پول نیوز، محمدعلی دیانتی زاده* - بهره وری پایین در صنایع ایران، تبدیل به نوعی بیماری مزمن شده که به رشد هزینه های تولید و مانعیت آن در برابر ارتقای کیفی انجامیده است.

پایین بودن بهره وری سرمایه در سطح کلان اقتصاد و بهره وری نیروی انسانی در سطح اقتصاد خرد، باری مضاعف بر دوش صنایع گذاشته و موجب بالا رفتن هزینه تمام شده آن ها شده است.

درحالی که بالا بردن ضریب بهره وری نیروی انسانی یکی از راهکارهای مهم برای پایین آوردن هزینه تمام شده و در پی آن پایین آوردن قیمت محصول و رقابتی شدن کالاهای ایرانی است.

به گفته کارشناسان، بهره وری تحت تأثیر کارایی فنی که شامل تکنولوژی و نحوه به کارگیری عوامل تولید است تعریف می شود.

پایین بودن بهره وری درون بنگاهی به عواملی نظیر تکنولوژی، نظام برنامه ریز، آینده پژوهی، بازارشناسی، مدیریت و سرمایه اجتماعی درون بنگاه تولیدی بستگی دارد.

همچنین عقب ماندگی از تکنولوژی های روز جهانی و رکود حاکم بر صنایع، مهم ترین نقش را در پایین بودن بهره وری واحدهای صنعتی ایفا می کنند.

بخشی از این عوامل در دست بنگاه ها است و بخشی نیز به سیاست های کلی کشور بستگی دارد.

درواقع بنگاه ها در کاهش برخی هزینه ها که از سوی دولت به آن ها تحمیل می شود، ناتوان هستند.

از این رو، تا زمانی که سیاست های کلان صنعتی تغییر نکند، نمی توانیم انتظار داشته باشیم که بهره وری صنایع با تحولات درونی درست شود، زیرا صنعت مستقل از سایر بخش ها نیست.

یک واحد صنعتی برای افزایش بهره وری خود باید بتواند تولیدش را افزایش دهد اما تا زمانی که تولید در رکود به سر می برد، چنین چیزی امکان پذیر نیست.

بنابراین افزایش بهره وری، علاوه بر مدیریت دقیق دورن سازمانی نیازمند مساعد بودن فضای کسب و کار است.

*سردبیر