پول نیوز - اين روزها همه جا خبر از ورود محصولات جديد پژو ، سيتروئن ، رنو و چيني هاي جديد به بازار ايران است. اما با بررسي آنها متوجه می شويم كه تمامي اين خودروهاي جديد در بازه قيمتي ٤٠ ميليون تومان به بالا عرضه می شوند. در واقع ارزان ترین آنها رنو ساندروی نسل پيش است كه با قيمت پايه ٤٣ ميليون توماني به بازار عرضه شده است. اما چرا اين اتفاق رخ می دهد ؟

به گزارش روزنامه دنیای خودرو، در پاسخ بايد گفت دلايل متعددي باعث اين مساله شده است. امروزه در بازار جهاني توليد يك خودرو كه حداقل استانداردهاي ايمني را پاس و سه ستاره يورو ان كپ را دريافت كند، با قيمت كمتر از ٩ تا ١٠ هزار دلار غير ممكن است. با احتساب قيمت ارز، قيمت چنين خودرويی در ايران حدود ٣٢ تا ٣٥ ميليون تومان خواهد بود. اما می بينيم كه اين قيمت در بازار ايران به بالاتر از ٤٠ ميليون تومان رسيده است. دومين دليل تيراژ توليد غير اقتصادي است.

براي توليد يك خودروي اقتصادي با قيمت ارزان، داشتن تيراژ توليد بالاتر از ١٥٠ هزار دستگاه در سال ضروري  است. براي رسيدن به قيمت واقعي بايد اين تيراژ به حدود ٢٥٠هزار دستگاه برسد اما اين روزها در ايران هيچ كدام از خودروهاي تازه وارد به بازار، چنين تيراژي ندارند و هنوز تا رسيدن به تیراژ حداقل ١٥٠ هزار دستگاه راه زيادي مانده است.

در واقع به غير از پرايد ، سمند، ٤٠٥، پارس و ٢٠٦ بقيه خودروهاي توليد داخل به چنين كف تيراژ اقتصادي نرسيده اند. اين مساله باعث می شود خودرويی چون رنو ساندرو كه حداكثر بايد قيمت پايه اي در حدود ٣٥ ميليون تومان داشته باشد، در عمل با قيمتي حدود ٤٣ ميليون تومان عرضه شود.

تيراژ توليد اقتصادي باعث سرشكن شدن هزينه هاي ثابت و پايين آمدن قيمت تمام شده هر واحد خودرو می شود. اما به غير از اين، دلايل ديگري نيز براي عدم توليد خودروهاي جديد در بازه قيمتي كمتر از ٥٠ ميليون تومان وجود دارد. دليل سوم  حاشيه  سود پايين توليد خودروهاي ارزان قيمت به خصوص در تيراژ پايين است.

به طور كلي خودرو هر چه گران تر و لوكس تر باشد، حاشيه سود بالاتري دارد و بر عكس هر چقدر ارزان تر حاشيه سود كمتر؛ به همين دليل است كه با وجود اينكه تويوتا بيشترين آمار توليد خودرو در سال در جهان را به خود اختصاص می دهد اما پورشه بيشترين سود خالص را در سال به دست می آورد.

به همين دليل است كه شركت هاي خودروسازي در سطح جهاني بعد از تثبيت جايگاه و موقعيت خود به سمت توليد خودروهاي لوكس تر و گران تر حركت می كنند. اما چهارمين  دليل اصلي عدم توليد خودروهاي جديد در بازه قيمتي كمتر از ٤٠ ميليون تومان در ايران، عدم تطابق توليدات جهاني در اين سگمنت قيمتي با نيازهاي بازار ايران است.

در حالي كه اكثر خودروهاي ارزان قيمت در كف بازار جهاني ميكرو كارها و سوپر ميني هاي كوچك هستند كه عموما در سگمنت A قرار می گيرند اما در بازار ايران، خريداران در كف بازار  به خودروهاي بزرگ ترو خانوادگي تري در سگمنت B يا حتي C احتياج دارند.

اين روزها بيشتر خودروهاي ارزان قيمت در سطح جهاني با حداقل قيمت، در ابعاد خودروهايی مثل تاتا نانو و يا داتسون گو يا رنو كوئيد و در زمره خودروهاي فوق كوچك قرار دارند، در حالي كه بازار خودروي ايران بيشتر رغبت  به خريد خودروهاي بزرگ تري در سايز پژو ٢٠٦، تندر ٩٠ يا حتي بزرگ تر چون  سمند و ٤٠٥ دارد.