پول نیوز - صنعت خودروسازی با باز شدن دروازه های کشور و ورود محصولات متنوع بین المللی سال هاست مورد انتقاد  کارشناسان این صنعت قرار گرفته و اکثر انتقادها  قدیمی بودن و  گاه بی کیفیت بودن خودروهای تولید داخل را نشانه رفته است. اما نکته ای که شاید کمتر به آن اشاره می شود و اتفاقا به عنوان یکی از علائم عدم توسعه این صنعت در کشور شناخته می شود، تنوع کم محصولات داخلی و همچنین محدودیت سگمنت های تولیدی است.

به گزارش روزنامه دنیای خودرو، در اصل اگر صنعت خودروسازی کشور به دنبال گسترش بازار مصرف خود است، باید نیازهای گوناگون طیف مصرف کنندگان نیز شناسایی شود و این می تواند یکی از علائم مهم پیشرفت به شمار رود. در اصل صنعت خودروسازی می تواند ادعای پیشرفت واقعی داشته باشد که در کنار افزایش کیفیت محصولات خود بتواند سبد محصولات را نیز تکمیل کند.

در اصل  الگوهای مصرف در جوامع امروزی  با تغییرات سریع مسائل اجتماعی- اقتصادی  به سرعت در حال تغییر است  و اگر هر صنعت و تولیدکننده ای قدرت تطبیق خود با این تغییرات را نداشته باشد، قطعا بازنده میدان خواهد بود.

امروزه صنعت خودروسازی نیز مانند همه صنایع به این باور رسیده که  اصل بقای آن رضایت مشتری و پرداختن به نیازها و خواسته های بازار است، پس بی دلیل نیست اکثر خودروسازان  جهانی و حتی خودروسازان چینی سعی می کنند در اکثر سگمنت های پرطرفدار بازار حضور داشته باشند.

این امر از طریق طراحی  بدنه و پلت فرم های گوناگون صورت می گیرد  و اکثرا نیز از یک پلت فرم در تولید مدل های مختلف با سگمنت ها و کاربردهای گوناگون استفاده می شود. اما صنعت خودروسازی کشور در سال های گذشته توجه خود را صرفا معطوف به بخش سنتی بازار کرده  و هیچ گونه برنامه ای برای بخش های دیگر بازار نداشته است.

در اصل ایران کشوری با ساختار جمعیتی جوان است  که نیازهای آنان در سال های گذشته در مورد اتومبیل دلخواه آنان  دیده نشده و این نیازها امروزه انباشته شده و تنها  منتظر پاسخ است. نسل جوان به دنبال هیجان و لذت رانندگی است و این هیجان را عموما در خودروهای کوپه-روباز یا هاچ بک های اسپرتی می داند که در بازار ایران محدود یافت می شوند و تنها از طریق چند برند خاص آن هم با قیمت های سر به فلک کشیده در دسترس هستند. به راستی مشتریان با بودجه های اندک و متوسط، حق برخورداری از خودرویی با کمی چاشنی هیجان  را ندارند؟

آیا واقعا تولید یا استفاده از پلت فرم های موجود امکان ندارد، مثلا خودروی پژو 206 با طیف وسیعی از بدنه های گوناگون تولید می شود، آیا امکان  تولید مدل های کوپه، روباز یا هاچ بک 3 در آن با چاشنی جوانی و لذت وجود نداشت تا امروز بخشی از بازار رو به رشد کشور صاحب یک محصول اقتصادی اما لذت بخش باشد.

موضوع قابل توجه این است؛ خودروسازانی که در مقیاس تولید انبوه  بتوانند خودروهایی با چاشنی هیجان برای بازار رو به رشد و جوان کشور تولید کنند، برنده خواهند بود. موردی که متاسفانه در قراردادهای جدید خودروسازان نیز دیده نمی شود و کماکان اصرار بر تولید در بخش های سنتی بازار است. خودروسازان ما اگر می خواهند تحول ایجاد کنند باید نیازهای نسل جدید را که مشتریان آتی آن ها خواهند بود، به خوبی بشناسند و درک کنند و به آنها به درستی پاسخ دهند.