از طرفی صف تقاضای خرید واحدهای تجاری به ویژه در مورد واحدهای بزرگ متراژ بسیار کم رونق تر از بازار مسکونی است چراکه این واحدها بهای سنگینی دارند که تامین آن از عهده اغلب مردم طبقه متوسط خارج است؛ ضمن اینکه ترجیح برخی از کسبه این است که به جای تبدیل نقدینگی خود به دارایی ملکی، منابع مالی خود را در جهت تقویت سرمایه و رونق کسب و کار مورد استفاده قرار دهند. اگرچه امکان کسب و کار در بسیاری از مشاغل مرسوم در واحدهای کوچک و میان متراژ تجاری میسر است اما برخی از اصناف که کالاهایی با ابعاد بزرگ تر عرضه می کنند برای نمایش محصولات خود نیازمند فضای وسیع تری هستند که به صورت نمایشگاهی مورد بهره برداری قرارگیرد. به گفته مشاوران املاک اغلب واحدهای تجاری با مساحت بیش از 100 مترمربع برای مشاغلی نظیر نمایشگاه های مبلمان و لوازم دکوری، لوازم خانگی و صوتی و تصویری، تجهیزات سرمایشی و گرمایشی، رستوران، هایپرمارکت، لوازم بهداشتی و ساختمانی و نظایر آن مورد بهره برداری قرار می گیرد. البته کاربری نهایی هر واحد تجاری مبتنی بر موقعیت قرارگیری و متناسب با رسته صنفی و نیاز هر محله می تواند بسیار وسیع تر از نمونه های نام برده باشد.

منبع: دنیای اقتصاد

نظرات
هنوز نظری ثبت نشده است. اولین نفر باشید.
نظر شما