جام جم آنلاين: زماني كه تلفن همراه اختراع و متداول شد، صحبت بر سر اين بود كه با اين وسيله ارتباط فردي بتوانيم هر كسي را كه خواستيم، پيدا كنيم حتي اگر طرف زير سنگ باشد.
بعدها كه ديده شد ممكن است زير سنگ آنتن ندهد، صحبت از تكنولوژي ارتباطي پيامك (اس ام اس سابق) به ميان آمد.
از سر همراهي:
خدا گر ز حكمت ببندد دري/ ز رحمت گشايد در ديگري
شعار جديد: با همراه اول و آخر هيچ كس تنها نيست؛ چون تمام همسايه ها بايد ياري كنند تا شما موبايل داري كنيد!
الان چند روز است كه برقراري تماس و ارسال پيامك با تلفن همراه اول در پاره اي از نقاط كشور به سختي و با ضرب و زور انجام مي گيرد.
چند نفر بايد هل بدهند تا پيامك برود. برخي افراد مغرض يا مساله دار از همين موضوع به اين سادگي دارند سوءاستفاده بهينه مي كنند و طوري تشويش اذهان عمومي مي كنند كه انگار اين قضيه مورد بحث يحتمل با مقوله افزايش بي حد و حصر خطوط تلفن همراه ارتباط دارد؛ در صورتي كه اين هيچ ربطي به آن ندارد و هر كس بايد كار خودش را بكند.
راهكارهاي ارتباط بهتر: در صورت بروز اشكال در ارسال پيامك، لطفا از مراحل ارتباطي زير عبور نماييد:
1- اصرار بر ارسال: مجددا پيامك خود را ارسال كنيد و نااميد نشويد. نااميدي بدچيزي است. اين كار را تا 10 مرتبه انجام دهيد.
2- استفاده از تلفن ثابت: اگر پيامك پا نداد و يا كه دست از پا درازتر به سوي شما برگشت، نااميد از اين در نرويد و بلافاصله از امكان ارتباطي ديگري كه وزارت فناوري اطلاعات و ارتباطات در اختيار شما قرار داده است شديدا استفاده كنيد.
براي اين منظور كنار تلفن ثابت بنشينيد و با انگشتان دست خود هر تعداد شماره كه لازم داريد، بگيريد. انتخاب حق شماست. ان شاءالله كه خط رو خط نمي شود و موفق به مكالمه خواهيد شد.
3- رو آوردن به تلفن همگاني: اگر تلفن ثابت هم با مشكل مواجه بود، دل قوي داريد و براي بالا بردن روحيه اجتماعي و افزايش فعاليت هاي جمعي خود، به سر كوچه برويد. انواع تلفن هاي همگاني كارتي و غيركارتي پذيراي حضور گرم شماست.
به ياد بياوريد كه نسل اول پيش از شما براي ايجاد يك ارتباط سالم با ديگران گاهي چه سختي هايي را پشت سر مي گذاشتند. آن زمان مثل حالا نبود كه از هر كجا كه مي خواهند تماس تلفني مي گيرند.
4- علامت دادن با دود: هرچند كه انواع دود زياد شده است، اما جنبه كاربردي آن كماكان محفوظ مي باشد. چنانچه تلفن همگاني هم خراب بود يا كارت شما موجودي اش ته كشيده بود، از شيوه سنتي برافروختن آتش و علامت دادن با دود كمك بگيريد.
آدمي مثل «مجذوب تبريزي» شاعر نيز در قرن يازدهم گويا يك شب شاهد استفاده كسي از اين شيوه ارتباطي بوده كه صراحتا با صداي شهرام ناظري گفته: «يك شب آتش در نيستاني فتاد........» آتش فتاد تا با دود آن از نيستان علامت بدهند به دوستان كه در برويد كه ريختند!

نظرات
هنوز نظری ثبت نشده است. اولین نفر باشید.
نظر شما