پول نیوز- در کتاب سال نمای کمیته نانوایان تهران که در ۱۹ اردیبهشت سال ۱۳۲۶ شمسی در تهران چاپ شده، درباره تاریخچه و چگونگی پیدایش نانوایی و نان سنگک این گونه آمده است:

شاه عباس برای رفاه حال لشگریان خود که غالباً در سفر احتیاج به نان و خورش موقت و فوری داشتند و لازم بود به هر شهری می رسند نانواهایی باشند که بتوانند به قدر مصرف سربازان نان تهیه نمایند و غذایی باشد که خورش نان قرار دهند، درصدد چاره برآمد و حل این مشکل را از «شیخ بهایی» که از دانشمندان ایران بود خواست.

چون در سفر لشکریان مجبور به تهیه آرد از شهرهای مختلف بودند و آرد هر شهر با شهر دیگر از نظر نوع گندم آن تفاوت داشت باید طوری این نان پخته می شد که از هم وا نرود و قابل استفاده باشد.

پس آرد آن مخلوطی از انواع آردها بوده و همچنین باید با سبوس گندم نیز برای سهولت در هضم مخلوط می شد.

همین است که رنگ آن تیره بوده و به خاطر وجود انواع آرد قدرت چسبندگی آن کم است و باید حتما بصورتی که می بینید باید روی سنگ پهن شود تا نریزد.

لذا
شیخ بهایی نیز تنور سنگکی را ابداع نمود. این اختراع به قدری با دقت و
هوشیاری طراحی و عملی شده که پس از گذشت چند صد سال هنوز به همان صورت
اولیه پخته می شود و نانی که از تنور سنگکی بدست می آید، محبوب ترین نان
ایرانی است. این است که شیخ بهایی از علما و دانشمندان قرن دهم هجری را
باید مخترع نان سنگک و شکل تنور آن دانست.

منبع: مشرق