خزر
معصومی، بازیگر فیلم سینمایی «به رنگ ارغوان» در گفت​و​گو با نشریه «مشق
آفتاب» اظهار کرد اگر این فیلم در سال ساخت آن اکران می​شد مسیر زندگی​اش
تغییری جدی می​کرد.

این بازیگر با حضور در فیلم سینمایی «به رنگ
ارغوان» برای اولین بار مقابل دوربین رفت و در گفت​و​گویی جریان این حضور
را روایت می​کند. او در مور چگونگی انتخاب برای بازی در فیلم حاتمی​کیا
گفت:​ «وقتی قصه را خواندم این قدر دوستش داشتم و دلم گره خورد به آن که
انگار آقای حاتمی کیا را هم متوجه کرد. بنابراین به رغم وجود چند کاندیدای
دیگر، من از حمایت دلپذیر ایشان برخوردار شدم. این فیلم آن توانایی را
داشت که آدم را بومی خودش کند.»

او ادامه داد:​ «نمی توانستی
بازیگر «به رنگ ارغوان» باشی و به آن به چشم یک شغل نگاه کنی. فکر می کنم
هر کس دیگری جای من بود هم همین اتفاق برایش می افتاد. درباره این هم
بگویم که اگر «به رنگ ارغوان» همان موقع اکران می شد زندگی من تمام بود.
چون وارد یک جریان تعارف و مناسبات و پیچیدگی ها با خودم و دنیای بیرونم
می شدم و برمی گشتم به همان موضع بالایی که قبل از بازی در این فیلم نسبت
به دنیا و اطراف خودم داشتم.»

او در پاسخ به این پرسش که نقش اول
بودن در این فیلم چه تجربه​ای بود، گفت: «به نظرم همه این طور چیزها خیلی
زیاد به آن نقش بستگی دارد. در چهارشنبه سوری شما اگر بازیگر بودید
کدام یک از نقش ها به شما پیشنهاد می شد که قبولش نمی کردید؟ همه آن مهم و
جذاب است و آدم را به بازیگری وسوسه می کند. مثال های دیگری هم برایش وجود
دارد. من چون تا حالا نقش مکمل بازی نکرده ام ،نمی دانم نقش یک چه احساسی
دارد. چون همه آن برایم یک شکل بوده ولی در مورد نقش دوم هم هیچ پرهیزی
ندارم اما نمی توانم بروم در این لایه تعارف که برایم مهم نیست که دارم
نقش دوم چه بازیگری را بازی می کنم.»

او با اشاره به اینکه نقش​های
زیادی بوده که بعد از دیدن فیلم​های سینمایی علاقمند بوده به جای بازیگر
آن باشد، گفت: «اولین باری که این احساس به من دست داد برای فیلم «شیدا»
به کارگردانی کمال تبریزی بود. خیلی دوست داشتم نقش لیلا حاتمی را بازی
کنم. تمام زنان فیلم های ابراهیم حاتمی کیا تا قبل از «به نام پدر»، تمام
زنان فیلم های داریوش مهرجویی، تمام زنان فیلم های اصغر فرهادی و ...»