انجام دهد.
آژانس خلاقیت کوانتا